Archives: Emma Reese

Fel dwedais yn y post diwethaf, gallai gondola ymddangos yn sydyn heb rybudd. Byddwn i’n sefyll wrth gamlas yn gweld rhywbeth; yn hollol sydyn, gwelwn i ar gongl fy llygad ferro’r gondola’n ymddangos oddi wrth y wal dilynwyd gan weddill o’r c… Parhau i ddarllen →

Er es i ddim ar fwrdd gondola “go iawn”, roedd yn bleserus dod ar ei draws wrth i mi gerdded ar hyd y camlesi neu fynd dros ddi-ri o’r pontydd – cwch unigryw Fenisaidd; du a syml tu allan ond lliwgar a moethus tu mewn. Weithiau bydd hi’n ymddangos o’r … Parhau i ddarllen →

Doeddwn i ddim eisiau talu €80 am y profiad Fenisaidd hwn am 40 munud. Mae yna ddigonedd o dwristiaid sydd yn fodlon, felly gobeithio nad oedd fy narbodaeth wedi amddifadu gondoliere ei incwm. Ces i dipyn o flas ar daith sydyn serch hynny. Ddim gondola go iawn oedd hi a dweud y gwir ond traghetto sydd yn gwch cyhoeddus ar gyfer croesi Camlas Fawr. Mae yna saith safle; cychwynais in San Toma i gyrraedd San Angelo. Talais €2 am y daith gyflym (3 munud) ond pleserus. Roeddwn i’n sefyll wrth gwrs; dim ond pobl oedrannus, plant a thwristiaid a eisteddai.

Parhau i ddarllen →

Saethwyd “yr olygfa gamlas” ar ochr Campo San Barnaba. Mae’r dŵr yn ofnadwy o fudur; does ryfedd bod Hepburn wedi dal clefyd y llygaid wedi gorfod syrthio ynddo. Welais ffiol goch sydd yn debyg i hon yn y ffair hen bethau yno un diwrnod.

Er gwaetha’r plot ystrydebol, dw i’n hoffi’r ffilm hon oherwydd dangosir Fenis yn annwyl iawn. Es i at lawer o lefydd saethwyd y ffilm ynddyn nhw, a rhyfeddu. Dilynais y ffordd a gymerwyd gan Hepburn at Basilica di San Marco. (Mae hi’n mynd at y cyfeiriad tu chwith ar y dechrau cofiwch; roedd y cyfarwyddwr eisiau dangos wyneb yr eglwys enwog ac wyneb Hepburn ar yr un pryd tybiwn i.) Roedd y clychau’n canu hyd yn oed, ond ces i fy siomi’n ofnadwy wrth weld prif adeilad Fenis dan hanner gorchudd oherwydd gwaith adfer.

Parhau i ddarllen →

Er nad ydy o ar restr “10 peth i weld yn Fenis,” Campo San Barnaba ydy un o’r llefydd roeddwn i’n mynd atyn nhw’n aml oherwydd yr arwyddocâd personol ac oherwydd ei fod o’n bwynt traffig (pedestraidd wrth gwrs) cyfleus. Mae yna la Barca, siop lysiau mewn cwch ar y gamlas; prynais fefus anhygoel o felys yno. Yn y campo hwn saethwyd dwy ffilm enwog: Indy Jones and the Last Crusade; Summertime. Does gen i fawr o ddiddordeb yn y cyntaf ond yn y llall. Parhau i ddarllen →

Un o’r pethau pleserus roeddwn i’n ei wneud bron bob dydd oedd cael paned o gappuccino sydyn wrth sefyll at gownter siop goffi cyn mynd i’r dosbarth. Mae llawer o bobl leol yn llenwi’n llythrennol y siopau bach cyn wynebu’r diwrnod. Mae yna fyrddau tu mewn wrth gwrs ond mae’r rhan fwyaf yn llyncu eu coffi (a bwyta cornetto neu ddau) ar eu traed. Pan ofynnais am goffi am y tro cyntaf, roeddwn i’n anghofio mai espresso ydy coffi yn yr Eidal. (Rhaid archebu caffè americano neu caffè lungo os dach chi eisiau coffi gwan.) Fe wnes ei sipian yn araf rhwng darnau o gornetto. O bryd ymlaen, byddwn i’n rhoi €1.30 yn fy mhoced a cherdded at un o’r siopau bach roeddwn i wedi eu darganfod am baned o gappuccino hyfryd (ar fy nhraed wrth gwrs) ar ddechrau’r diwrnod. Parhau i ddarllen →

Roedd fy llety efo merch sengl leol yn wynebu’r orsaf trên a chyfleus iawn. Gan fod yna ychydig o dai bach cyhoeddus ac mae hi’n costio €1.5 bob tro, es i’n ôl at y fflat yn aml er mwyn defnyddio fy un i. Bach ydy Fenis wedi’r cwbl. Roeddwn i’n sylweddoli ddiwrnod cyntaf, fodd bynnag, bod fy agoriad i’r drws blaen ddim yn ffitio’r twll clo’n dda. Dair gwaith methais yn llwyr datgloi’r drws ac roedd rhaid gofyn am help gan bobl leol a oedd yn digwydd bod gerllaw – dynes y post, gweithiwr tai a pherchennog y bwyty drws nesaf. Pan lwyddodd yr olaf ar ôl cryn dipyn o ymdrech, ces i gymeradwyaeth frwd gan gwpl Americanaidd a oedd yn eistedd at fwrdd wrth ymyl y drws! Oherwydd lleoliad y fflat, dw i’n ofni fy mod i wedi darparu golygfa ddifyr i gannoedd o bobl. Ces i agoriad gwell y noson honna.

llun: Ponte degli Scalzi ger y fflat Parhau i ddarllen →

Oherwydd fy mod i’n gyffro i gyd yn fod yn Fenis o’r diwedd, cerddais am chwe awr brynhawn cyntaf yn dilyn fy rhestr. Falch iawn o wisgo esgidiau hynod o gyfforddus! Mae yna dŷ bwyta lle cewch chi un ddiod a chymaint bynnag o cicchetti dach chi eisiau am €8 rhwng 17:30 a 19:30 (os dach chi’n medru ei ffeindio fo!) Yn ffodus llwyddais i gyrraedd Taverna del Remer. Wrth sipian fy Spritz cyntaf, bwytes ddarnau amrywiol o fwyd blasus. Cewch chi weld Ponte di Rialto o lan y camlas o flaen y bwyty. Parhau i ddarllen →

Cynhaliwyd y dosbarthiadau rhwng 9:30 ac 1:00 bob dydd. Treuliais y prynhawniau’n ymweld â nifer mawr o lefydd. Y lle ar ben fy rhestr oedd Heddlu San Marco lle mae gan Commissario Brunetti ei swyddfa. Edrychais yn fanwl ar yr adeilad, y cwch modur, Eglwys San Lorenzo, tŵr goleddol Eglwys Groeg a’r golygfeydd cyfarwydd eraill yn y nofelau. Trueni nad oedd yn bosibl ei gyfarfod!


Parhau i ddarllen →

Dechreuwyd y cwrs Eidaleg y bore wedyn. Mae’r ysgol fach yn Campo San Stin yn agos iawn – dim ond pum munud oddi wrth y llety – ond cymerodd dri diwrnod cyn i mi fedru cyrraedd yno heb golli fy ffordd. Roedd yna ddau arall yn fy nosbarth, un o UDA a’r llall o’r DU a ddysgwyd gan ddau athro ardderchog. Er fy mod i’n dysgu Eidaleg ar fy mhen fy hun ers dwy flynedd, roedd dyna’r tro cyntaf i mi gael sgyrsiau Eidaleg o ddifri. Gan fod y dysgwyr eraill yn brofiadol, roedd yn dipyn o her i mi. Roedd pawb yn glên iawn fodd bynnag, ac aeth popeth yn iawn.

llun: Campo San Stin, “maes” bach ger Eglwys Frari sydd yn un o’r adeiladau mwyaf yn Fenis Parhau i ddarllen →

Ar ôl siarad efo dynes y fflat, es i Co-op ger Piazzale Roma i brynu bwyd. Ces i fenthyg troli siopa ganddi hi a theimlo’n fodlon bod gen i droli fel y bobl leol. Roedd Co-op yn llawn dop efo twristiaid yn ogystal â’r bobl leol. Roedd popeth yn edrych yn rhyfeddol. Roeddwn i’n bwriadu bwyta uwd i frecwast, ond dwedodd gweithiwr y siop nad oes ganddyn nhw geirch. (Does gan yr archfarchnad eraill ddim chwaith.) Prynais rawnfwyd sych yn ei le. Cychwynnais yn ôl efo troli llawn. Dyma’r broblem; mae gan bob pont grisiau. Mae yna ddwy bont rhwng Co-op a’r fflat. Does ryfedd bod trigolion Fenis yn ffit!


Parhau i ddarllen →

Aeth popeth yn gyflym ym Marco Polo, a ches i’r bws uniongyrchol i Piazzale Roma. Er fy mod i wedi clywed bod yna dagfeydd ar y ffordd oherwydd gwaith heol, doedd dim problem a chyrhaeddodd y bws mewn 15 munud. Camais allan o’r bws a cherdded tuag at f… Parhau i ddarllen →

Wedi pythefnos hapus yn Fenis, des i’n ôl yn ddiogel. Roedd yn brofiad anhygoel o hyfryd, ac eto mae’n braf bod gartref efo’r teulu. Treuliais ddiwrnod cyfan ddoe heb wneud dim byd ond trefnu’r lluniau a dynnais, rhyw 800. Dyma gychwyn adrodd fy hanes fel arfer. Gobeithio na fydda i’n gwneud gormod o gamgymeriadau gan fy mod i wedi byw cyfan gwbl yn Eidaleg am sbel.

Hedfanais ar Awyr Swis am y tro cyntaf o Chicago i Zurich ac wedyn i Faes Awyr Marco Polo. Maen nhw’n wych – y criw, gwasanaeth a phob dim. Mae’r criw i gyd yn siarad sawl iaith “heb battio llygad.” Siaradodd un ohonyn nhw hyd yn oed yn Japaneg efo fi! (A ches i ryw ddwsin o siocled bach blasus ganddi hi!) Parhau i ddarllen →

Roedd seremoni raddio yn yr ysgol neithiwr. Graddiodd fy mab ifancaf efo’r chwe disgybl eraill. Dysgodd tri o fy mhlant iau yn yr ysgol fach honno, a ddoe oedd y diwrnod olaf i ni i gyd. Ysgol Gristnogol hyfryd gyda safon uchel ac athrawon ymroddedig – dw i a’r teulu’n ddiolchgar dros ben iddyn nhw. Wedi’r seremoni, roedd yna ddrama gan holl blant yr ysgol. 

Yfory mi adawa’ i am Fenis. Bydda i’n dysgu Eidaleg ar gwrs am bythefnos, a cheisio nabod y lle cymaint â phosib. Sgrifenna’ i am yr hanes wedi’r siwrnai. Felly hwyl am y tro.


Parhau i ddarllen →

Mae’n anodd ffeindio pethau i’w gwneud ar awyren. (Does gen i iPhone na iPad.) Gan fod prin byddai’n medru cysgu ar sedd gul awyren, a dw i ddim yn hoffi gweld ffilmiau, mae siwrnai’n teimlo’n ofnadwy o hir. Efallai bydd darllen llyfrau diddorol yn helpu, ond bydd yn drafferthus eu cadw nhw yn ystod y siwrnai (does gen i Kindle chwaith.) Yna roeddwn i’n sylwi ar ryw nofelau Japaneg ar y silff a adawodd y myfyrwyr Japaneaidd cyn iddyn nhw ddychwelyd i Japan. Mae dau’n swnio’n ddiddorol (un ditectif a’r llall ffuglen wyddonol.) Gwych! Dw i’n bwriadu eu gadael nhw ar ôl eu gorffen i bwy bynnag fydd eisiau darllen arnyn nhw. Parhau i ddarllen →

Ces i gyllell yn anrheg Diwrnod Mamau (dipyn yn hwyr) gan fy mab hynaf. Mae hi newydd gyrraedd, a dyma dorri llysiau i swper. Mae hi’n anhygoel o finiog! Roedd torri nionyn fel torri menyn efo cyllell boeth. Rhaid cyfaddef bod gen i hen gyllell bŵl a dw i’n gorfod “llifio” llysiau bob tro. Gwnaed yn Swistir ydy’r gyllell newydd; dwedodd y mab ei bod ganddi fil o adolygiadau cadarnhaol ar wefan Amazon! Dw i’n hynod o ddiolchgar. Rŵan dylwn i fod yn ofalus peidio torri fy mysedd!  Parhau i ddarllen →

Dw i newydd weld tri aderyn bach yn y nyth ger y drws blaen! Doedd eu rhieni ddim yn ymddangos yn ffyddlon ond rhaid bod nhw’n gweithio’n galed wedi’r cwbl. Bach bach ydy’r nyth. Gobeithio na fydd y bychan yn syrthio. Rhaid gosod clustog o dani hi cyn … Parhau i ddarllen →

Mae’n ymddangos bod yna ddwy farn eithafol o ran y nofel hon – mae rhai’n gwirioni arni tra bod y lleill eisiau ei thaflu yn y bin. Mae gan Donna Leon farn bendant am bopeth ac mae hi’n ei mynegi drwy’r cymeriadau. Ei barn hi ydy o wedi’r cwbl. Dw i’n … Parhau i ddarllen →

Dw i newydd ddod yn ôl o Muskogee, tref gyfagos i wneud y siopa (ceisio gwneud a dweud y gwir) a chael swper efo’r teulu. Er nad oeddwn i’n medru ffeindio beth roeddwn i eisiau, ces i bryd o fwyd da mewn tŷ bwyta newydd (i ni.) Roedd y lle’n llawn dop efo’r bobl eraill a oedden nhw’n dathlu Diwrnod Mamau. Roedd yn ddiwrnod braf cyn iddi fynd yn ofnadwy o boeth. Derbyniais gardiau/galwadau ffôn gan y plant. Diolchgar a hapus iawn ydw i. Parhau i ddarllen →

Es i’r seremoni raddio yn Ysgol Optometreg y brifysgol leol ddoe. Yn anffodus doedd y gŵr ddim yn medru bod yno achos ei fod o ar ei ffordd adref o Seattle ar y pryd. Yn ei le es i mewn ffordd er fy mod i ddim yn gwneud dim ond gweld y seremoni. Roeddwn i eisiau llongyfarch yn bersonol y ddau a chwaraeodd pêl-droed yn y tîm optometreg. Bydd un yn gweithio yn California a’r llall yn Efrog Newydd. Roedd yn seremoni dda iawn (er bod tair araith yn ormod!) ac roeddwn i’n falch o weld 30 doctor newydd hapus sydd wedi cyflawni camp fawr.

Parhau i ddarllen →

Mae’n gellysgen gyntaf ni newydd flodeuo. Wedi gweithio’n galed i gael gwared ar yr eiddew ystyfnig ar y gwely flodau ddiwrnodau cynt, dw i mor falch o’i gweld hi. Dan ni wedi “etifeddu” y blodau gan gyn perchennog y tŷ hwn, ac maen nhw’n blodeuo’n ffyddlon bob gwanwyn er gwaethaf y pridd anffrwythlon. Wrth weld y llun, dw i newydd sylwi’r chwyn! Rhaid i mi gael gwared arno fo ar unwaith! Parhau i ddarllen →

Mae’r nofel newydd gyrraedd y llyfrgell leol a dyma gychwyn ar unwaith. Gorffennais y llyfr olaf yn y gyfres fisoedd yn ôl ac felly mae’n braf “gweld” y Commissario Brunetti wrthi’n cerdded o gwmpas Fenis eto. Fel nofelau eraill gan Donna Leon, mae yna gymaint o fanylion sydd ddim yn gysylltiedig yn uniongyrchol â’r plot. Rhaid bod nhw, fodd bynnag, yn fodd i wneud y cymeriadau’n fyw a chredadwy. Dw i’n gyffro i gyd i weld bod Campo Stin yn fan pwysig yn y stori hon. Parhau i ddarllen →

Dw i newydd sylwi fy mod i wedi anghofio gosod y bocsys i AMVETS y bore ‘ma. Roedden nhw’n barod ers amser a roeddwn i fod i’w gosod tu allan erbyn 8 o’r gloch. Rhaid bod y lori wedi dod (a mynd) yn barod. Mae’n fodd cyfleus i gael gwared ar bethau dia… Parhau i ddarllen →

Mae’r gŵr yn Seattle ar gyfer cynhadledd Optometreg a gyrru neges e-bost a lluniau bob dydd. Fel arfer mae o’n dod ar draws ei ffrindiau sydd yn dod o dramor hefyd. Un ohonyn nhw oedd Ffrancwr sydd yn gweithio fel optometrydd i dîm pêl-droed Chelsea. Dydy hi ddim yn anodd dychmygu beth oedd pwnc eu sgwrs! Mae Seattle yn agos at y môr a’r mynyddoedd, hefyd i Canada. Ces i fy synnu’n gweld y llun hwn; mae fel pe bai Canada ond lawr y stryd: Vancouver B.C. – Next Left Parhau i ddarllen →

Faint o fasgedi sbwriel sydd gan gartrefi eraill tybed? Efallai bod yna un o dan y sinc ac un arall yn y tŷ bach ac un ym mhob ystafell wely. Mae fy merch hynaf yn gwneud sbort am ein pennau ni’n aml oherwydd y nifer o fasgedi sbwriel yn ein tŷ ni. Mi wnes i eu cyfri nhw’r bore ‘ma wrth eu gwagio – mae yna 14, mawr a bach er mwyn cadw’r tŷ’n daclus. Ond y faith ydy bod y plant yn dal i adael Kleenex wedi’u defnyddio ayyb ar y desgiau, ar y byrddau, hyd yn oed “ger” y basgedi sbwriel! Parhau i ddarllen →

Wedi gaeaf caled a hir, mae’r gwanwyn wedi dyfod yn Corea o’r diwedd. Gyrrodd fy ail ferch luniau o flodau hardd yn y mynydd. Aeth efo ffrindiau ddiwrnod cynt a mwynhau’r golygfeydd hyfryd. Mae’n azalea ni druan yn crynu yn yr oerni sydyn annisgwyl. Parhau i ddarllen →

Roeddwn i’n defnyddio’r air-conditioner ddechrau’r wythnos hon, ond trodd y tywydd yn oer unwaith yn rhagor. Cawson ni fymryn o eira hyd yn oed a hithau’n fis Mai. Welais erioed y fath tywydd yn Oklahoma ers i mi a’r teulu symud yma 16 mlynedd yn ôl. (Chawson ni mo’r eira go iawn am ddwy flynedd yn olynol chwaith.) Dw i ddim yn meindio fodd bynnag gan nad ydw i’n hoff o dywydd poeth. Parhau i ddarllen →

Clywais fod Bedwyr Williams, artist a fydd yn dangos ei waith yn Biennale yn Fenis, yn byw yn Rhostryfan. Pasiais y pentref bach sawl tro ar y bws ar fy ffordd i fynd i amgueddfa Kate Roberts yn Rosgadfan flynyddoedd yn ôl. Rhaid cyfaddef nad ydw i’n deall celf fodern, ond mae ei waith o gwmpas arsyllfa’n swnio’n ddiddorol. Doeddwn i ddim yn sylweddoli byddai Biennale‘n cychwyn Mehefin 1, dyddiau cyn i mi adael Fenis. Efallai ceisia’ i fynd heibio i arddangosfa Cymru a hefyd dweud helo wrtho fo os bydd o’n digwydd bod. Parhau i ddarllen →

Gorffennodd fy merch ei stori ddyddiau’n ôl, dipyn yn hwyrach na’r deadline wedi dal ati heb ddigon o gwsg. Ces i fy synnu’n darllen canlyniad ei hymdrech. Mae’n dda iawn er bod y cymeriadau braidd yn niferus ac yn anodd cofio pwy ydy pwy. Stori ffuglen am dywysoges ddewr ydy hi. Ces i fy synnu at y plot cymhleth a’r ymadroddion byw. Yr unig gŵyn sydd gen i ydy bod y stori’n gorffen yn drist!  Parhau i ddarllen →

Gwelais y ffilm gyfan ar You Tube o’r blaen ond dydy hi ddim ar gael ond yn rhan bellach. Roeddwn i eisiau ei gweld yn fanwl, felly prynais DVD gan Amazon ac mae o newydd gyrraedd. Mae’n llawer gwell na You Tube. Mae’r stori braidd yn ystrydebol ond ma… Parhau i ddarllen →

Roeddwn i’n darganfod y cerdyn post hwn ymysg y rhai a roddwyd gan fy mam flynyddoedd yn ôl (Cafodd hi’r rhain gan ffrind) – golwg enwog o Eglwys San Giorgio Maggiore yn Fenis efo gondola neu ddwy yn y blaen. Paentiwyd efo pensil a dyfrlliw ysgafn. Nodwyd bod yr artist wedi cael amser braf yn Ewrop efo 20 o ffrindiau yn 1995. Mae’r cerdyn hyfryd ar y wal wrth ochr y ddesg bellach. Parhau i ddarllen →

Roeddwn i’n bwriadu darllen y nofel newydd hwn gan Donna Leon ond yn gobeithio cael benthyg copi gan y llyfrgell. Wedi gwirio gwefan y llyfrgell yn aml ers i’r nofel gael ei argraffu ddiwedd mis Mawrth, dw i newydd ffeindio dau gopi yn rhwydwaith llyfr… Parhau i ddarllen →

Mae fy nhrydedd ferch yn hoff iawn o sgrifennu storiâu; mae hi eisiau bod yn awdures o ddifrif. (Cafodd air o gyngor gan y diweddar T.Llew!) Wedi cychwyn yn y brifysgol y llynedd, mae hi’n mynd i ddosbarth sgrifennu ac wrthi’n gwneud ei gwaith cartref yn gyson. Mewn rhyw awr rhaid gorffen stori fer (30 dudalen) mae hi’n gweithio arni ddydd a nos ers dyddiau. Gawn ni weld sut bydd y dywysoges yn achub ei theyrnas. Parhau i ddarllen →

Chwaraewyd gêm olaf y tymor. Collon ni 12 – 0 ond roedd yr hogiau’n ceisio’n galed heb roi’r gorau iddi. Roedden nhw’n gwneud yn dda yn ystyried bod nhw’n llawer ifancach na phawb arall. Roedd y cae’n wlyb a mwdlyd dros ben wedi tywydd mawr; hunllef i’r mamau i gyd! Parhau i ddarllen →

Dw i wedi blino ar fy nghoginio. Penderfynais chwilio am ryseitiau newydd ar y we. Wrth gwrs bod well iddyn nhw hawdd neu na wna’ i byth eu defnyddio. Mae’n anhygoel gweld cynifer ohonyn nhw dim ond teipio’r geiriau. Dewisais un neu ddau ac maen nhw wedi profi’n llwyddiannus. Dyma un – chicken & biscuits. Roedd yn flasus, mwy blasus efallai achos fy mod i’n defnyddio cyw iâr ffres wedi’i ffrio yn lle tun ohono fo.  Parhau i ddarllen →

Sgen i ddim syniad beth ydy “billboard” yn Gymraeg, felly mi alwa’ i’n hysbysfwrdd am y tro. Mae fy merch hynaf wedi bod yn gwirfoddoli dros Heddlu Dinas Norman yn frwd ers misoedd yn cynllunio a dylunio amrywiaeth o bethau. Un diweddaraf ydy hwn – hys… Parhau i ddarllen →

Mae fy merch hynaf a’i gŵr wrthi’n creu iard heb laswellt. Gosodir graean neu frics yn ei le. Mae’n ymddangos bod hynny’n boblogaidd yn ddiweddar; mae’n debyg i iard Japaneaidd. Syniad da! Byddwn i eisiau iard dwt heb angen torri lawnt arni hi. Mae’n hynod o drafferthus torri’r lawnt bob wythnos yn ystod yr haf er dim fi sydd yn gwneud y gwaith ond y mab ifancaf druan. Dw i’n siŵr bydd o’n cytuno â fi! Parhau i ddarllen →

Ces i gip ar y rhaglen ar You Tube wedi darllen y newyddion – University Challenge. Mae’n ymddangos yn rhaglen werthfawr, llawer gwell na rhai bydd y bobl yn ymddwyn yn hurt ynddyn nhw. Mae’r myfyrwyr yn cael cyfleoedd i ddangos yn rhannol canlyniadau eu hastudiaeth mewn modd hwyl – Uwch Gynghrair Lloegr ar Sedd efallai, ond heb berygl i gael eich brathu gan chwaraewr gwallgof! Tipyn o siom ydy dim ond un sydd yn dod o Gymru yn nhîm Bangor. Parhau i ddarllen →

Gan fod teulu’r gweinidog i gyd i ffwrdd ar gyfer y briodas, penderfynwyd byddai’r gwasanaeth boreol dipyn yn wahanol. Cymysgedd o wasanaeth, astudio’r Beibl a chymdeithasu oedd o. Aelod sydd yn dod o’r Lloegr a arweiniodd popeth. Cawson ni amrywiaeth o “myffins” a chacennau i fynd efo coffi a the wrth i ni wrando arno fo. Braf iawn! Ymysg y dysglau ar y bwrdd, gwelais gacen gyrens duon hyfryd. Roeddwn i’n gwybod yn syth mai gwraig yr arweinydd a wnaeth; pwy arall  yn y dref hon byddai’n defnyddio cyrens duon mewn cacen? Roedd yn arbennig o dda! Ces i ddwy dafell arall i fynd â nhw adref.  Parhau i ddarllen →

Daeth y teulu’n ôl yn ddiogel cyn hanner nos neithiwr. Roedd y briodas yn braf yn ôl pob sôn. Ail fab ein gweinidog ni a briododd. Roeddwn i a’r teulu’n ei nabod o ers blynyddoedd. Dyma lun o’r cwpl hapus. Parhau i ddarllen →

Heddiw mae’r teulu i gyd, ar wahân i fi a’r mab ifancaf sydd ar daith fer efo’r ysgol, wedi mynd i seremoni briodas yn Kansas City. Cymrith rhyw chwe awr, felly gadawon nhw am 8:30 i gyrraedd y lle mewn pryd. Daeth y mab hynaf adref neithiwr wedi gyrru dros bedair awr er mwyn bod yn bresennol yn seremoni ffrind ei blentyndod. Gan fydd hi’n dechrau am 4 a chinio priodas wedyn, bydd y teulu’n gadael chwap ar ôl y seremoni er mwyn dod adref cyn hanner nos. Gofynnais i fy merch dynnu lluniau efo fy nghamera; gobeithio dangos un neu ddau yfory. Parhau i ddarllen →

Mae tymor gellysg wedi dod. Mae’n rhai ni‘n dod yn ôl bob blwyddyn yn ffyddlon ond maen nhw yn cael ei hanner goresgyn gan eiddew ers tro; rhaid cyfaddef nad ydw i’n hoff o ardio. Wedi cael diwrnod oer a gwlyb ddoe eto (efallai am y tro olaf nes yr hydref,) penderfynais i achub y gellysg druan y bore ‘ma. Roeddwn i wrthi am ryw awr cyn i’r tywydd dwymo a thra oedd y tir yn llaith. Doedd dim gwybed chwaith yn ffodus. Dw i’n teimlo’n hollol fodlon wrth weld y canlyniad (er bod fy nghefn yn brifo!) Parhau i ddarllen →

Ail-agorwyd tŷ bwyta ddoe yn y dref yn Japan a gafodd ei dinistrio gan y tsunami ddwy flynedd yn ôl. Cafodd y fflôt pysgota a oedd yn arwydd y siop, ei ddarganfod gan bâr yn Alasca a chael ei yrru’n ôl at y perchennog. Doedd ganddi fymryn o obaith i ailagor y siop ar y pryd, ond mae hi’n ddiolchgar iawn o gael gwneud efo cymorth a chefnogaeth gan nifer o bobl tu mewn a tu allan o Japan. Parhau i ddarllen →

Codwyd prisiau’r stampiau eto ddechrau’r flwyddyn hon. Roeddwn i’n defnyddio’r hen stampiau sydd gynnon ni ar gyfer y post rhyngwladol gan ychwanegu rhai. Heddiw am y tro cyntaf prynais stampiau newydd. Ces i fy synnu’n gweld y cynllun – maen nhw’n grw… Parhau i ddarllen →

Doeddwn i ddim yn sylweddoli bod yna gymaint o goed ceirios yn Corea hefyd ac mae ganddyn nhw weithgaredd tebyg i Japan, sef hanami – cael picnic o dan ganghennau blodeuog coed ceirios. Mae hi wedi bod yn ofnadwy o oer yn Corea; dwedodd fy merch yno fod hi’n gwisgo ei chot drom ers saith mis. Ac eto mae’r bobl yn awyddus i fynd allan i fwynhau’r blodau. Daeth hithau â’r plant yn ei dosbarth i hanami. Parhau i ddarllen →

Roeddwn i wrthi’n gwneud darluniau eraill ar y cyfrifiadur. Disgrifiad syml o DSEK (llawdriniaeth ar y llygaid) oedd y pwnc. Er mwyn darlunio, roedd rhaid darllen am y llawdriniaeth a deall sut mae hi’n cael ei gwneud. Diolch i’r holl waith, dw i’n gwybod yn y bôn rŵan beth ydy DSEK. Mae’n anhygoel beth sydd yn bosib yn y maes ddyddiau hyn.

Parhau i ddarllen →

Mae fy merch yn gweithio’n rhan amser mewn siop hufen iâ ers misoedd. Mae hi’n gweini llawer o gwsmeriaid gan gynnwys rhai sydd yn dod yn gyson. Mae un ohonyn nhw, dynes ganol oed, yn prynu hufen iâ iddi ei hun, i’w gŵr ac i’w ci bob tro. Dydy hi ddim yn dod â’r ci i’r siop, felly dw i ddim yn gwybod pa mor hoff o hufen iâ mae o. Rhaid ei fod o, neu na fyddai hi’n dal i brynu’r trît melys oer iddo fo. Parhau i ddarllen →

Mae fy mab ifancaf wedi bod yn cwyno bod ei sodlau’n brifo pan mae o’n chwarae pêl-droed. Na chafodd ddamwain. Roeddwn i ar fin mynd â fo at y meddyg ond penderfynais weld oes yna rywbeth ar y we. Dim ond teipiais “my son who plays soccer has pains in his heels…” a dyma fo! Mae yna gwestiwn tebyg iawn gan fam arall ac ateb gan feddyg chwaraeon. Mae’n ymddangos bod y cyflwr yn gyffredin ymysg plant yn eu harddegau cynnar. Mae’r mab wrthi’n gwneud “stretch” bob dydd bellach. Gobeithio bydd hyn yn helpu. Parhau i ddarllen →

Il Volo – tri hogyn ifanc efo lleisiau anhygoel oedd fy ffefryn am gyfnod (dw i’n dal i’w licio.) A rŵan ar yr artist hwn dw i’n gwirioni. Dim yn canu efo ei lais mae o, ond mae o’n canu’r acordion. Doeddwn i erioed wedi ymddiddori yn yr offeryn cerddorol hwnnw a dweud y gwir, ond mae’n hyfryd. Mae’n rhyfeddol gweld sut mae o’n medru chwarae alawon amrywiol efo ei sgil campus. Dw i wedi gweld bellach bod yna nifer mawr o chwaraewyr acordion eraill, ond Riccardo Ambrogini ydy fy ffefryn. Parhau i ddarllen →

Dw i wedi yfed rhyw ddwsin o goffi amrywiol sydd ar gael yn lleol. Hwn ydy fy ffefryn – Roughneck Coffee a broseswyd yn Tulsa. Mae o’n rhad; mae ganddo ddyluniad ofnadwy ar y pecyn; mae o ar silff isaf fel nad ydy perchennog y siop yn disgwyl llawer gan y cynnyrch. Ac eto, mae o’n dda iawn! Ysgafn, llyfn. Pe bai ganddo becyn mwy deniadol, dw i’n siŵr byddai fo’n boblogaidd. Parhau i ddarllen →