Archives: Gog y Cwm

shitclic: Pawb a’i Rant


Mae cyffro etholiadau’r Cynulliad Cenedlaethol ar ein gwarthaf. Wel, yr etholiadau o leiaf. Does dim modd osgoi placardiau Neil McEvoy (Plaid) a Mark Drakeford (Llafur) bob yn ail dŷ yn Nhreganna-Llandaf, ac mae’r daith i fyny’r A470 yn ddifyrrach nag arfer ar hyn o bryd. Yn enwedig Aberhonddu a’r cylch, lle mae cloddiau caeau yn las ag oren (yr un cae weithiau!) wrth i’r Rhyddfrydwyr a’r Toris baffio dros Frycheiniog-Maesyfed. 
Mater gwahanol ydi hi yn y wasg a’r cyfryngau Llundeinig ar y llaw arall. Pe taech chi’n llwyr ddibynnol ar BBC Six o Clock News am eich ffics gwleidyddol y dydd, yna ras fileinig Mrs Clinton a Mr Trump fydd ar eich meddwl, yn ogystal â ’matab diweddaraf y clown o Faer Llundain i’r Refferendwm Ewropeaidd. Ond lecsiwn Cymru? PA lecsiwn? Chwarae teg, mae Leanne Wood wedi trio gwneud ei gorau glas i atgoffa Cymry a Brits di-glem am fodolaeth y Sembli trwy ymddangos ar Any Questions o Swydd Gaer a Question Time o Gaerwysg yn ddiweddar, gan wylltio lot o’r twitteratis gyda’i “Wales this, Wales that”. Eitha reit hefyd, a blas o’r hyn mae gwledydd datganoledig Prydain yn ei deimlo a’i ddioddef pan fo’r rhaglenni hyn yn trafod pynciau Lloegr yn unig, o streic y darpar feddygon i’r academïau addysg.
Mae pethau’n wahanol ar deledu a radio nes adra wrth gwrs, gyda’r BBC ac ITV yn mynd ati i’n hatgoffa o bwysigrwydd Mai’r pumed. Dwi wedi osgoi’r darllediadau gwleidyddol fel y pla, cofiwch chi. Ond wythnos diwethaf, cawsom y gyntaf o ddwy raglen drafod yr arweinwyr ar ITV Cymru dan law Adrian Masters o’r Coleg Cerdd a Drama. Cwmwl parhaus Port Talbot oedd y prif bwnc, cyn i Carwyn ei chael hi go iawn ar record simsan ei blaid ym myd addysg ac iechyd yn arbennig, a Leanne a Kirstie yn dangos eu gwd-gyrl power wrth ei lambastio o boptu. Roedd arweinydd newydd y Gwyrddion, Alice Hooker-Stroud Gymraeg ei hiaith, yn hyderus yng nghanol yr hen stejars, Andrew T Davies o’r Ceidwadwyr yn harthio bob hyn a hyn a Nathan Gill UKIP gyda llais ag arddeliad Dalek ar ei wely angau. Ar y cyfan, dwy awr – ie DWY AWR reit ddifyr.
Huw Edwards fydd y reffarî wrth i’r Wales Report gynnal yr ail seiat o Neuadd Dewi Sant Caerdydd nos Fercher yma, yn ffres o holi rhyw dwrist Americanaidd o’r enw Obama yn Westminster ‘cw. Dim ond awr a hanner o raglen fydd hon am ryw reswm, pwynt bonws i griw ITV felly. Wrth gwrs, dagrau pethau ydi na chawn ni fyth rhaglen o’r fath ar S4C, gyda dim ond dau o’r chwech yn gwbl rhugl yn y Gymraeg. Comisiwn reit neis i gyfieithydd ar y pryd, serch hynny. Ond nid Linda Brown o gwmni Run Sbit.
Yn lle hynny, mae gennym ni Pawb a’i Farn. Oes tad. Mi drois i wylio’r hanner awr olaf o westy St Georges (addas iawn) Llandudno ar ôl chwip o ddrama ar BBC1 yr un pryd. O uchelfannau Line of Duty i uffern Felix Aubel, boi fuasai’n gallu taranu a thaeru efo’i gysgod ei hun. O be welais i (tu ôl i’r glustog yn bennaf), roedd Siân Gwenllïan isio tagu Siôn Llafur, Aled Roberts hynod ddibynadwy dal wrthi fel lladmerydd un dyn dros y LibDems prin eu hymgeiswyr Cymraeg, a hogan ifanc IwCip mewn bydysawd arall. Hyn oll o flaen Costa Geriatriciaid hynod amheus o‘r “hen Giaerdydd na”, gyda chryn dipyn uchel eu cloch am i’r Gogladd (Cymru) ymuno â Northern Powerhouse y Gogladd arall (Lloegr) ac i’r diawl â chyd-Gymry i’r de o bont fawr Llanrwst. Bron na allech chi glywed Dewi Llwyd yn ochneidio mewn anobaith.
Es i ’ngwely noson honno yn teimlo’n benisel iawn iawn. Nodyn gan y doctor: osgoi’r rhaglen o Abertawe nos Iau ar bob cyfrif a chanolbwyntio ar 90 munud o gampwaith cnoi ewinedd Jed Mercurio. A marcio’r bleidlais bost reit handi. 

Pwy sy’n sefyll dros y Difaterwyr eto?

  
  • The Wales Report: Welsh Leaders’ Debate Live with Huw Edwards BBC1, 8.30 nos Fercher 27 Ebrill
  • Line of Duty BBC2, 9pm nos Iau 28 Ebrill
  • Pawb a’i Farn S4C, 9.30 nos Iau 28 Ebrill

Parhau i ddarllen

shitclic: Sverige am byth!

Gadewch lonydd i’r giamstars wneud eu gwaith. Wedi’r rant am gyfresi Nordic smâl gan y sianeli Prydeinig, mae arlwy More4 ar hyn o bryd yn dangos cystal ydi’r rhai gwreiddiol. Sweden sy’n serennu acw ar hyn o bryd, gyda dwy gyfres fachog ond tra gwahanol. Dw i eisoes wedi canu clodydd Thicker than Water (Tjockare än vatten), saga sebon am ddau frawd ac 1 chwaer sy’n gaeth i’w hamgylchiadau personol – llanast a chwant ariannol, blacmel, dyletswyddau teuluol v rhyddid unigol, rhwystredigaethau rhywiol a mater bach o ddau gorff ar waelod y môr – ac sy’n sdyc yn eu busnes gwely a brecwast ar ynys ddelfrydol (ar yr olwg gyntaf) Ålandrhwng Sweden a’r Ffindir, diolch i gymal yn ewyllys eu mam – “gwnewch rywbeth o’r busnes teuluol dros yr haf neu golli’ch etifeddiaeth ariannol”. Dw i, ac ambell un o ’nghydweithwyr, wedi swyno gan hon a’r lleoliad hudolus yn arbennig, gyda haul hirddydd haf yn chwa o awyr iach wedi holl d’wllwch a glaw smwc y cyfresi ditectifs o’r parthau hynny.  Mae’n prysur tynnu at ei therfyn, felly trowch i wasanaeth dal-i-fyny Channel 4 cyn i’r perl anhysbys hwn ddiflannu dan y don. Un peth – mae’r ddeialog braidd yn giami ar adegau, neu’n hytrach, cyfieithiad yr isdeitlau ar y sgrin.
 

 

Y llall ydi Blue Eyes, drama wleidyddol hynod gyfoes o Stockholm, lle mae’r twf mewn gwleidyddiaeth atgas hiliol adain dde yn gysgod dros etholiadau arfaethedig y wlad honno. Cyfres sy’n dangos pa mor frawychus o hawdd yw hi i’r werin dosbarth gweithiol gael eu bachu gan bolitics gwrth-fewnfudwyr, am amryfal resymau – tlodi cymdeithasol, diweithdra, propaganda’r gwefannau cymdeithasol – a chwarae troi’n chwerw. Mae’n ddychrynllyd o berthnasol i ninnau fama, gyda’r Blaid Biws ar fin ymuno â Senedd Bae Caerdydd am y tro cyntaf erioed ochr yn ochr ag adfywiad pleidiau asgell dde ledled Ewrop. Hefyd, cawn hanes Elin Hammar (Louise Peterhoff) un o weision sifil y llywodraeth sy’n chwarae ditectif wrth ymchwilio i ddiflaniad sydyn ei rhagflaenydd yn y Weinyddiaeth Gyfiawnder. Mae’r ddwy elfen a’r ddau fyd yn siŵr o ddod ben-ben â’i gilydd yn ystod y gyfres. Heb ganlyniadau rhy dda, berig.
Ar nodyn hollol wahanol, bu’r ddwy gyfres yn agoriad llygad trwy ladd un ystrydeb Swedaidd yn arbennig. Mae llawer o’r actorion yn debycach i Eidalwyr na’r stereoteip gwallt melyn llachar…
 

 

Parhau i ddarllen

shitclic: ‘Mynadd efo Marcella

 
Iawn, dyna ddigon o nordiskaladrad. Dim mwy plîs. Digon teg creu fersiynau ‘lleol’ o’r llwyddiannau Sgandi sydd wedi sgubo drwy’r byd megis y pedwarawd pop nid anenwog o’r 70au. Ar ôl Lloegr/Ffrainc ac America, Rwsia ydi’r wlad ddiweddaraf i ailwmapio Bron/Broen a’r ditectif-awtistig unigryw sy’n ymchwilio i lofruddiaeth erchyll ar ffin dwy wlad. Dw i wedi rhoi’r gorau i freuddwydio am fersiwn gyffelyb ar ganol Pont Hafren, i’w darlledu ar S4C a BBC4 neu Netflix gydag isdeitlau-ar-y-sgrin.

Marcellasydd dan y lach y tro ma. Cyfres dditectif ddiweddara ITV, gydag Anna Friel yn y brif ran. Cyfres a sgwennwyd gan Hans Rosenfeldt, crëwr The Bridge, wedi’i thrawsblannu i Ddinas Llundain (wrth gwrs) ac yn weledol debyg iawn i’r ‘hit’ noiraidd River ar y Bîb gyda Stellan Skarsgård a Nicola Walker. Mi straffaglais drwy’r bennod gynta, a ddim mwy. Mae’r plot yn cwmpasu tor-priodas, puteindra, pedoffilia, llofruddiaeth sy’n debyg i gasgliad ddigwyddodd dros ddegawd yn ôl a mater bach o amnesia a thrais domestig yn erbyn ei gŵr sy’n gwneud i chi amau ai DS Marcella Backland sydd wrth wraidd y cyfan. Diawcs, falle nad yw’n cofio’r ffaith iddi gladdu’i thad dan y patio sbel fawr yn ôl chwaith?!
 
Ond fel y dywedais, rhois i’r gorau iddi wedi’r bennod gyntaf yn unig. Wn i ddim yn union pam. Diffyg amynedd na chydymdeimlo â’r cymeriadau, prinder isdeitlau efallai. Gormod o haenau a chymeriadau da-ni-wedi’u-gweld-i-gyd-o’r-blaen. Yn syml, does dim byd newydd yma, a’r canlyniad felly yw ailbobiad symol iawn o’r Sgandis gwell.

Ys dywed Gerard O’Donovan yn y Telegraph:

TV’s Marcella is a series that’s making me wonder whether much of the success of Nordic noir crime dramas in recent years was simply down to the fact that we’d believe anything, no matter how ludicrous, so long as it was set in Scandinavia rather than Britain.

 
Gobeithio y bydd yna well siâp ar ddrama iasol nesa ITV nos Wener 29 Ebrill – The Secret gyda James Nesbitt, yn seiliedig ar stori wir am ddeintydd ac athrawes ysgol Sul gyhoeddus-barchus o Swydd Derry a laddodd eu partneriaid oes er mwyn parhau â’u haffêr, ac a gafodd getawe efo hi am ddeng mlynedd. Iasol yn wir. Dw i’n edrych mlaen yn barod, a Nesbitt wastad yn actor tebol.

 

Parhau i ddarllen

shitclic: Dyna Hwyl!

Wele’n gwawrio dydd i’w gofio. Dydd “Amser am Newid” ein gorsaf radio-trio-plesio-pawb genedlaethol ni. Roedd rhaglen Dewi Llwyd yn ei briod le arferol, diolch i’r drefn, gan dafoli straeon papurau Sul Prydain ac ambell fensh i’r Cymro a Golwg, gan sbario sawl puntan a thrip i Spar Llandaf i mi. Mae slot adolygiadau Sioned Williams, Catrin Beard, Elinor Reynolds a Lowri Cooke wastad yn plesio hefyd, gydag adolygwyr Cymraeg mor brin. Yna awr a hanner hiraethus Richard Rees i ffans cerddoriaeth y saithdegau ”mlaen. Doeddwn i ddim yn wrandäwr brwd ar y Sadyrnau heb son am rŵan, felly omnibws The Archers i mi bob gafal wrth baratoi cinio Sul. Neu frecwast hwyr o wy ar dost, panad, parasetemols a pheint o ddŵr go iawn. Ie, pensiwnîar o sioe sebon dyddiol Radio 4 sy’n gymysg ryfedd ond difyr o straeon am fagu ieir maes, agoriad swyddogol y neuadd bentref newydd gan Anneka Rice, parlwr godro robotig Brookfield Farm, a stori ddirdynnol cam-drin domestig rhwng Rob a Helenfeichiog sydd wedi cipio’r penawdau a gwylltio’r gynulleidfa am ddod ag elfennau Eastenders i Ambridge. Mae slot newydd Beti George yn golygu y gallai ganolbwyntio ar fisdimanars Middle England cyn ymlacio am hanner dydd yng nghwmni’r holwraig tan gamp o Goed-y-bryn. Pnawn tawel wedyn – gydag ymddiheuriadau i Hywel Gwynfryn, yna dychwelyd at y weiarles am bump i fwynhau Stiwdio Nia Roberts a Dei Tomos a’i westeion tan saith yr hwyr.

Dw i dal wedi pwdu efo Betsan Powys am gael gwared ar Sesiwn Fach. Ond, mae’n ymddangos mai’r prinder gwrandawyr oedd y bai hefyd. 

 

@DylWynWil @9Bach @mamwlad @BBCRadioCymru @CalanFolk Diolch am ddwud! Er mae’n debyg mai nifer gwrandawyr sy’n gyfrifolam y fwyell #siomedig

— Idris M Jones (@IdrisMJones) March 22, 2016


Damia chi. Ar y llaw arall, oes rhywun yn gwybod faint yn union sy’n gwrando ar raglenni unigol yr orsaf? ‘Da ni’n clywed am niferoedd io-io Radio Cymru’n gyffredinol gan RAJAR bob hyn a hyn, ond byth ffigurau penodol Tommo neu Ganiadaeth y Cysegr. Oni ddylen ni, dalwyr ffyddlon y drwydded, gael gwybod hyn yn gyson, fel maen nhw’n ei wneud ar gyfer sioe frecwast Chris Evans Radio 2 neu John Humphreys a Today Radio 4?  Yn dywed y Cynulliad Mici Mows, mwy o dryloywder” (ych!) plîs BBC Cymru.

Felly, mae’r amserlen newydd yma i aros. Efo cryn bwyslais ar un peth mae’n ymddangos. Cewch “hwyl, chwerthin a thynnu coes” gyda Tudur Owen, “joio” oedd allweddair rhaglen Ifan Evans pnawn ddoe, ac mae Aled Huws “codi gwên a chadw cwmni… dysgu am y byd a’r bobl gyda ffrindia hen a newydd a chael hwyl wrth neud hynny” am 8.30 bob bore’r wythnos. A sdim angen dweud beth ydi nod Sŵn Mawr y Prynhawn. Elen Pencwm, gyda llaw, oedd yn cadw sedd Tommo yn gynnes wythnos diwethaf wrth i mi daclo’n ffordd drol genedlaethol. Rhaglen arall efo gorbwyslais ar hwyl a sbri a joio a chwerthin a jôcs gan un plentyn ar ôl y llall. Afraid dweud i mi switsio drosodd i Afternoon Edition Radio 5 Live, er gwaetha’r signal dychrynllyd ger Llanbryn-mair.

Y cyfan yn f’atgoffa i o sgets wych ‘Dyna Hwyl!’ am raglen blant hynod naff a dros ben llestri o ffug hwyliog o’r 70au, yn llawn ensyniadau rhywiol a wigs Hywel Pop yn y gyfres gomedi Mawrgydag Iwan John, Tudur Owen, ac – ie – Elen Pencwm. 

Parhau i ddarllen

shitclic: S4/Comedi

Pwy bynnag ydi Comisiynydd Adloniant Ysgafn S4C ar hyn o bryd, mae’n haeddu medal, gwisg las yr Orsedd, tlws Dewi Sant, codiad cyflog, beth bynnag. Achos mae gan y Sianel bellach ddwy – ie DWY – gyfres gomedi gwerth eu halen (tair os ydych chi’n cynnwys y taeru a’r tynnu coes diddiwedd rhwng John Bŵts a Dilwyn Morgan yn Codi Hwyl).

Y naill yn cynnwys Caryl Parry Jones a’r llall Linda Bara Caws Brown a’i merch Caren. Genod yn bennaf felly. Ys dywed un arall o greadigaethau enwog Caryl, “Beth sy’n digwydd?!”

 

Cyfresi unigryw â’u traed yn solat ar ddaear y Gymru Gymraeg gyfoes, ac eto wedi’u hanelu at farchnadoedd gwahanol. Mae Anita, ffrwyth sgetsh o gyfresi blaenorol Caryl am nyrs cartra’r henoed a’i merch Joolz sy’n codi pac o’r Barri i Foelfre ar ôl i’r dywededig Anita syrthio dros ei phen a’i chlustiau mewn cariad efo ‘Beds’ (Bryn Fôn). Braidd yn amheus oeddwn i i ddechrau, ond bellach mae’r cyfuniad ciwt o Gavin & Stacey, Stella a Hapus Dyrfa (cofio honna?) yn taro tant ar nos Sul deuluol. Iawn, mae yna lond dwy de’n ormod o siwgr yn hon i mi weithiau, ond mae’r camddealltwriaeth a’r clyfrwch geiriol Wenglish (sy’ wedi codi gwrychyn ambell un), yr ensemble o gast gwych (o Rhodri Meilir y brawd llywaeth i’r newydd-ddyfodiad naturiol Elis Owen fel mab Bedwyr) a’r arfordir braf yn denu. A braf gweld Christine Humphreys yn dangos ei doniau comedi yn ei hacen naturiol wedi’r camgastio anffodus yn Cara Fi? Adloniant perffaith i’r teulu cyfan, obvs.

Tydi comedi nos Wener, ar y llaw arall, ddim cweit mor addas i’r to bach er bod y crewyr Dim Byd yn dipyn o ffefryn ymhlith plantos fy chwaer. Sbin-off arall o bennod untro’r llynedd am gwmni teuluol sy’n trefnu lookalikes Cymraeg. Mae rhyw elfen Ab Fab yn hon, gyda’r ferch gall ac aeddfetach (Caren) yn cadw’r busnes i fynd er gwaetha’r fam fyrbwyll (Linda). O drefnu ‘Tommy Cooper’ sydd hefyd yn digwydd bod yn Dudur Owen ar gyfer noson magic circle Rhuthun, i sicrhau Sandra Picton  (Sian Weldon) ar gyfer tywysog Arabaidd sy’n drewi o bres ac wedi mopio ar bocsets C’mon Midffîld, mae’n gythraul o hwyl. Mae’r cyfeiriad at ‘Black David’ yn dal i ’nhiclo i, a’r olygfa skype swreal rhwng mam a merch wrth i Linda gogio bod yn Magaluf yn lle rhyw Drafyloj yn ochra Bangor. Yr ail bennod ydi’r ffefryn hyd yma.

 

 

Llongyfarchion fil i ymchwilwyr Cwmni Da am ddod o hyd i lond dwrn o amaturiaid lled-debyg i’r enwogion, gyda sgiliau comedi naturiol. A llongyfs eto i Gomisiynydd Adloniant Ysgafn Sbrec.

Parhau i ddarllen

shitclic: Hen wlad fy mamau

Mi fuaswn i wedi leicio cwrdd â Jennie EirianDavies, fel cyd-golofnydd teledu prin yn y Gymraeg. Y Cymro yn ei hachos hi, rhwng 1976 a ’78, lle byddai’n “mynegi ei phryderon am y diffyg oriau darlledu Cymraeg a’i siom o weld mai yr hyn a alwai’n ‘gawl eildwym’ oedd y rhan fwyaf o’r rhaglenni a gaed yn y Gymraeg”. Mi fyddai wedi cael haint efo Ffasiwn Bildar heddiw. Beth fyddai ei hymateb i S4C ffwl sdop, a hithau’n un o’r cenedlaetholwyr prin iawn iawn hynny oedd yn dadlau yn erbyn sefydlu un sianel benodol Gymraeg, fel yr Athro Jac Lewis Williams a honnai “y byddai Cymry di-Gymraeg yn colli cysylltiad â’r diwylliant Cymraeg”? Mae’r hysteria diweddar am isdeitlau wedi’u sodro ar y sgrin adeg wythnos Gŵyl Ddewi yn profi’r pwynt (arbrawf da, amseru gwael drybeilig fel IDS i Cameron) – ymgyrch hysbysebu ar S4C yn unig, lle dylai trêls ‘Bob’ fod wedi ymddangos ar BBC ac ITV Cymru Wales neu hyd yn oed Sky1. Yr un fath â chyfresi’r dysgwyr fel Cariad@Iaitha ddylai gael cartref ar y naill sianel Saesneg neu’r llall. Ond dw i’n mynd ar wasgar rŵan…

Ond yn ôl at Jennie Eirian – golygydd styfnig Y Faner (1979-82) fu’n “fforwm golau i wyntoedd croesion y 1970au” (Cydymaith i Lenyddiaeth Cymru). Fforwm fu hefyd yn sail i domen o lythyrau cas gan nashis amlwg y cyfnod. Cymru fach, Cymru filain, fel yr ategodd Gwilym Owen. Mae’n bosib mai hynny, a’i hymrwymiad i berffeithrwydd bob amser yn ei gwaith, arweiniodd at ei marwolaeth annhymig ym mis Mai ’82. Dyna oedd canolbwynt drama-ddogfen Jennie gyda Rhian Morgan a ddarlledwyd 7 mlynedd yn ôl (lle ddiawl aeth yr holl amser?). Fel y dywed Branwen Jarvis yn y rhaglen honno, “Roedd Jennie yn byw mewn cyflwr o densiwn – y tannau oedd wedi eu tynnu mor dynn – ac mae tannau tynn yn torri.”

 
Elfennau eraill o’i bywyd gafodd sylw Mamwlad gan Ffion Hague yr wythnos hon. Atgofion ohoni fel plentyn yn Llanpumsaint, fel gwleidydd (ymgeisydd Seneddol benywaidd cyntaf Plaid Cymru a gipiodd 7.8% o’r bleidlais yn Etholiad Cyffredinol 1955, ac 11.5% yn isetholiad ’57) fel golygydd Y Faner ac fel ffrind. Diolch i’w mab, Siôn Eirian am ei gyfraniad dewr a thorcalonnus, wrth gofio’r adeg pan giciodd ddrws y bathrwm i weld ei fam wedi cael gorddos, a chau’r drws er mwyn sbario’i dad.

Dyma gyfres berffaith ar gyfer nos Sul, cyfres sy’n codi cwr y llen ar ferched/menywod amlyca’ ein gwlad fach angof sy’n gwybod mwy am Florence Nightingale na Betsi Cadwaladr, Emmeline Pankhurst ar draul Margaret Haig. Oce, mae’r “actoresau” sy’n ail-greu’r cymeriadau hynny yng ngwisg yr oes yn boenus o brennaidd a diangen ar adegau. Ond pa mor ddeheuig ydi Mrs Hague fel hanesydd-gyflwynydd, yn mynd o le i le yn ei BMW-heb-do a holi myrdd o arbenigwyr (benywaidd yn bennaf, wrth reswm) difyr newydd yn lle’r un hen rai o fyd academia Bangor/Aber? Nid bod pob cyfranwraig yn plesio’r gwylwyr-gweld-bai chwaith, pan gyfeiriodd un at y ffaith fod ’rhen Betsi (yr honnwyd ei bod yn hoyw) yn edrych yn debyg i ddyn. Wps a deis.

Berig ’mod i’n disgwyl gormod gan ein cwricwlwm Eingl-ganolog, ond dw i’n wir obeithio bod Mamwlad yn rhan o adnoddau Hanes ein hysgolion.

 

 

Parhau i ddarllen

shitclic: Sesiwn ola

Mae Radio Cymru yn gymar anhepgor ar ein ffordd drol genedlaethol rhwng y De a’r Gogledd. Ar bnawniau-nos Sul yn bennaf. Y Radio Cymru draddodiadol hefyd, llawn sgyrsiau, cerddoriaeth werin, byd y Pethe Dei Tom, a Dai Jôs â’i hen ganiadau a chyfarchion pen-blwydd Meri Pen Doman i Wil Tŷ Clawdd. Ond fydd yr elfen werin ddim yn gyfeiliant i droadau chwil Caersws mwyach. Diolch i ailwampiad Betsan Powys o ddechrau Ebrill mlaen, fydd dim mwy o Sesiwn Fach ar y radio gyfaill. Yn hytrach, bydd nostalgiafest John Cofio Hardy a rhaglen hys-bys, caneuon a chyfarchion Hywel Gwynfryn yn rhoi cic owt i Idris Morris Jones a’i gyfoeth gwerin Cymru a’r byd. Pan nad oedd rhyw gêm rygbi/bêl-droed bwygilydd wedi tewi IMJ yn barod. Diolch i’r Sesiwn Fach, dw i wedi clywed am Jamie Smith’s Mabonam y tro cyntaf, a mopio arnyn nhw ac eraill fel 9Bach am roi cot o baent ffres i’n tiwns traddodiadol ni. Roedd Gwlad y Gân, cyngerdd agoriadol gŵyl Womex ar S4C gyda’r pethau gorau a welais erioed, yn gymysg o Cerys, Cass Meurig, Patrick Rimes a’r bytholwyrdd Sian James i enwi dim ond rhai. Mae Calan yn mynd â cherddoriaeth Gymraeg i’r Unol Daleithiau, ein hartistiaid yn ennill gwobrau gwerin Radio2, a chynlluniau diweddar megis 10 mewn Bws a Thŷ Gwerin ar faes y Brifwyl yn arwydd o gyffro newydd yn ein sin angof o gymharu â’r Gwyddelod a’r Albanwyr.
Dyna sy’n gwneud clec Betsan Powys yn odiach ar y naw. Yn rhoi’r fwyell i’r rhaglen pan mae pethau gwirioneddol ar i fyny, yn hytrach na’n sdyc yn nyddiau Ar Log. Dw i’n siŵr ei bod hi’n barod i amddiffyn y ffaith fod Georgia Ruth yn dal i genhadu yn “slot newydd bob nos Fawrth… fydd yn cynnwys cerddoriaeth byd a gwerin”.  Yn union fel ei hen slot nos Iau, felly. Peidiwch â chamgymryd. Dw i’n ffan o Georgia Ruth (“pwy yw’r George a Ruth hyn?” holodd cydnabod un tro, fel petai o’r un stabal â John ag Alun) ond pam na chawn ni DDWY raglen werin benodol ar yr unig orsaf Gymraeg sydd ganddon ni? Mi glywn ni ormodedd o recordiau Saesneg yng nghanol rai Cymraeg gan Marci Jî, Ifan Jones-Evans, Wil Morgan a’r pigyn clust ’na bob pnawn o ddau tan bump. Ond mwy o werin gwlad? No way.

Mae Guto Rhun ar fin diflannu o slot nos Lun a nos Wener oherwydd “…bod nifer y bobol ifanc rhwng 15 – 24 oed sy’n gwrando, cynulleidfa darged wreiddiol C2 – yn isel.” Does dim sôn mai ffigurau gwrando siomedig sy’n gyfrifol am dranc Sesiwn Fach. Byddai’n anodd iawn iawn gen i gredu hynny beth bynnag.

Felly, diolch o galon i Idris Morris Jones a’i westeion, ei adolygwyr a’i sesiynwyr byw am leddfu rhywfaint ar deithiau’r A470 ar hyd y blynyddoedd. A rhag eich cywilydd chi ben bandits Radio Cymru.

Parhau i ddarllen

shitclic: Tewach na dwr

 

Thicker than Water is the archetype of a Swedish drama series. It is a well acted family drama about secrets and lies, filmed in a beautiful archipelago where time seems to have stood still

– Johanna Hagström, Göteborgsposten


Thicker than water is this Winter’s big Swedish drama series on SVT. It immediately found its audience, over a million viewers for each of the first two episodes

– Anders Björkman, Expressen

 

Barn dau o bapurau newydd Sweden ar un o lwyddiannau diweddara’r wlad, a ffefryn personol newydd bob nos Iau ar More4. Saga deuluol am ddau frawd a chwaer (cecrus wrth gwrs) sy’n uno am y tro cyntaf ers blynyddoedd maith, wedi’i i’w mam wneud amdani’i hun i ddianc rhag poen ei chanser terfynol. Wedi’r angladd a’r gobaith am bres etifeddol handi i ddychwelyd i’w bywydau unigol blaenorol, mae’r fam yn gollwng un daranfollt olaf – trwy fynnu bod Oskar (rheolwr llety gwyliau), Anna-Lisa (mân actores) a Lasse (perchennog bwyty mewn llanast ariannol) yn cydweithio i greu llwyddiant o’r busnes gwely a brecwast teuluol dros yr haf, neu golli’r cyfan. Ond wrth geisio uno’r teulu eto, mae’r diweddar fam mewn perig o godi cythraul o nyth cacwn a chyfrinachau gwaedlyd ar y naw. Mae’r tad treisgar ar goll ers oes pys gyda llaw. Ac mae Oskar yn gynddeiriog o gyndyn i adael i’w frawd a’i chwaer garthu ac adfer yr hen bwll nofio er budd y busnes…

Sdim angen Einstein i feddwl beth ddigwyddith nesaf. Brookside o wlad Björn Borg unrhyw un? Mae hefyd yn eitha tebyg i’w chwaer gyfres Danaidd mwy arty The Legacy a welwyd ar Sky Arts (yn naturiol ddigon) y llynedd.
Hapus dyrfa? Arvingerne / The Legacy (DR)
 
Ond mae Tjockare ân vatten wedi’i hactio’n wych a’r golygfeydd bendigedig o ynysoedd Åland ganol hirddydd haf yn bleser pur, gydag arlliwiau melyn y camera yn ategu hynny.

Llwyddiant arall o stabl Walter Presents Channel 4 sy’n cynnig detholiad o oreuon tramor benben â dramâu isdeitlog BBC Four. Arlwy arall o Sweden sydd gan Walter nesa hefyd, drama wleidyddol waedlyd Blue Eyes i gymryd lle’r un Ffrengig ddaeth i ben yn ddiweddar. Mae’n edrych yn dda latsh. Ac wrth gwrs, does dim pwysau i wylio cyn amser penodol na thalu tanysgrifiad arbennig, gan fod bocset cyfan ar wefan Walter Presents. Am ddim, cofiwch. Tak!

 

 

 

Parhau i ddarllen

shitclic: Y llwybr lawr i’r Dyffryn



Iesu, mae hon yn dda. Dim ond un bennod i fynd, a does gen i ddim ewinedd ar ôl i’w cnoi. Mae llofrudd puteiniaid y cylch wedi’i ddal (am wn i), y Ditectif Sarjant laddodd ei feistres ar fin cael ei ddal (tybed?) a’r cynorthwyydd dysgu arswydus am dalu’r pwyth yn ôl i’r Sarjant Catherine Cawood druan am garcharu ei heilun Tommy Lee Royce o gyfres 1. Welais i mo’r gyfres gyntaf chwaith, gan fod mwy na digon o ffraeo a gwrthdaro yn fy mywyd go iawn ar y pryd (cymdogion y fall) i ddioddef mwy o’r un peth ar deli bocs yr aelwyd anghynnes. Heddiw, dw i’n llawer hapusach fy myd, ac wedi ’machu gan abwyd dramatig Sally Wainwright (enillydd BAFTA Last Tango in Paris).
 
Happy Valley ydi un o’r ychydig bethau dw i’n eu gwylio’n ‘fyw’ y dyddiau hyn, yn hytrach na dal i fyny’n hwyr ar ôl pawb arall. Ydi, mae’r testun yn dduach na du, a chymeriadau da yn mynd drwy’r felin mewn cymuned fechan yng ngorllewin Swydd Efrog. Mae’n debyg bod problem gyffuriau Calder Valley wedi peri i heddlu go iawn yr ardal ei hailfedyddio’n “Happy Valley”.

Mae deialog Ms Wainwright yn llifo fel mêl, a Sarah Lancashire yn giamstar ar bortreadu’r Sarjant Cawood â phwysau’r byd ar ei sgwyddau mamol. Mae’r golygfeydd niferus ohoni’n rhannu panad (Yorkshire Gold, siawns!) smoc a sgwrs efo’i chwaer Clare (Siobhan Finneran), a gododd o bydew alcohol a heroin, a hyd yn oed yr actorion ieuengaf fel Rhys Conna (Ryan, ŵyr Catherine), yn gwbl gredadwy a naturiol braf. Ac i goroni’r cyfan, mae’n Euros Lyn ni yn rhan o’r criw cyfarwyddo.

A dw i dal i amau’n gryf ai’r hogyn farm syml ’na oedd y llofrudd go iawn hefyd…

Parhau i ddarllen

shitclic: Con i Gymru



Cân am slebog o ferch, angst am “fwg a cholur, pocedi gwag a dillad budr”, David Gray Cymraeg yn mwydro am ganhwyllau, molawd i Bale a’r bêl, y bêl a Bale, doli o Fethel yn sibrwdganu allan o diwn, Samariaid Sir Fôn a phibydd druan yn gorfod cystadlu yn erbyn hogan sy’n camgymryd y meic fel megaffon.

Blwyddyn arall, Celtvisionarall. Wnes i ddim sbio’n fyw eleni, dim ond braswylio drwy iplayer (sori, oedd safon llun S4C/Clic yn uffernol). A gwingo. Oes, ma ’na dîm proffesiynol wrth y llyw erbyn hyn, diolch i Elin Fflur a Trystan Twitter Ellis-Morris, a lot lot mwy o bwyslais ar negeseuon trydar y gynulleidfa (feddwol?) adra. Yn wir, mi awn mor bell a dweud mai twitter sy’n cynnal Cân i Gymru heddiw, a’r canu ei hun megis hen grwndi sy’n mynd ar eich nerfa chi mewn tŷ bwyta. Does ryfedd i’r cerddor Ynyr Llwyd ffonio Taro’r Post ddydd Llun i alarnadu bod y syrcas bellach yn destun sbort a Ddim Fel y Buodd Hi. Ategwyd hyn i’r dim gan bol piniwn y gwylwyr o gân orau’r gystadleuaeth ers geni S4C. Dim ond ers 1982 cofiwch, er bod CiG wedi merwino’r glust ers i Margret Wilias ennill efo’r ‘Cwilt Cymreig’ ym 1969. Ond chwarae teg, bu ambell berl yng nghanol y moch. Gan gynnwys tiwns Arfon Wig, sori Wyn. Beth bynnag ddeudwch chi am y boi, mae o YN gallu sgwennu tiwns bachog. O’r 8,500 o bleidleisiau ar-lein ddaeth i law, dyma’r deg ucha:


10. Cae o Yd, Arfon Wyn (2000)

9. Nid Llwynog oedd yr Haul, Geraint Lovgreen a Myrddin ap Dafydd (1982)

8. Gloria Tyrd Adra, Llion ac Euros Jones (1987)

7. Cerrig yr Afon, Iwcs a Doyle (1996)

6. Dagrau Tawel, Meinir Richards a Tudur Dylan (2004)

5. Galw amdanat ti, Mirain a Barry Evans (2014)

4. Harbwr Diogel, Arfon Wyn a Richard Synnot (2002)

3. Y Cwm, Huw Chiswell (1984)

2. Gofidiau, Elfed Morgan Morris a Lowri Watcyn Roberts (2009)

1.  Torri’n rhydd, Steffan Rhys Williams (1999)

Roedd sawl peth yn boenus o amlwg o wylio’r archif. Y ffaith fod mwy o wmff i raglenni’r gorffennol, gyda chynulleidfa glapiog swnllyd mewn hen siediau ym Mona, Corwen neu Bontrhydfendigaid. Dw i wedi gweld mwy yng nghynulleidfa Pawb a’i Farn na’r hyn fentrodd i stiwdio’r BBC yn Llandaf nos Sadwrn. Cyfaddefiad. Bues i’n rhan o dyrfa fawr Corwen ganol y nawdegau, a do, mi oedd yna ryw FWRLWM yno. Peidiwch â gofyn pwy enillodd chwaith, ond roedd Melys ymhlith y dewrion wedi’u dallu gan siec o ddeg mil a’r cyfle i gynrychioli’u gwlad mewn steddfod dafarn yn Killarney. Cof arall o’r noson oedd gweld Caryl yn meimio o’r cyrion fel un o famau gorawyddus rhagbrofion yr Urdd wrth i genod Eden fynd drwy’u pethau ar y llwyfan.

Efallai bod ffasiwn yr 80au yn erchyll, ond roedd y caneuon yn blydi dda a chofiadwy. Heddiw, mae’r ffasiwn wedi gwella ond y caneuon yn ddifrifol ac yn hollol angof erbyn y credits clo. Prifeirdd oedd awduron ddoe. Tydi rhai heddiw’n methu treiglo nac odli i achub eu bywydau.

A sut gythgam doedd honddim yn y deg ucha? Ffans Sobin a Bryn Fon, dw i wedi siomi ynoch chi.

Parhau i ddarllen

shitclic: Sownd!

Pwy ydi seren newydd y bloc Nordic? Ísland, gwlad fu’n enwocach cyn hyn am y gantores honco Bjork, seiniau breuddwydiol Sigur Rós, ei chymylau folcanig trafferthus, ei ffynhonnau poeth, brwydr y banciau a’i seigiau pen dafad. Dwi’n ffan mawr o nofelau ditectif Arnaldur Indriðason ers sbel, ac wedi llwyddo i weld addasiad ffilm o un gyfrol yn arbennig. A rŵan, mae’n rhan o chwedloniaeth Sadyrnol BBC Four gydaTrapped – cyfres dditectif a dirgelwch y llofruddiaeth wrth i storm a chwymp eira gaethiwo’r trigolion lleol theithwyr llong bleser o Ddenmarc yn nociau’r hen dre ’sgota sy’n swatio dan fynyddoedd sy’n gwneud i’r Wyddfa ymddangos fel twmpath twrch daear. Tydi hi ddim yn yr un cae (fjord?) â The Bridge, ond mae Andri a Hinrika yn ddiawl o dîm da os digri’r olwg. Nid bod hynny wedi rhwystro’r Guardian rhag bedyddio Ólafur Darri Ólafsson yn bishyn mawr blewog chwaith.
 



Dyma gyfres deledu ddrutaf erioed Gwlad yr Ia meddan nhw, a gostiodd tua 1 biliwn krónur(dros 6.5 miliwn ewro) i’r cwmni cynhyrchu RVK Studios – buddsoddiad sy’n siŵr o dalu’i ffordd wrth i fwy a fwy o wledydd y byd brynu’r tapiau darlledu.

Swatiwch, goleuwch ganhwyllau, trowch y botwm gwres canolog i fyny a mwynhewch.

Seyðisfjörður – lleoliad hudolus, iasol, y gyfres

Parhau i ddarllen

shitclic: Byw Cecru


A dyna ni. Bythefnos-dair ar ôl pawb arall, dyma benderfynu gwylio pennod ola Byw Celwyddneithiwr. Borgen y Bae, bach o secs a sglein ar nos Sul, llwyddiant lle methodd James Bond, a gobaith mawr y ganrif (wel, ddechrau 2016 o leiaf) i’r ddrama deledu Gymraeg yn wyneb och a gwae am ansicrwydd ariannol y sianel. 

Roedd ’na gryn edrych mlaen at hon, noson lansio swanc yn y Senedd, cyffro mawr ymhlith y twitteratis – llawer yn ddi-Gymraeg – a sylw gan bapurau’r Independent, y Guardian a’r Daily Mail. Nid bod hynny’n dda i gyd wrth gwrs. Ond roedd yr hysbysebion yn addawol, pobl ddel mewn swyddfeydd gwydr (“tryloyw” ydi jargon yr ACau) a chartrefi o dudalennau Home and Garden, a’r haul wastad yn tywynnu’n syth o Teulu. Sy’n addas iawn, gan mai Meic Povey a Branwen Cennard ydi tad a mam opera sebon y Cynulliad hefyd.

Roedd ‘na gystadleuaeth ffyrnig yr un pryd, gydag addasiad Andrew Davies a BBC Wales o’r epig Rwsiaidd War & Peace mlaen ar BBC1, y ditectif tebol Vera ar ITV, a Channel 4 yn darlledu’r anturiaethau ias a chyffro o boptu wal Berlin yn Deutschland 83. Ond be ‘di’r ots am hynny mewn gwirionedd, yn oes y dal i fyny ar bob dyfais sy’n bod? Wrth i nosweithiau Sul stormus y gaeaf fynd yn eu blaenau, Leo Tolstoy gydag acenion Oxbridge gafodd y flaenoriaeth ‘fyw’ yn Chez Dyl. Dyma chi pam.

Y lliw di’r cliw Penderfynodd y cynhyrchwyr y byddai holl gymeriadau newydd y bennod gyntaf yn drysu’r gwylwyr yn rhacs, felly dyma ddefnyddio cod lliwiau i ddangos pwy di pwy, ac i ba blaid maen nhw’n perthyn. Ac wele swyddfeydd gyda chadeiriau, geriach Ikea, ffeiliau, potiau beiros gwyrdd/oren/glas, a hyd yn oed ambell ddilledyn pleidiol. Nawddoglyd? Welsh Assembly for Dummies? Barnwch chi.

Ar garlam Fel un sydd wedi hen arfer a dramâu dow-dow, Mad Men y byd â’u golygfeydd hirion, llawn seibiau, a fawr ddim yn digwydd nac yn cael ei ddweud ar yr olwg gynta – ond yn gyfoethog o ddarllen rhwng y llinellau – roeddwn i’n gweiddi “newidiwch i gêr is” wrth wylio BC.  Unwaith eto, rhyw ddiffyg parch at y gwyliwr o feddwl y byddai’n prysur golli diddordeb wrth ymhél â gormod o bolitics. Do, fe gawsom ambell i gynllwynio mewn meysydd parcio tanddaearol (ai felly ma pethau go iawn?) a sawl cyfyng-gyngor am driniaeth GIG neu sbytu preifat, a throi darn o fynydd Epynt yn gae chwarae i filwyr Israel, ond bitsio a boncio oedd prif fyrdwn y gyfres.  Sy’n dod â ni’n dwt at…

Cicio a brathu Fel ei rhagflaenwyr Iechyd Da a Teulu, roedd ’na gryn wrthdaro fama. Iawn, tsiampion. Wedi’r cwbl, “heb wrthdaro nid oes drama” meddai’r Dr John Gwilym Jones, Swyddogaeth Beirniadaeth. Ond oes rhaid cael cyfres gyfan o bobl mor annifyr â’i gilydd? Angharad v Rapsgaliwn, sori Owain ei gwr; Angharad v Harri (Stephen Kinnock aka Math Gravelle); Angharad v Ei Mam (Eirlys Britton gyda gwep Happy Valley – croeso mawr iddi gyda llaw, mwy plîs!) Angharad v Angharad. Da chi’n gweld be’ sgin i. Heb son am ménage à trois Lowri-Tom-Aled. Rhyw dindroi o ffraeo a chymodi cyn ffraeo eto oedd hi braidd. Ar y llaw arall, roedd y golygfeydd prin hynny gawson ni rhwng y Prif Weinidog a’i wraig (Siân James) yn hyfryd, y ddau’n deall ei gilydd i’r dim er gwaetha’r bwlch a’r oerni ymddangosiadol. Felly hefyd y cwpl Democrataidd. Gyda llaw, onid oedd hi’n od braidd na ŵyr neb am farwolaeth eu mab ar faes y gad Afghanistan? Y Gymru Gymraeg ydi fama wedi’r cwbl, lle mae cyfrinachau cyn brinned ag ewyllys da rhwng Seimon Brookes a Sbrec.

Bai Borgen “You’ve got a lot to answer fo…” crawciodd Cerys Catatonia un tro. Y drwg ydi mod i’n gymaint o ffan o’r gyfres Ddanaidd a ddangosodd i’r byd bod mwy i ddramâu Sgandinafia na ditectifs trwblus yn crwydro warysau tywyll mewn siwmperi gwlanog. Roedd y disgwyliadau’n aruchel felly. Oedd, roedd yna gryn wrthdaro rhwng gohebwraig sianel DR a chyngor arbennig (‘SPAD’) y Statsministre, boed rhannu cyfrinachau’r senedd neu fwriad i ddechrau teulu, ond roedden ni’n malio am Katrine a Kasper. Roeddech chi’n wir gredu yn eu perthynas chwit-chwat, ac yn bwysicach oll, roedd yna sbarc, chemistry arbennig rhwng y ddau actor ifanc. Dim ond atgasedd a drwgdybiaeth lwyr oedd rhwng Harri ag Angharad tua’r diwedd. Fe welson ni’r Statsministre Birgitte Nyborg yn areithio yn senedd-dy Copenhagen hefyd, a bwysleisiodd wendid y chwaer gyfres Gymraeg o fethu â chael caniatâd i ffilmio yn Siambr ein Cynulliad ni. Dewch ’laen, Lywydd Butler…

Ond be wn i. Mae yna ail gyfres ar y gweill, y twitteratis wedi dotio, a’r gwaith ffilmio’n dechrau fis Mai yn ôl Ffion Dafis ar Dewi Llwyd ar Fore Sul. Hwyrach y down i nabod ei chymeriad, Rhiannon Roberts, yn well na’r portread un dimensiwn o arweinydd diflas a Miss Perffaith y Cenedlaetholwyr. Wnes i golli rhywbeth, ’ta hi yw’r unig un heb stori gefndir o gwbl hyd yma? Roeddwn i wedi gobeithio am rywfaint o hanes rhyngddi hi â’r cyn-nashi a’r Annibynnwr Matthew Desmond (Ryland Teifi) a enillodd isetholiad De a Dwyrain Ceredigion, ond na. Siawns y bydd yna ddatblygiad i’r cymeriad yng nghyfres 2, neu waeth i Ffion Dafis ddychwelyd i sefyll tu ôl  cownter Rownd a Rownd ddim. A tybed welwn ni aelod o blaid hiliol Prydain Annibynnol yn ymuno â’r cast, yn unol â’r polau piniwn digalon diweddar? Amser a ddengys.
 

Yn y cyfamser, dyma esgus perffaith i hel atgofion. Hej! Hej!


Parhau i ddarllen

shitclic: Clecs y Cwm

RIP Anti Marian. “Heddwch i’w hwch” ys dywed cydweithiwr sinigaidd. Wedi dau gyfnod yng Nghwmderi – y tro cyntaf yn 1974 fel mam Reg, Wayne a Sabrina Harries, les enfants terribles gwreiddiol, ac yna’n fodryb fusneslyd i Denz a phen bandit Penrhewl a Siop y Pentref 0 2004 ymlaen -mae’r actores Buddug Williams wedi penderfynu rhoi’r gorau iddi. Ro’n i wedi amau fod na rhywbeth ar droed yn ystod ei hwythnos olaf ar y sgrin, wrth iddi gael mwy o leins na chafodd ers cantoedd o’i chadair parker knoll. Nid dyma’r tro cyntaf iddi gicio’r bwcad chwaith. Dwy flynedd yn ol, cawsom un o’r straeon mwya swreal X Files-aidd yn hanes y gyfres, wrth i Angela’r Nyrs Niwrotig ddatgan ei bod wedi marw’n dawel yn y gwely cyn cael atgyfodiad Lasarws erbyn i’r paramedics gyrraedd. Er cryn ddifyrrwch i’r twitteratis ar y pryd…
o mam bach, Anti Marian newydd atgyfodi ar Pobol y Cwm

— sara alis . • * • . (@sarralis) August 28, 2013

What was that #PobolyCwm?! How did Anti Marian go from dead to alive? You’re shocking me this week. It’s a rollercoaster ride.

— Lisa (@Scousegrrl) August 28, 2013

Anti Marian wedi neud Fabrice Muamba arno ni. Neu Iesu Grist. Dibynnu os chi’n berson ffwtbol neu grefydd. #pobolycwm #s4c

— Gwynfryn Hughes (@Gwyn82) August 29, 2013

A rwan, mae yna fwlch enfawr o ran cymeriad hel clecs a hen drwyn Pobol y Cwm. All neb fyth lenwi sgidia’r hen Fagi Post (Harriet Lewis, un o eiconau teledu Cymraeg) a’i “gowt” a’i “jiw-jiws”. Megan ydi un o’r trigolion hynaf heddiw, am wn i. Pob parch i Lis Miles fel actores, ond y cwbl mae’r cymeriad llwyd honno’n cael ei wneud ydi haslo Sion White y lleidr-bregethwr lleyg, a didoli hen geriach a blwmars yn siop elusen Apel Maenan (un o’r enwau mwyaf randym a glywais erioed. Ai brodor o Ddyffryn Conwy ydi Megan i fod?).

Mae Dol (Lynn Hunter) wedi glanio fel corwynt bei-ling o Bonty, i boeni ei merch Debbie a lapswchan slochian seidar efo Capten Birdseye. Ar ol dechrau mwynhau’i pherfformiadau comig, dw i’n dechrau laru ar Mrs OTT erbyn hyn.

Na, efallai mai Eileen ydi etifedd naturiol Magi Post/Anti Marian heddiw. Wedi hawlio’i lle tu ol i gowntar ei siop (sy’n dal yn cael ei galw’n Siop Sioned am ryw reswm) mae Eileen bellach yn dod drosodd fel tipyn o ‘battleaxe’ sy’n cymryd dim lol gan neb. Mae’n farn ar Jim druan, yn gwybod am salwch smalio Angela ac yn sbio’n ddu ar Ed ei darpar fab-yng-nghyfraith a gwaed ar ei ddwylo. 

Ac mae Sara Cracroft yn ei helfen! Don’t mess with me gwd gyrl, ys dywed isdeitlau gorfodol S4C y dyddiau hyn.

Parhau i ddarllen

shitclic: 8 mlynedd o wylio


 
 
Dau etholiad a dau Gwpan Rygbi’r Byd. Dyna sy’n pontio fy nghyfnod i fel sgwennwr Ar y Bocs am wyth mlynedd. Llywodraeth Glymblaid Llafur-Plaid a De Affrica ddaeth i’r brig yn 2007, a Cameron a Seland Newydd a orfu yn 2015. A diolch i fodryb o Fôn, mae gen i lond ffeil goch o’r colofnau hynny. Gyda chanlyniadau cymysg, ambell gam gwag, pechu dau neu dri, ac ambell lythyr diolch i’w trysori am byth. Gan gynnwys un gan y diweddar annwyl Merêd. Ond wrth bori a hel atgofion dros y Dolig, synnais o weld cymaint yn gyffredin ac ychydig iawn o newid mewn gwirionedd. A ninnau newydd brofi un o’r gwyliau gwlypaf ers cyn cof, difyr nodi mai “dilyw Llanelwedd” gafodd y sylw yn y golofn gynta wrth adolygu arlwy Y Sioe 07 ar S4C. Dywedais fod Rownd a Rownd yn “gymar anhepgor” i amser swper a phenmaenmawr y Sul, fel heddiw, a bûm yn diawlio arferiad y Sianel ar y pryd o gomisiynu awduron di-Gymraeg cyn cyfieithu Y Pris a Cowbois ac Injans. Mi barodd y traddodiad anffodus hwnnw gydag Y Gwyll yn 2013 a Cara Fi yn 2014. Ond mwy am y ditectif barfog byd-enwog hwnnw yn y man…

Rhyw berthynas garu-gasáu fu rhyngof â’r BBC ar hyd y blynyddoedd. Roedd y gyfres ddrama Belonging yn ffefryn mawr yn 2008 (“helbulon a hiwmor iach pobl y cwm – gyda golygfeydd a deialog tipyn mwy coch na fersiwn Cwmderi”) ac anturiaethau ffuglen wyddonol Torchwood yn sbri ac yn cyflwyno’r Gaerdydd fodern i’r byd a’r betws yn hytrach na chogio bod yn Bryste (Casualty) neu Baker Street (Sherlock) heb son am amryfal blanedau Doctor Who via stiwdios Porth y Rhath. Bron y gallwn ddweud mai Baker Boys (2011) am gymuned fentrus yng nghymoedd y De-ddwyrain oedd cynnyrch drama olaf BBC Wales ar gyfer y gynulleidfa gynhenid. Does ryfedd i’r Prif Weinidog Carwyn Jones gwyno’n ddiweddar am sefyllfa druenus BBC Wales, gyda 32% – neu £10 miliwn – yn llai o fuddsoddiad mewn rhaglenni Saesneg unswydd i Gymru dros yr wyth mlynedd diwethaf. Bechod na alwodd Carwyn am ddatganoli’r maes darlledu i Gymru unwaith ac byth.

Ateb Tony Hall, cyfarwyddwr cyffredinol y Bîb, oedd gaddo sianel ryngweithiol i Gymru (adlais o’r hen BBC2W o 2001-2009 efallai?) ac adran newydd sbon i Gymru ar wefan y BBC. Buasai llawer mwy yn cefnogi pecyn newyddion 6 neu 10 yr hwyr o Gaerdydd, yn cwmpasu straeon Cymru, Prydain a’r byd. Cyn belled nad Jamie Owen a’i ynganiad erchyll sydd wrth y llyw wrth gwrs. Er gwaethaf bron i ugain mlynedd o ddatganoli, felly, mae gormod o benawdau pwysig iechyd ac addysg BBC News at Six yn gorffen gyda’r term “…in England” yn unig. Mae angen lot lot mwy na Huw Edwards i Gymreigio’r Gorfforaeth ar hyn o bryd.

Ar y llaw arall, ym mis Ebrill 2013, rhoddais groeso gwresog i ailwampiad ac amser newydd Newyddion 9 S4C. A chydag ymosodiadau terfysgol y llynedd yn dal yn boenus o fyw yn y cof, profodd Bethan Rhys Roberts yn brif gyflwynydd mwy na tebol ar ôl i Rhun ap Iorwerth ffeirio stiwdios Llandaf am siambr y Cynulliad. Ymddangosodd yr ystrydeb “y fwyell” mor gynnar â 2009, wrth gyfeirio at doriadau ITV i wasanaethau newyddion “rhanbarthol”, rhwng cwtogi ar fwletinau Wales Tonight a thocio rhaglenni eraill o 4.5 awr i 1.5 awr yr wythnos ar y drydedd sianel. Cefnwyd ar Groes Cwrlwys, ac ymgartrefodd criw ITV News Cymru Wales rownd gornel i’r Senedd. Mae pethau’n dal mor fain yno, nes bod y ferch dywydd yn cyflwyno’r newyddion o bryd i’w gilydd. Diolch byth fod Y Byd ar Bedwar wedi dal ei thir ar S4C, wrth i adran ffeithiol BBC Cymru grebachu gyda diflaniad Taro 9 ac O Flaen dy Lygaid.

Prin ar y naw fu’r llwyddiannau comedïol Cymraeg, ond mae sioe sgetshis a dychanol Dim Byd yn donic diweddar, ac wedi tynnu blewyn o drwyn Cân i Gymru, obsesiwn y Monwysiaid â Wil a Cêt ac ymgyrch llosgi tai haf yr 1980au. “Un o’r rhaglenni sydd angen ei gwylio fwy nag unwaith i ddal pob jôc” meddais yn 2012. Ar yr ochr ddifrifol, cawsom bortreadau caboledig o Gymry mawr ein hoes ar hyd y blynyddoedd, o Carwyn James a Jennie Eirian, i Gwynfor Evans a T Llew Jones.

Ond yn ôl i’m mhrif dileit. Mae slot dramâu nos Sul yn un o gonglfeini’r Sianel o hyd, ac yn ategiad gwerthfawr i’r ddwy sioe sebon. Rhyw wyliwr chwit-chwat fues i hefyd. Doeddwn i “heb fopio” ar gyfres gyntaf o Alys yn 2010, gan feio’r tywyllwch dudew, y llygod mawr a’r cymeriadau atgas, ond erbyn Tachwedd 2012 roeddwn i wedi newid fy nghân yn llwyr “gyda ias a chyffro, stori ysbryd a hiwmor tywyll”. O stabl Siwan Jones y daeth 35 Diwrnod hefyd yn 2014, cyfres wreiddiol wych yn gofyn i ni wylwyr chwarae ditectifs mewn stad o dai ag “Audis drud yn y garej a gwenwyn ar garreg y drws”. Ond pan ddaeth cyfres newydd ac achos newydd i’r sgrin y llynedd, collais pob amynedd a diddordeb. Mae perig i mi deimlo felly am Y Gwyll hefyd, wedi’r cyffro a’r canmol cychwynnol ym mis Hydref 2013 (“does dim dwywaith mai’r elfen weledol oedd gogoniant y gyfres”), gyda’r cyfieithu clogyrnaidd a’r diffyg datblygu cymeriadau yn rhwystredig erbyn cyfres 2. Ond erys ei phoblogrwydd rhyngwladol, gyda’r Hollywood Reporter yn argymell y fersiwn Saesneg Hinterland ar wasanaethau Netflix ac Itunes ymhlith 15 cyfresi gorau i’w mwynhau dros yr ŵyl. Ac os ydi gwerthiant byd-eang y gyfres yn sicrhau elw i adran ddrama S4C, gorau oll. Cyfresi newydd sbon fel Byw Celwydd gan dîm Teulu (“Ewings Aberaeron”, 2008) wedi’i gosod yng nghoridorau grym a stafelloedd newyddion Caerdydd. Gyda diolch i’r clasur Danaidd Borgen am sicrhau bod llywodraeth glymblaid yn bwnc secsi ar gyfer drama deledu.


A dyna ni. Amser cau pen y mwdwl a’r ffeil goch am y tro. Daliwch ati i wylio. Mae S4C ein hangen ni’n fwy nag erioed…

Parhau i ddarllen

shitclic: Blwyddyn Parch + Patagonia


O’r diwedd, mae’r adeg honno o’r flwyddyn wedi cyrraedd. Y siopa a’r gorchwyl wedi’i gyflawni. Prynu anrhegion meddech chi? Peidiwch â siarad drwy’ch het cracer Dolig. Sôn am gopi angenrheidiol o’r Radio Times ydw i, gyda phythefnos o raglenni radio a theledu i’w huwcholeuo, a’u mwynhau gyda phentwr o frechdanau twrci oer. Bechod nad ydi S4C yn dal i gyhoeddi ei fersiwn hithau mwyach. Efallai bod pob dim ar y we dyddiau hyn, ond does dim i guro cylchgrawn papur ag ôl bysedd siocled i weld faint o’r gloch mae pennod ’Dolig-ganol-haf Rownd a Rownd, neu pryd mae ailddarllediad Wil Aeron a’r Inca gan fod yr un wreiddiol yn mynd ben-ben â drama Agatha Christie ar y Bîb. A hen rifyn Nadoligaidd o Gavin & Stacey ar sianel Dave. Damia. Heb os, dylai Parc Tŷ Glas atgyfodi Sgrîn ar gyfer achlysuron arbennig i’w blannu yng nghanol ein papurau bro.

Ac wrth edrych ymlaen, mae yna gryn dipyn o edrych yn ôl hefyd. Beth blesiodd neu diflasodd yn 2015? Yn Oes y Toriadau Mawr, mae’n braf gweld S4C yn dal i deithio ymhell. Cyflwynodd Lowri Morgan ni i ddigwyddiadau mawr bywyd ym mhedwar ban, o ddiwrnod priodas ym Moroco i enedigaeth yn Tsieina. Ond Gŵyl y Meirw: Mecsico sy’n aros yn y cof, wrth i noson ddua’r flwyddyn droi’n garnifal o liw, penglogau siwgr, tân gwyllt a tequilas ar lan y bedd, a hynny ymhell cyn i Daniel Craig a’r ffilm Bond newydd ddangos y traddodiad i weddill y byd yn ddiweddar. Daeth pendraw’r byd i Gymru gydol y flwyddyn hefyd, wrth i ni gofio canrif a hanner ers i griw glew’r Mimosa hwylio i fyd newydd. Na, doedd dim modd osgoi Patagonia eleni. Ddim hyd yn oed ar Pobol y Cwm, wrth i’r hen Meic Pierce adael i ddweud ei hwrê fawr olaf ar y Paith. Cawsom chwip o gynhyrchiad gefn-wrth-gefn ar S4C a BBC1 gan Huw Edwards o’r Wladfa, a dos o siarad poenus gan Jon Gower a’i westeion yn Y Camsyniad Mawr. Gyda llaw, mae clip o Siân Moran yn canu “Gwynt Teg i’r Mimosa” yn dal ar iplayer Radio Cymru, yn ddigon i doddi’r sinig mwyaf o’ch plith. Cafodd dau lenor amlwg eu hanfarwoli mewn dwy raglen bortread gaboledig, y naill yn arwr a’r llall yn wrthun i wlad y menig gwynion. Roedd T Llew Jones a Caradoc Evans: Ffrae ‘My People’ yn gyfuniad difyr o gyfweliadau, ffilmiau archif, ambell sioc a storïwraig tan gamp yn Beti George. Beth well?
Unwaith eto, tena ar y naw oedd cynnyrch comedi’r sianel. Na, tydi sbloets Cân i Gymru ddim yn cyfri. Diolch byth, felly, am sioe sgetshis Caryl, a ffug-dogfen Neb yn Gwybod Dim Byd am griw anobeithiol Wyrion Llywelyn ac ymgyrch losgi tai haf yr 80au.
Ym myd ffuglen, cawsom ddramatics llys barn, cythrwfl cariadon traws-cambria, mwy o Cardi Noir a diweddglo trist i staff Ysgol Bro Taf. Ond pinacl personol i mi oedd Parch, gyda Caryl Eleri yn serennu fel ficer sy’n benderfynol o fyw bywyd i’r eithaf yn wyneb diagnosis angheuol mewn cyfres a’m hatgoffodd o’r perl Americanaidd Six Feet Under. Efallai nad oedd y golygfeydd breuddwydiol at ddant pawb, a’r bennod olaf wedi drysu sawl un – ai dilyn Eurig (Rhys ap Hywel) i’r ochr draw wnaeth Myf yn y diwedd? Cyfuniad o gast profiadol a newydd, ond mae Oscar comedi’r flwyddyn yn mynd i Phylip Hughes fel Mr Jarman, trysorydd yr eglwys a gafodd fath meddwol yn y ficerdy. Mae ’na si bod Fflur Dafydd wrthi’n sgwennu’r ail gyfres nawr. Gobeithio wir.

A dyna ni. Cyfarchion yr ŵyl i bawb. Rŵan, mae gen i fwy o waith uwcholeuo i’w wneud.

Parhau i ddarllen

shitclic: 35 Diwrnod II

 
Am sgwp. Ar ôl tri-chwarter gobeithio y byddai S4C yn gweld sens ac yn comisiynu cyfres arall o lwyddiant dramatig y Sianel y llynedd wnaeth danio brwdfrydedd gwylwyr a’r twitteratis fel ei gilydd gyda chyfres murder mystery prin yn y Gymraeg, mae’n ôl! Neu, o leiaf mae Siwan Jones a Wil Garn wedi cael sêl bendith i ddechrau sgriptio yn barod ar gyfer ffilmio ym mis Mehefin.
 
Fel y tybiwyd, stori, cymeriadau a marwolaeth newydd fydd sail yr ail, gyda chwmni yswiriant yn y brifddinas yn lle swbwrbia Caerffili.
 
Croesi bysedd, gweddio, gobeithio y cawn nhw hwyl arni. Mae dilyniant i premiere anhygoel o lwyddiannus yn dalcen di-ddiolch o galed. Dw i’n deud dim (Broadchurch).
 
Datganiad yma.

Parhau i ddarllen

shitclic: A Casual Vacancy

Snobyddiaeth, secs, sgerbydau yn y cwpwrdd, Daily Mailers, chavs, a’r cythraul cystadlu ar gyngor plwyf yn y Cotswolds. Gyda Keeley Hawes (Line of Duty II), Rory Kinnear, Michael Gambon a Julie MacKenzie. O nofel JK Rowling. Heb r’un dewin.BBC 1, Nos S… Parhau i ddarllen

shitclic: Ysgafnhau’r baich

Adloniant pia hi’r wythnos hon. Dyn a ŵyr, rydyn ni gyd eisiau rhywbeth i godi gwên ddiwedd Ionawr anghynnes, gyda choch y Dolig yn ddyledus, gwasanaeth iechyd Cymru yn destun gêm wleidyddol barhaus a dienyddwyr IS (ISIS, ISAs? Sy’n f’atgoffa i drosglwyddo mwy i’r coffrau hwnnw cyn 1 Ebrill) yn brawychu’r byd. Croeso mawr felly i Caryl a’r Lleill, a hynny ar nos Sadwrn bach yn annisgwyl ddigon. Ydy, mae’r gyfres sgetshis smala yn ôl i dynnu blewyn o drwyn ni Gymry Cymraeg, ond mewn ffordd annwyl yn hytrach nag atgas Clarkson, Robinson, Gill a’u teips. Ac rydan ni’n nabod ein teips ein hunain, o’r seren rygbi a’i lond ceg o ystrydebau Wenglish sy’n hyrwyddo’i bersawr ei hun (“Obviously, pour homme”) i’r snoben mwng a thlysau Dynasty Cwm Tawe/Aman sy’n magu’i phlant yn Saesneg. Mae ffrind coleg o Rydaman yn mynnu bod Caryl a Siw Hughes wedi llwyddo i gyfleu ambell Pam a Veloria lleol i’r dim.  Mae’n siŵr bod sawl un o gyffiniau Langwm yn cochi at eu clustiau bod tro y daw Sioned Grug i’r fei, bellach yn doethinebu’r Pethe ar ddyddiadur fideo, gyda dwy ffrind hirddioddefus Esyllt Rhyd Rhychiog (Sue Roderick yn feistres gomedi wrth ystumio yn unig) a Gwenan Bonc (“tydi hi ddim wedi’i henwi ar ôl y ffarm”) o Landeilo. Mae Ffion “Gross” Carlton-Lewis a’i theulu o’r Fro wastad yn bleser, ond Oswyn ag Alwyn Dre yn fy ngadael i’n fud. Ychwanegwch ’rhen gwpwl egsentrig o’r Rhos ac adar brith sunny Rhyl (mwy ohonyn nhw plîs), ac mae Caryl megis fersiwn S4C o adran dafodieitheg Sain Ffagan. Mae’n gas gen i unrhyw fath o “miwsical nymbyrs” fel arfer, ond roedd sioe canu-a-dawnsio Only Menopause yn ddiweddglo gwych i’r rhifyn gyntaf. Sori, gwuuuuuuuuuch.

Nerfus braidd oedd yr ymateb i’r newydd fod S4C am gyflwyno cwis newydd i’r genedl. Pwy all anghofio ambell drychineb o’r gorffennol, fel Risg! (2004-2005) gyda Siân Lloyd Tywydd yn gaddo hyd at £20,000 o wobr yn y pot rhwng 50 o aelodau’r gynulleidfa. Y drwg oedd bod rhywun wastad yn gwneud smonach o’r gêm nes bod yr hanner cant yn mynd adref efo £1.53 y pen. O leiaf mae gan Nia Roberts fwy o bedigri cwisfeistres o’r Penwythnos Mawr (1993)i Gemau Heb Ffiniau (1991-1994) lle’r oedd cystadleuwyr lleol yn gwneud mabolgiamocs yn erbyn cyfoedion o Slofenia, bPrtiwgal, Gweriniaeth Tsiec, Hwngari, Gwlad Groeg a’r Eidal yng nghestyll Bodelwyddan a Chaerdydd. Ac fe’ch clywaf chi gyd yn hymian arwyddgan Jeux Sans Frontières rŵan hyn…
Yn gydweithrediad rhwng sianeli TV3 Iwerddon a STV yr Alban, mae Celwydd Noeth yn cynnig jacpot o £10,000 i bâr lwcus sy’n llwyddo i bigo celwydd o blith ffeithiau ar sgrin fawr. Iawn, mae’r gerddoriaeth yn atgoffa rhywun o’r gyfres Milionêr anenwog honno a’r cyfweliadau gefn llwyfan yn gopi o’r Weakest Link ond roedd y tensiwn bron yn annioddefol wrth i’r naill gystadleuydd amau’r llall a Nia yn gweiddi “cloi’r celwydd” a “hanner munud” i dic docian y cloc. Anwybyddwch y peiriant clapio, mi fydd ’na hen gyffro a gweiddi atebion ar aelwydydd Cymru dros y nosweithiau Iau nesaf. Neu”bwrlwm”, chwadal Sioned Gruuuuuuuuuug.

Parhau i ddarllen

shitclic: Haf ganol gaeaf

Mae trefnwyr amserlenni teledu wedi deall hi i’r dim. Gyda’r Bod Mawr yn pledu trowyntoedd, cesair peli golff ac eira taranau arnon ni feidrolion y ddaear gythryblus hon yn ddiweddar, dyma’r adeg berffaith i ddianc i ddramâu sy’n fôr o oleuni. Gydag ail gyfres siomedig sy’n datblygu i sterics sebon, llys barn amheus, sainladrad o The Killing ac ail blot diddrwg didda efo Eve Myles, yr unig achubiaeth i Broadchurch i mi ydi traethau a chlogwyni ysblennydd Dorset. Mae cyfres ddrama newydd nos Fercher hefyd yn wledd i’r llygaid, megis hysbys sgleiniog Croeso Cymru. Sut gythraul gafodd criw Lan a Lawr gymaint o haul wrth ffilmio?
Wedi pennod agoriadol awr o hyd, rydym bellach yn ôl i hanner awr wrth ddilyn hynt a helyntion Delia o Abertawe (Beth Robert) sy’n llwyddo i bechu pawb ar ôl cyflwyno’i merch 17 oed i’w thad Mal (Dewi Pws) am y tro cyntaf adeg gwibdaith o’r Gŵyr i Eryri. Mae yna lot o olygfeydd godidog o’r henwlad ’ma. Lot lot fawr. Olreit, gormodedd. Achos mae’r holl luniau llanw, y siots panoramig o’r môr a’r mynyddoedd cyn torri i siots sefydlu swbwrbia a ’Sbyty Gwynedd yn ailadroddus ac yn arafu llif y stori. Mae yna gyfuniad da o wynebau hen a newydd, heblaw’r penderfyniad od ar y naw i gastio actores ifanc o Gaerdydd fel Elen, sy’n swnio’n hollol wahanol i’w brawd sy’n Lanbêr rhonc. Efallai fod ganddi hi dad diarth o’r De hefyd. Dyn a ŵyr.
Trueni, achos mae’n tynnu oddi ar berfformiadau hyfryd y fam a’r ferch (Beth Robert ac Anni Dafydd), a’r ysgafnder rhwng mam a mab (Heulwen Haf a Dewi Rhys Williams) a’r brawd a chwaer (Llion Williams a Gwenno Hodgkins mewn aduniad C’mon Midffild). Ac mae deialog naturiol Gareth F Williams yn llifo fel mêl wedi’r holl gyfieithu a fu mewn dramâu blaenorol. Wn i ddim sawl cyfres gawn ni gyda’r prif gymeriad yn dioddef o diwmor yr ymennydd, ond mewn cyfweliad radio diweddar â Caryl, awgrymodd Beth Robert yn gryf bod ’na ragor i ddod. Gyda llai o siots llanw gobeithio.
Gwaith Cartref ydi un o’r enghreifftiau prin hynny o ddrama gredadwy wedi’i gosod yn y De-ddwyrain (cofio Glan Hafren?) lle pawb yn siarad Cymraeg yn rhwydd braf â’i gilydd, yn Gog, Hwntw, dysgwr a dwli Wyn Rowlands. Ac mae mor Gymreig hefyd, gyda’r bardd-odinebwr Geraint Penlan (John Pierce Jones) yn diawlio dedleins cylchgrawn Barn a chael ei ‘urddo’ yn y garafán gan fam ei blentyn yn Steddfod Meifod 2003. Ond atgoffwch fi i ddiffodd y teli cyn i’r credits cloi ddifetha syrpreis a hanner am Lolita feichiog Bro Taf…
Broadchurch, ITV, 9 o’r gloch nos Lun
Lan a Lawr, 8 o’r gloch nos Fercher
Gwaith Cartref, 9 o’r gloch nos Sul

Parhau i ddarllen

shitclic: O’r maes rygbi i faes y gad

 
Mae’r bocs recordio acw’n dal yn drymlwythog o bethau Dolig a’r Calan. Wedi dweud mai cyfresi cerddoriaeth oedd popeth ar S4C dros y gwyliau, dyma sylwi bod y ffeithiol yn ail agos iawn. Roedd Dolig Gwyn Dolwyddelan yn gronicl difyr o ailddarganfod hen ffilm o Nadolig 1961, pan ddaeth Americanwr draw i’r pentref yn Nyffryn Lledr i dynnu lluniau a chreu ffilm ciné montage i gyfeiliant A Child’s Christmas in Wales Dillon Thomas. Awran hudolus a deimlai, serch hynny, yn fwy o gyfrwng i yrfa’r cyw gyflwynydd Aled Llywelyn ar draul rhagor o hanes y pentrefwyr. Disgwyliais yn ofer am gael gweld y ffilm ei hun yn ei chyfanrwydd wedyn.

Bues i’n hwyr (iawn) yn dal i fyny efo’r portread arbennig o lais rygbi Cymru am ddeugain mlynedd, Huw Llywelyn Davies: Tu ôl i’r meic. Mae portreadau o enwogion weithiau fel cofiannau Cymraeg – lot o hel achau diflas am hen Wncwl Walter ac enwi enwogion heb fawr o sylwedd neis-neis – ond roedd y clod a’r bri a’r geiriau “emosiynol” “gwych” a “choron ar deledu’r ŵyl” gan y twitteratis yn awgrymu bod hon yn rhywbeth go arbennig. Cafwyd coflaid o atgofion melys gyda Huw Eic hyd yn oed yn sylwebu’n blentyn wrth chwarae rygbi gyda Gareth Edwards (ie, Y Gareth Edwards) a’i frawd Gethin ar sgwâr Colbren, Gwauncaegurwen, a’r tynnu coes pan lwyddodd y mewnwr medrus i ddwyn lle GE yn nhîm Cwmgors. Y syfrdandod wedyn wrth iddo siarad o’r galon am ei byliau o iselder, a’r salwch meddwl a arweiniodd at hunanladdiad ei chwaer Beth ac yntau bendraw’r byd yn rhan o dîm sylwebu Seland Newydd ’87. A’r Cymro twymgalon, “dyn y campau a’r pethe” medd y Prifardd Ceri Wyn, a wrthododd bresant MBE gan y Frenhines, ac na aeth i Gwpan Rygbi’r Byd Awstralia 2003 oherwydd gofynion Dechrau Canu Dechrau Canmol nôl adre. Pinacl teledu’r ŵyl heb os.
 

 

Mae’r gyfres Gohebwyr yn ffefryn mawr gen i, gydag ymchwiliadau i ddirgelion y gorffennol yn cosi’r chwilfrydedd. Fel un sy’n mopio ar hanes y Llen Haearn, roedd taith John Stevenson i Bwcaresti ddarganfod Pwy Laddodd Ian Parry? o Brestatyn megis sgript ias a chyffro, a ategwyd gydag ail-gread o’r ddamwain awyren angheuol a laddodd ffotograffydd disglair 24 oed y Sunday Times. Doeddwn i ddim mor frwd tuag at Gohebwyr: Owen Davis yn wreiddiol am mai milwr Prydeinig cyffredin nid gohebydd yn ôl traed Wyre Davis a Guto Harri oedd y cyflwynydd. Os ‘cyffredin’ hefyd, gan fod Owen Davis o Gwmtawe yn gyn-aelod o’r Marines a gafodd fedal ddewrder gan y frenhines. Ond cynyddodd fy niddordeb o ddeall bod mwy ym mhen hwn fel Cymro Cymraeg, ac iddo ddysgu’r ieithoedd cynhenid Pashto a Dari wrth gydweithio a chydfyw gyda heddlu Afghan. Dychwelyd fel ymwelydd ydoedd, i Kabul wedi’i chreithio gan olion y goresgynwyr Prydeinig, Sofietaidd ac Americanaidd yn ogystal â’r Taliban, a cheffylau a throliau ochr yn ochr â’r BMWs diweddaraf ar y strydoedd llychlyd.

Parhau i ddarllen

shitclic: Gormod o bwdin Broadchurch?



O na. Ail bennod o ail gyfres, ac mae ‘nghalon i’n suddo fel plwm. Wedi heip a hys-bys sylweddol, wynebau hen a newydd (Marianne Jean-Baptiste o ffilmiau Mike Leigh a Hollywood! Charlotte Rampling yr actores Eingl-Ffrengig! Eve Myles o, ym, Torchwood a Phontardawe!) a dirgelwch MI5-aidd ynglŷn â sut gythraul wnawn nhw ddilyn achos arestio gŵr diddrwg di-dda (Matthew Gravelle Ni) y ditectif am lofruddio bachgen dengmlwydd oed ar arfordir Dorset debycach i Fôr y Canoldir. Doedd dim rhagflas i’r wasg a’r cyfryngau – dim hyd yn oed i Golwg dlawd – cyn darlledu’r bennod gynta lwyddiannus (7.6 miliwn), a gorfu i’r sêr lofnodi cytundeb cyfrinachedd neu wynebu’r gosb eitha o ymddangos yn Birds of a Feather. Gorfu i Matthew Gravelle druan hyd yn oed fyw fel meudwy mewn gwesty ar wahân i’r actorion eraill, rhag difetha’r syrpreis am ddychweliad Jo Miller.
Ac wele’r ail bennod siomedig, a ddenodd 1.6 miliwn yn llai o selogion. Mam bach. Lle’r oedd y gyfres gynta’ (10 miliwn o wylwyr) yn gampwaith o gynildeb a datgelu pethau dow-dow, roedd hon yn llawn sterics opera sebon. Does ryfedd fod Grace Dent yn ei chymharu ag Eastenders. A does gen i ddim taten o fynedd na diddordeb yn yr ail blot gyda’r newydd-ddyfodiaid Eve Myles a James D’arcy, sy’n olrhain llofruddiaeth arall mewn rhan arall o’r wlad fu bron â dinistrio gyrfa, iechyd a hygrededd DI Alec Hardy (David Tennant sydd dan lach y Daily Mailers, c’radur, am ei acen annealladwy) cyn iddo gyrraedd pentref Broadchurch yng nghyfres 1. A sori, ond dim ond hyn a hyn o wep ddagreuol y “nashiynyl treshyr” Olivia Colman alla i oddef…
Ydw i’n hen sinig sy’n swnian? Yn bod yn rhy fyrbwyll? Wedi’r cwbl, ma ’na saith pennod arall ar ôl. Roi gynnig ar y drydedd wythnos nesa. Ac ma’r clogwyni a’r traeth godidog na’n apelio’n fawr ar nosweithiau Llun tamp a thywyll.
Cerddoriaeth iasol Ólafur Arnalds o Wlad yr Ia. I’w fwynhau’n llawn heb ymyrraeth troslais dynas ITV!

Parhau i ddarllen

shitclic: Je suis Engrenages

Spiral (Engrenages)BBC FourNos Sadwrn 9-11 Parhau i ddarllen

shitclic: Dolig Dyl


Daeth mwy nag un bocs o siocled i tŷ ni dros y gwyliau. Bocsys sydd, fel teledu’r ŵyl, yn gaddo danteithion di-ri i’w sglaffio nes yn swp sâl cyn gadael tomen o betheuach diddim fel fferins Bounty ar ôl. Da-das cerddorol oedd yn tra-arglwyddiaethu ar S4C. Roedd Nadolig Bryn Terfel yn gyfuniad annisgwyl a blasus o’r llais operatig a’r gwerinol, er y dylwn fod wedi clicio gyda Sain Ffagan yn lleoliad ffilmio. Buasai melodïau tyner hogia’ Brigyn wedi’u sgubo dan dswnami’r bariton pwerus o Bant-glas fel arfer, ond mi asiodd yn berffaith mewn perfformiad o anthem y plygain, ‘Ar gyfer heddiw’r bore’. Ond y crème de la crème oedd Carolau o Landudno, am resymau cwbl anghywir. O’r eiliad yr agorodd Rhydian ei ben i ganu fersiwn “Gymraeg” o Santa Claus is coming to town roeddem ni’n ôl yn nhiriogaeth cyfieithiadau comig Ricky Hoyw. Bu bron i mi drochi’r nai ’fenga â Baileys wrth wrando’n gegrwth ar Mr Perocsid Pontsenni yn morio ‘Santa Klaus i’m cartref sy’n dod’ gyda chôr o blant gorwenog. Da chi, Dail y Post ac S4C, sticiwch at garolau cyfarwydd Cymreig tro nesa.

Mae creadigaeth Tim Rhys-Evans yn enwog am drosi clasuron pop Saesneg yn y gorffennol, ond gorau po symlaf i’r côr a gafodd ddau gomisiwn gan S4C dros y Dolig. Ar ôl ofni I’m a Celebrity get me out of Bardsey gyda llanciau Stwnsh fel Ant a Dec Sbrec, roedd Only Men Aloud: Y Bois ar Enlli yn well na’r disgwyl. Rhaglen cogio-bondio oedd hon er mwyn clywed ‘Tydi a Roddaist’ i gyfeiliant y machlud, dod i adnabod yr wythawd ar ei newydd wedd wrth bysgota a bugeilio, a phrofi symlrwydd hyfryd yr ynys heb na thrydan na thoiled fflysio.

“Clod i Dduw am wlad y gân!” ebe’r Parch Eli Jenkins yng nghyfieithiad cain Jim Parc Nest o ddrama radio’r llenor o Abertawe a gafodd sylw hyd syrffed yn 2014. Doedd dim dianc i fod dros Dolig chwaith, wrth i Kevin Allen a Rhys Ifans gyflwyno’u dehongliad nhw o Dan y Wenallt yn ffilm fawr S4C. Rhaid bod gan y Bonwr Allen di-Gymraeg a Tinopolis siârs yn y Sianel ar hyn o bryd, gan mai nhw fu’n gyfrifol am Y Syrcas Dolig diwetha’ hefyd. Go brin i gynulleidfa draddodiadol nos Sadwrn S4C gael blas ar hon. Un funud roedd Ifan Jones Evans a’i deulu yn meddiannu Noson Lawen megis Von Trapps Pont-rhyd-y-groes (ffefryn digamsyniol teulu ni) a’r funud nesa, roedd y gantores Buddug Verona James mewn lifrai Mrs Ogmor-Pritchard y Dominatrix yn chwipio Rapsgaliwn a DJ Pobol y Cwm gyda dim ond cydau lledr i guddio’u bechingalws. Ond i bôrs Llenyddiaeth Cymru a’u tebyg, siŵr braidd bod yr ailbobiad erotig hwn yn plesio’n fawr. Cynhyrchiad ag un llygad ar wobrau rhyw ŵyl ffilm anhysbys yn Wisconsin neu Warsaw, heb sôn am y farchnad Eingl Americanaidd. Gallaf weld y poster hyrwyddo nawr; “…starring Rhys Ifans as Captain Cat, with Charlotte Church and Dave Coaches from Gavin & Stacey”. Doedd ynganiad ’rhen Sharl fel Poli Gardis ddim cynddrwg â’r disgwyl, ond enw ac wyneb hollol ddieithr oedd y seren i mi – Matthew Owen, fel Jacyraca y trwyn o bostmon. Ac roedd Solfach ganol haf yn ddigon o ryfeddod fel Llaregyb y 1950au.

Bu bonllefau o groeso i bennod arbennig, os araf (iawn) o’r Gwyll* noson gynta’r flwyddyn, wrth i DCI Tom Mathias a’r giang ddychwelyd i ddatrys dos arall o Aber-noir. O’r diwedd, rydym rywfaint callach ynghylch cefndir Mathias a pham iddo ffeirio strydoedd Llundain am garafán anghynnes ar ddibyn Bae Ceredigion. A digalon y diawl oedd o hefyd. Ond erys dirgelwch y Prif Gopyn slei. Pam o pam mae e mor awyddus i fachu Mathias a gadael Mared Rhys druan i bwdu yn ei chot parca coch? Rhaid aros tan yr hydref i ganfod mwy. Sôn am stretsio amynedd rhywun, S4C!


Mae’r gyfres yn dal ar daith ryngwladol, gyda llaw, o Awstralia (fersiwn Saesneg) i Fflandrys (fersiwn Gymraeg).

Parhau i ddarllen

shitclic: Pobol 40



Dw i’n cofio’r olygfa fel ddoe. Bwyta cinio o flaen teledu’r gegin, cyn cael pas i’r ysgol ar gyfer her TGAU arall. Ar y bocs, roedd ailddarllediad o Pobol y Cwm noson gynt, uchafbwynt haf ’91 cyn i’r sioe sebon gael seibiant tan fis Medi. A sôn am uchafbwynt. Y pentrefwyr i gyd wedi ymgynnull i fwynhau siampên a sosej rôls yn agoriad swyddogol clwb golff Breeze Hill– Brynawelon gynt, cartref hen stejars hoff fel Bella, Jacob Ellis a’r Parch TL a oedd, dw i’n siŵr yn dawel bach, yn meddwi’n rhacs ar win riwbob Harri Parri – bellach yn rhan o fenter ‘JR’ Sir Gâr, Stan Bevan. Ond am ryw reswm angof, roedd hen gena’ a chariad Kirstie McGurk wedi plannu rhywbeth amheus yn y Clwb. Ac wele Sarjant Glyn James yn mynd fel bom ar hyd hewl Llanarthur-Cwrtmynach, a’r seiren yn sgrechian dros y cwm. Roedd hyn cyn dyddiau’r ffôn lôn, cofiwch. “Neith o fyth ffrwydro” meddwn i’n smyg i gyd dros fechdan ham, “di’r Bî-Bî-Sî methu fforddio’r fath sdynt”. Ond ffrwydrad a fu, a chwythodd yr adeilad yn rhacs jibiders wrth i Sarjant James sgrialu at y fynedfa. Y penwythnos wedyn, roedd llond bws mini ohonom yn mynd i ddawns sgubor i ddathlu diwedd yr arholiadau. A’r pwnc trafod bywiog? Pwy fyddai’n goroesi Clec Fawr Cwmderi. Erbyn i’r gyfres ddychwelyd chwe wythnos yn ddiweddarach, doedd neb fawr gwaeth ar wahân i Barry John druan a gollodd ei olwg. Ond fel pob opera sebon gwerth ei halen, roedd yn well ymhen mis ac yn lapswchan rêl boi hefo Beth, yr arch-ast orau welodd y Cwm erioed. Hynny cyn i Beth fachu Dic Deryn a chwalu’i briodas â Carol Gwyther (un o drionglau serch gorau teledu Cymraeg), a chymryd ffansi at Fiona’r Caffi flynyddoedd wedyn. A phwy sy’n cofio perthynas Meira, ysgrifenyddes hirddioddefus Deryn Sgips, â Llew Mathews a dorrodd ei chalon gyda Gina. Trawyd y gr’aduras honno’n farw gan gar, a boddi yn nilyw 2001 oedd tranc Llew.

Mae ’na fflyd o ddŵr wedi mynd dan bont ers hynny, a llond trol o newidiadau ers yr oes aur honno i mi’n bersonol. Gostyngodd oedran cyfartalog y cymeriadau, daeth problemau’r ddinas i gefn gwlad – cyffuriau, HIV, plant ag acenion Glantaf – ac ambell blot chwerthinllyd fel gangstyrs drama B’towe, Reg Harries yn lliwio’i wallt mewn pwl o greisus canol oed, Hywel a Cassie yn rhedeg clwb dawnsio polyn, ac Anti Marian yn codi o farw’n fyw ym Mhenrhewl. Cyflymwyd arwyddgan gitârs wreiddiol Endaf Emlyn i’r fersiwn gerddorfaol gyfredol gan Owen ‘Catatonia’ Powell. Diflannodd yr hen Deri Arms glyd draddodiadol a chododd tŷ potas plastig newydd fel ffenics o’r fflam megis set Neighbours. A chafodd lleoliadau fu gynt ar y cyrion – y capel, y garej, fflat Ffion a Jinx – eu trawsblannu dros nos i’r Stryd Fawr, wrth i’r gyfres godi pac a symud o stiwdios cyfyng Llandaf i’r Bae eang braf, drws nesa i Casualty (handi ar gyfer golygfeydd ’sbytu) a Dr Who (handi ar gyfer atgyfodiad Anti Marian), gan greu mwy o hygrededd a bwrlwm canol pentref go iawn. 

Os ydych chi’n snob sebon – ac mae ’na ormod o Gymry Cymraeg yn troi eu trwynau ar Pobol y Cwmwrth fopio ar ffars ‘Carry on Cockney’ Eastenders– rydych chi’n colli perlau actio o bryd i’w gilydd. Roedd Rhian Jones yn ysgytwol wedi i’w chymeriad Karen, merch Olwen Siop, gael ei threisio gan Barry John (ie, hwnnw eto). Ond yr un sy’n parhau fwyaf yn y cof yw perfformiad dirdynnol Sera Cracroft ar ôl i John, un o efeilliaid Denzil ac Eileen, farw yn y crud. Heddiw, mae Lisa Victoria yn serennu’n gyson fel Sheryl sy’n baglu o un angst personol i’r llall. Yr hen gi Hywel Llywelyn ydi’r diweddaraf. Oes gobaith am briodas hapus, tyaid o blant a llond llyfr apwyntiad o blŵ rinsus iddi? Llawer rhy ddiflas, g’lei!

Mae rhyw aflwydd yn taro rhai o’r cymeriadau gwrywaidd dros amser. Maen nhw’n cyrraedd y Cwm yn hen fois iawn, ond yn gadael yn hanner pan. Dyna chi Derek y mecanig fu bron â gwaredu carfan Cwmderi RFC mewn damwain bws mini, Rod y Plod gipiodd ei blentyn i Bahrain, a Steffan Humphreys a fu’n waldio’i nain cyn lladd Teg maes o law. Dim ond gobeithio y bydd Colin yn parhau’n donic am sawl blwyddyn arall.

Mae dau aelod gwreiddiol o’r cast yma o hyd. Megan, Mrs Moesol y Pentref sydd wedi dychwelyd i gadw siop elusennol, er duw a ŵyr lle mae’n byw na beth yw hanes ei phlantos di-sôn-amdanynt, Rhian Haf a Gareth Wyn. Ond y bytholwyrdd Meic Pierce ydi’r seren, bellach y tu ôl i gownter ei gaffi unwaith eto. Hen dro bod Gareth Lewis am roi’r ffedog yn y to, ac y byddwn ni’n ffarwelio â’r hen Feic yn y flwyddyn newydd. Mewn cyfweliad radio diweddar, dywedodd Nia Caron bod golygfeydd emosiynol ar y gweill rhwng Meic ac Anita. Salwch angheuol ’sgwn i?

Mae’r rhod yn troi unwaith eto, diolch – neu ddim diolch – i’r toriadau bondibethma. Yn ogystal â thocio i bedair pennod yr wythnos o fis Ionawr nesaf ymlaen, a therfynu omnibws y Sul (cam amhoblogaidd iawn iawn ac ergyd i ffigurau gwylio S4C heb os) cyhoeddwyd y byddai pythefnos o seibiant bob blwyddyn. Cyfle unwaith eto i’n cadw ar flaenau’n sedd gyda chliffhangyrs mawr yr haf.

Codwch eich gwydrau Cic Mul neu jin mowr Mrs Mac. Pen-blwydd hapus, Pobol!

Parhau i ddarllen

shitclic: Ar y Bocs 2014


Arwydd o henaint, meddan nhw, ydi poeni am dreigl amser ac ebychu “lle’r aflwydd aeth y flwyddyn?” Ac yn fy neugeinfed oes, dw innau wedi ymuno â’r clwb hefyd. Sgwn i ydi Gareth Lewis a Lis Miles yn teimlo’r un fath, fel dau o aelodau gwreiddiol Pobol y Cwm a gyrhaeddodd garreg filltir arbennig iawn eleni. Mae’r hen bentre ôl-ddiwydiannol ar gyrion Llanelli-Llanarthur wedi bod yn gartref i gymeriadau brith ar hyd y blynyddoedd – ffarmwrs, dynion busnes, gangstyrs drama, femme fatales, gyrwyr lori gaca, pregethwr llofruddiog, lesbiaid, ambell seren rygbi, Gogs ac Archentwraig – ac yn dal ar frig siartiau gwylwyr S4C. Tipyn o gamp, er gwaetha’r toriadau diweddar a dihidrwydd ymddangosiadol y Gorfforaeth Brydeinig heddiw i’w chyfres sebon hirhoedlog. Llwyddodd y bennod ben-blwydd i wylltio/drysu/blesio’r selogion wrth i Mark Ni ymddangos yn ei “angladd” ei hun, ond fe wnes i chwarter, olreit, hanner maddau’r sgriptwyr am ddod â’r Jonesiaid nôl at ei gilydd am wythnos wallgof yn yr hydref.

Beth am uchafbwyntiau dramatig eraill y flwyddyn? Go dlawd oedd hi o ran nifer, ond nid safon, a’r coffrau’n brinnach nag erioed i gyfrwng drutaf teledu. Cawsom fwy o anturiaethau poblogaidd Gwaith Cartrefa sicrhaodd wobr BAFTA Cymru i Rhian Blythe. Siawns y caiff hi dlws arall am berfformiad ingol o wraig fferm ar droad yr ugeinfed ganrif yn y fonolog Gwreiddyn Chwerw. Siom personol y flwyddyn oedd Cara Fi, drama gomedi ramantus (dramedi?) am landledi sy’n ceisio denu gwaed newydd benywaidd i’w phentre marwaidd trwy hysbysebu llancia sengl y fro ar gartonau llaeth. Mae’n edrych yn dda, diolch i arfordir gogoneddus Sir Benfro, a Gaynor Morgan Rees yn seren, ond y dynion fel rhech a’r plot braidd yn ailadroddus o wythnos i wythnos. Ond collais bob tamaid o fynedd a diddordeb o weld y gair “Cyfieithydd” ar y credits cloi.

Gan fenthyca’r cliché Steddfodol, cafodd Matthew Gravelle gythraul o gam trwy golli teitl ‘actor gorau’ BAFTA Cymru i Tom Riley o Da Vinci’s Demons, cynhyrchiad Eingl-Americanaidd sy’n trawsnewid Port Talbot yn Fflorens y bymtheged ganrif diolch i gymorth technoleg CGI a thomen o liw haul ffug. Ond yn ôl at Mathew a rôl y flwyddyn fel Patricia, un o drigolion trawsrywiol Crud yr Awel yn 35 Diwrnod. Erbyn diwedd y gyfres orwych hon â fflachiadau o hiwmor du, roedd dirgelwch llofruddiaeth JR (Jan Roberts) bron yn eilbeth i’r bitsio a’r gwrthdaro cyson rhwng Pat a Tony (Rhys ap William) a gyrhaeddodd benllanw dramatig hunllefus megis Misery Stephen King. Mae Andrew Collins o’r Guardianyn honni bod cyfres arall ar y gweill, a pham lai? Wedi’r cwbl, roedd pawb yn meddwl bod Broadchurch – cyfres afaelgar arall ar CV y Bonwr Gravelle – wedi darfod am byth, ond mae’r ail i ddod yn y Flwyddyn Newydd gydag Eve Myles yn aelod o’r cast. Roeddwn i a miloedd eraill, trydarwyr brwd a’r Independentwedi mopio’n lân: “Hinterland and 35 Diwrnod: Step aside Scandi thrillers, here comes Wales”.

Daeth y BBC dan lach y Celtiaid eleni, gan beri i ni amau didueddrwydd y Gorfforaeth unwaith eto. Heidiodd miloedd o Albanwyr i bencadlys BBC Scotland yn Glasgow, i brotestio yn erbyn darllediadau unochrog gwarthus o blaid y nacawyr yn y Refferendwm dros Annibyniaeth. Ac yng Ngemau Gymanwlad yr un ddinas, fe’n hamddifadwyd o seremoni euraidd emosiynol y nofwraig Georgia Davies pan dorrodd dyn camera Today at the Games i weld Sais yn derbyn medal arian. Hyd yn oed yn nes adra, roedd rhywun yn amau ai Jeremy Clarkson yw golygydd Radio Wales wrth i raglenni ffonio i mewn ddeffro’r deinosoriaid gwrth-Gymraeg gyda phynciau trafod fel “does the Welsh language get on your nerves” a “should the Urdd Eisteddfod be bilingual”? A’m gwaredo.

Chafodd Radio Cymru mo’r flwyddyn hawsaf, wrth i’r amserlen newydd roi taw ar Dafydd a Caryl hynod boblogaidd amser brecwast a chyflwyno’r byddarol Tommo i’r genedl amser te. Mae’n anodd gen i gredu mai’r DJ o Aberteifi sy’n bennaf gyfrifol am golli 40,000 o wrandawyr rhwng mis Gorffennaf a Medi eleni, ond dyw’r holl recordiau Saesneg fawr o help i achos Betsan Powys. Un o berlau’r cyfrwng, fodd bynnag, oedd Dod at ein Coed, gyda Llion Williams yn ein tywys ar daith ddiddorol tu hwnt, o lannerch arbennig i goffau anwyliaid yn Llŷn i enwau coedlannau Cymraeg y brifddinas.

Tybed beth yw ymateb y Dr Meredydd Evans i helyntion ei gyn-gyflogwr? Mr Adloniant Ysgafn BBC Cymru 1963-1973 oedd testun portread arbennig Gŵyl Ddewi, Merêd, gyda golygfeydd hyfryd ohono’n dawnsio’n sionc i’w albwm o ganeuon gwerin a farnwyd ymhlith goreuon y New York Times 1954. Mae Cerys Matthews yn fythol ddiolchgar i Merêd a Phyllis Kinney am gofnodi cymaint o’n hen alawon traddodiadol, ac roedd ei chyfres Y Goeden Faled yn gyfuniad o ganu, hanes a chysylltiadau rhyngwladol ein clasuron fel ‘Moliannwn’. Bechod am ei MBE hefyd.

O ran dogfen, dwy raglen hynod ddirdynnol sy’n aros yn y cof yw rheiny gan gyflwynwyr plant y Sianel. Geraint Hardy ac Owain Gwynedd, y naill wedi’i fagu gan fam alcoholig (Yr Hardy’s: Un dydd ar y tro) a’r llall yn faban pan gollodd ei dad trwy hunanladdiad (Iselder: Un Cam ar y Tro). Diolch i’r ddau am siarad mor agored am bynciau y byddai’r rhan fwyaf ohonom yn dymuno’u cadw’n glep y tu ôl i ddrysau caeedig.

Braf clywed rhai o leisiau dieithr y gogledd-ddwyrain yn ystod y flwyddyn, gyda chyfres Wrecsam di Wrexham yn profi bod yr iaith yn dal i frwydro byw ar y ffin wrth i ni gwrdd â chymeriadau’r bragdy, siop trin gwallt, y Cae Ras a thafarn gydweithredol Saith Seren. Darlun sobreiddiol iawn a gafwyd yn Pleidiol Wyf i’m Gwlad? ar y llaw arall, wrth i Beti George gamu’n anfoddog i dafarn yn drybowndio o gefnogwyr tîm Lloegr yn Shotton, Sir y Fflint, a chroes San Siôr yn cyhwfan o dai’r ardal. Mi fuasai ymgeisydd Llafur Rochester lawn mor anghymeradwyol. 

Pwy feddylia y byddai cyn-actor sebon yn rhawio mewn cae silwair yn esgor ar un o lwyddiannau’r haf? Llwyddodd Olion: Palu am Hanes i ddenu ton o archaeolegwyr soffa, wrth ddilyn Dr Iestyn Jones yn datgelu teml Rufeinig yn Nyffryn Conwy a bryngaer oes yr haearn yn Llandre. Cyfres arall, a mwy o bres yn y pot pridd, os gwelwch yn dda S4C.

Ac i gloi, ailwampiwyd amserlen bnawn Sul wrth i’r Clwb ddisodli omnibysiau Pobol a Heno. Ond pinacl chwaraeon 2014 oedd Seiclo: Le Tour de France gyda Rhodri Gomer a’r giang yn caboli’u Ffrangeg TGAU ac Alun Wyn Bevan yn llawn angerdd arferol.

Parhau i ddarllen

shitclic: Adduned 2015….

… dwi am ailafael yn y blogfyd… gwyliwch y gofod…ffêmys lasd wyrds. Parhau i ddarllen

shitclic: Dysg a dawn

Tonic Bro Taf

Maddeuwch i mi am fod braidd yn ddwl/ara’ deg drannoeth llesmair y Gêm Enfawr. Dyna lle’r oeddwn i’n awchu am bennod gyntaf o Gwaith Cartref, ac yn ddiolchgar am grynodeb agoriadol o’r un ddiwethaf er yn dal mewn penbleth. Ble mae Simon Watkins ar ôl i’w ddyweddi fachu’i ffrind gorau, a beth ydi hanes Nerys Edwards yr athrawes ddrama? Mae Beca, yr athrawes ymarfer corff drwblus, hefyd yn absennol. Ond dyna ydi hanfod ysgol, debyg, lle mae athrawon yn symud i borfeydd brasach neu’n gadael dan straen targedau’r Tsar Addysg Leighton Andrews, ac enwau newydd ar y gofrestr fel y disgyblion hwythau. Ac mae ’na sawl wyneb newydd ym Mro Taf y tymor hwn, rhwng Mr Aled Jenkins (Gareth Jewell) Cerdd sy’n llwyddo i wylltio a swyno’r Dirprwy o bosib; Miss Llinos Preece (Elin Phillips) Gwyddoniaeth gydag obsesiwn colli pwysau; a Brynmor Davies (Bryn Fôn) sy’n dod i achub yr adran fathemateg â dos go dda o ddisgyblaeth hen ffasiwn. Mae ’na botensial am densiwn annioddefol wedi i’r fam newydd Sara Harries (Lauren Phillips) ddychwelyd i’r adran gelf a gwneud llygaid ‘lladdai nhw’ ar Dan a Grug o bell. Ond yr elfen orau heb os yw’r hiwmor sy’n britho’r awr, yn enwedig golygfeydd Gemma Haddon (Siw Hughes) a Gwen Lloyd (Rhian Morgan) sydd efallai’n destun edmygedd benywaidd arall. Does dim angen i Rhodri Evans agor ei geg fel y Pennaeth Rhydian Ellis, gan fod ei osgo a’i stumiau yn gelfydd o gomic wrth geisio cadw trefn ar staff sy’n fwy o lond llaw na’r plant, a chodi’i Ysgol o gywilydd gwaelodion Band 4. Ond ai fi yw’r unig un sy’n meddwl bod Wyn Rowlands Cymraeg (Richard Elis) yn fwy o gymeriad panto nag erioed, yn llawn sylwadau coeglyd ac yn rholio’i lygaid yng nghefn pawb? Dim ond cyfres neu ddwy ôl roedd y ffŵl diniwed hwn yn hen snichyn budr gyda’r genod. Ond ar y cyfan, mae’n bleser dychwelyd i’r ’stafell ddosbarth a mwynhau awr yng nghwmni cymeriadau rydych chi’n malio amdanyn nhw.


Prin gallwn i ddweud yr un peth am gymeriadau Teulu yn anffodus, a fu’n cicio a brathu, gweiddi a godinebu am bum cyfres cyn cymodi mewn glân priodas yn y Cei. Er, mae rhywun yn amau y bydd Llŷr unig druan yn paffio yn erbyn ei gysgod ei hun am byth ym Mryncelyn, ar ôl cael allweddi’r aelwyd gan ei fam. Er mai dim ond y bennod olaf welais i, does dim dwywaith ei bod hi’n boblogaidd – llwyddodd y bennod gyntaf i ddenu 67,000 o wylwyr nôl ym mis Ionawr, bron ddwywaith gymaint â ffarwel fawr Alys – a’i bod hi’n wledd i’r llygaid yn y dyddiau darbodus blin ohoni, ond roedd i’n bryd cau pen y mwdwl. Mi fydd hi’n chwith heb gyfraniadau trydar @DrJohnFfug bob nos Sul hefyd. Pwy a ŵyr, efallai y gwelwn ni’r Morganiaid ac Aberaeron hirfelyn tesog yn ôl am sbesials yn y dyfodol. Wedi’r cwbl, mae cenhedlaeth ifanc a hen hen stejars Dallas (Channel 5) newydd gladdu JR yr wythnos hon.


Ta ta Teulu



Parhau i ddarllen

shitclic: Pererin wyf

 

Mae cryn dipyn ohonom wedi gwneud y daith i bendraw’r byd, a ffeirio Cymru fach am Awstralia enfawr. Dyna chi gyndeidiau Kylie a Danni o Faesteg, Rolf Harris o Ferthyr, Naomi Watts o Fôn a Russell Crowe o Wrecsam. Heb anghofio Julia o’r Barri wrth gwrs, sy’n ddim llai na Phrif Weinidog ei gwlad fabwysiedig heddiw. Y Cymro diweddaraf i bacio’i sbectols haul, ei het Panama a bwcedaid o eli ffactor 50 – yn ogystal â chagŵl melyn poenus o lachar – oedd Aled Sam, fel rhan o gyfres ffeithiol newydd epig Yr Anialwch. Mae’n un o chwe wyneb cyfarwydd lwcus sy’n cael teithio i anialdiroedd Jiwdea a’r Gobi, Namib a’r Atacama, lle mae natur a dyn wedi addasu dan rai o’r amgylchiadau mwyaf heriol wyneb daear.

Nid bod y cyflwynydd yn mwynhau’r profiad pum seren wedi’i aerdymheru i’r eithaf rhag gwres tanbaid hanner can gradd yr outback chwaith. Wel, nid o flaen camera beth bynnag. Yn hytrach, treuliodd noson mewn sach gysgu dan sêr diderfyn y diffeithwch, toileda tu ôl i’r prysgwydd, a rhannu pryd o gynrhon larfa (“blas cnau a wyau”) a darn o fadfall (“blas cyw iâr”) gyda thair menyw borigine. Mae’n siŵr bod dyddiau hawddfyd 04 Wal: Gwestai’r Byd yn ymddangos fel breuddwyd i’r Bonwr Sam bellach. Oedd, roedd hon yn ddelwedd go wahanol i swbwrbia dosbarth canol Neighbours a syrffwyr eurfrown Home and Away. Cafodd Aled beint neu dri yng nghwmni slochwyr y William Creek Hotel – tafarn ddiarffordd 200km o’r dref agosaf, a deg awr i’r gogledd o ddinas Adeilade – a deffrodd yn blygeiniol i weld criw o “Ringers” neu ffermwyr ifanc yn corlannu miloedd o wartheg a lloi yng nghanol y llwch, gyda chymorth awyren a motobeics yn lle’r hen Shep. Cafodd gêm o golff gefn liw nos gyda rhai o drigolion prifddinas opal y wlad, Coober Pedy, gan gynnwys Phil Lewys o Abertyleri a lwyddodd i naddu cartref o’r graig oerach.

Cyflwynwyd llu o ffeithiau anhygoel am y lle, fel fferm Anna Creek Station sydd â mwy o erwau na Chymru gyfan, a Llyn Eyre sy’n ddigon mawr i lyncu Ffrainc, yr Eidal a’r Almaen yn un. Ond gogoniant cyfresi o’r fath yw’r gwaith camera, a bydd yr olygfa o’r dwsinau o raeadrau yn llifo i lawr craig Uluru wedi storm yn aros yn y cof am sbel hir.

Mi fuaswn i wedi hoffi clywed mwy am ŵyl a gwaith y brodorion yn ogystal â’r ffermwyr a’r mwyngloddwyr gwyn, a chlywed sut siâp sydd ar eu hiaith a’u traddodiadau heddiw. Ond fel yr awgrymodd Aled Sam, mae’n debyg ein bod yn ffodus o gael cip ar y gymuned aboriginaidd o gwbl, felly dylem fod yn ddiolchgar am friwsion.

Parhau i ddarllen

shitclic: Eira mawr, siarad mân

Mae eira mawr 1982 yn gyfystyr â Sulwyn Thomas a’i Stondin, wrth i bobl ddefnyddio’r radio fel cyfrwng cyfathrebu mewn cyfyngder, a ffonio i gyhoeddi pa ffordd neu ysgol oedd wedi diflannu dan luwchfeydd. Hyn ymhell bell cyn dyddiau’r cyfryngau cymdeithasol wrth gwrs, pan fo penaethiaid ysgol yn e-bostio’r newydd i rieni a phob copa het wlanog yn tecstio lluniau o’r stwff gwyn i brif raglenni newyddion y dydd. Un o’r gohebwyr dros ben llestri oedd Nick Palit Wales Today, a ddefnyddiodd ei stumiau dwys-ddifrifol gorau posibl i ddisgrifio’r strach o gyrraedd swyddfa Llandaf fel petai’n byw wrth droed Pen-y-fan yn hytrach na chyrion y brifddinas. I fi, bydd tywydd mawr 2013 yn gyfystyr â chlywed Tudur Owen yn rhefru a rhuo am effaith ychydig gentimedrau o eira ar wledydd argyfyngus Prydain. Mae rhaglenni prynhawn Gwener a Sadwrn yn enghraifft berffaith o addasu’n llwyddiannus i streic y cerddorion, gyda digon o gomedi (y gyfres sebon ŵ-ŷ-misus Bron Meirion a’r slot ‘gair Cymraeg y dydd’), herian Manon Rodgers (trwy gyfrwng Skype ar ôl iddi fethu â chyrraedd y stiwdio o grombil arctig Môn), rhagflas o arlwy chwaraeon y penwythnos, a chasgliad recordiau amrywiol a difyr Dyl Mei (Rosalind Lloyd ochr yn ochr â John Cale!) Gwych. Er, efallai na fyddech chi mor frwd os ydych chi’n blisman iaith neu’n cadw cathod…

Clywais ambell un yn cwyno mai rhaglen-radio-ar-y teledu ydi Cadw Cwmni gyda John Hardy (Rondo) yn y bôn, ond dwi’n cael blas arbennig arni. Mae’n fformat syml a gweddol rad, dybiwn i, sy’n hollbwysig i’r Sianel ddarbodus sydd ohoni. Gosodwch gadeiriau esmwyth mewn stiwdio fechan ddi-gynulleidfa, a chyflwynydd profiadol yn holi gwesteion cyffredin yn hytrach na selebs ‘ylwch fi’. Clywsom eisoes am brofiadau un o fomwyr Tryweryn, cyfreithiwr a fu’n rhan o’r ymchwiliad i gyflafan Bloody Sunday, a hanes hyfryd dau faciwî o Lerpwl a drodd yn Gymry Cymraeg pybyr, diolch i’w teuluoedd mabwysiedig yn Nhalgarreg a Llanrwst. Yn wir, mae’r straeon mor ddifyr nes ei bod hi’n biti eu torri’n eu blas. Byddai’n well neilltuo rhaglen gyfan i un gwestai er mwyn treiddio’n ddyfnach o dan yr wyneb arwynebol.

Roeddwn i’n barod i arthio bod hanner awr yn ormod i Fi neu’r Ci (Telesgop), cyfres newydd am ddarpar gariadon y genedl. Pan glywais hys-bys fisoedd yn ôl am gystadleuwyr yn canlyn anifeiliaid anwes cyn bachu’r perchennog, aeth ias oer Tipit-aidd drwyddaf. Doedd y gwirionedd ddim mor boenus wedi’r cwbl, gydag ‘Al’ o Dregaron yn bwydo, gwarchod a hyfforddi anifeiliaid dwy ferch o Sir Benfro (a sbecian drwy’i llofftydd a’u drôr nicers) wrth i’r merched ysbïo arno ar eu cyfrifiaduron, cyn gorfod dewis rhwng “Talia a’i shih tzu siapus” neu “Katie a’i phoni ffansi” meddai’r llefarydd Ifan Jones Evans. Unwaith eto, fe orffennodd y cyfan yn rhy sydyn gyda dim ond pum munud ola’r rhaglen yn dilyn y cwpl ar ddêt sgod a sglods ar brom Aberystwyth.

Parhau i ddarllen

shitclic: O’r Cwilt Cymreig i gân Dy Fam

“Y Cwilt Cymreig” gan Margaret Williams gychwynnodd bopeth ym 1969. Roedd BBC Cymru bron marw eisiau ymuno â’r Eurovision ar y pryd, a’r canlyniad oedd Cân i Gymru. Byth ers hynny – heblaw am ’73 am ryw reswm – mae cantorion amrywiol Gwlad y Rasta Gwyn wedi canu mawl i Dafydd ap Gwilym a Wini, crefu ar Gloria i ddod adra, ffeindio’u hunain mewn twll triongl, poeni am nwy yn y nen a mwydro am lwynogod, haul a ’sgotwrs dwylo gora, cyn dal bws i’r lleuad. Diflannodd y freuddwyd gwrach Ewropeaidd a phenderfynwyd canolbwyntio’n hytrach ar lwyfannu sbloets Gŵyl Ddewi er mwyn anfon band o Gymru i ’steddfod dafarn yn Iwerddon. Newidiodd y fformat dros y degawdau, o sgorfwrdd nul point i bleidlais ffôn, panel o wylwyr ar gamerâu byw o Wynedd i Went, cyfraniadau trydar a phanel XFactor yn darlledu o lefydd mor chwaethus â champfa Afan Lido. Ie, tra bo’r Ewropeaid yn cael serennu ar lwyfannau Jerwsalem, Berlin a Malmö, roedd y Cymry’n mynd i Bort Talbot. Roedd cân gan Arfon Wyn yn rhan mor anhepgor o’r ffeinal â chyflwynwraig benfelen a’r boi “bwrlwm” cefn llwyfan, cyn i’r cwmni cynhyrchu ddechrau anwybyddu pob cais gan hen rocars mewn denim a Rhydian Bowen Phillips, a ffafrio’r kids o! mor cŵl gyda chaneuon C2aidd efo dos go lew o agwedd a Modrybedd sgrechlyd yn y rhes flaen.

Os ydi S4C mor frwd dros y gystadleuaeth, pam nad yw’n anfon y buddugwr blynyddol i gystadleuaeth Liet International, eurovision yr ieithoedd llai a gynhaliwyd yn Asturias, gogledd Sbaen, y llynedd? Lleuwen o Lydaw – Lleuwen Steffan gynt o Riwlas – ddaeth i’r brig gyda chân Lydaweg, yn erbyn cystadleuwyr o’r Alban, Gwlad y Basg, Corsica, Fryslân a Sardinia ymhlith eraill. Mae hon yn cael ei darlledu’n fyw ar orsafoedd teledu Ewrop ac felly’n gwneud mwy o synnwyr na’r Ban Geltaidd ddisylw, felly beth amdani eleni S4C?

Wedi dweud hynny, efallai na gymeraf y gystadleuaeth o ddifri fyth eto diolch i griw athrylithgar Dim Byd fel Cân i Gymru. Os fuon nhw’n crio chwerthin gymaint yn y stafell olygu ag y gwnes i ar y soffa adra, dwi’n synnu iddi weld golau dydd o gwbl. Pob clod iddyn nhw am dyrchu drwy’r archifau, darganfod perlau/erchyllterau’r gorffennol (Ieuan Rhys? Gareth Glyn? Wir?!), a throsganu gyda hiwmor swreal a choch iawn ar brydiau. O Dafydd Iwan yn ei morio hi’n Saesneg i fersiwn gignoeth Margaret Williams o gyfansoddiad Tew Shady, roedd angen rhewi’r sgrin ac ailchwarae hon dro ar ôl tro i werthfawrogi pob jôc. Chwarae teg hefyd i’r hen Fargaret, Tony ac Aloma, Hogia’r Wyddfa ac eraill am ymuno yn yr hwyl a chwarae’n gwbl o ddifrif. Hiwmor unigryw Cymraeg ar ei orau.

A na, dwi ddim eisiau mynd yn agos i bali Corwen efo Alys.

Parhau i ddarllen

shitclic: Cymru, Lloegr a Denmarc

Daeth un o’m hoff gyfresi diweddar i ben wythnos diwethaf. Roedd Llefydd Sanctaidd i’r dim ar nos Sul diog rhwng smwddio a’r ciando, y golygfeydd godidog yn denu ac Ifor ap Glyn yn gyflwynydd huawdl, os socian weithiau, mewn Cymraeg naturiol braf yn hytrach na darllen cyfieithiad clogyrnaidd o’r Saesneg. Rhwng honno a thywyslyfrau gwych John Davies a Gwyn Thomas, mae ’na doreth o lefydd newydd i ymweld â nhw pan ddaw’r gwanwyn, o Gapel Gofan Sant yn Sir Benfro i Abaty Whitby ac Ynys Lindisfarne. Ac i’r rhai ohonoch sy’n hoff o ffidlan efo’r ffôn lôn ddiweddaraf, mae ‘na ‘app’ newydd Cymraeg i’ch tywys i un o’r 37 lle sanctaidd a welwyd ar y sgrîn, sy’n sicrhau bod gwaddol y gyfres yn parhau. Gwych. Cydgynhyrchiad rhwng Cwmni Da o’r Felinheli a Western Front Films o Dorset oedd hon, ac mae’n debyg y bydd ’na fersiwn Saesneg Holy Places ar BBC Four yn y dyfodol. Ai Ifor Ap fydd y cyflwynydd, ac os felly, a fydd yn siarad Saesneg Cocni fel un o blant Llundain?

Mae’n ymddangos bod S4C yn rhoi cryn fri ar gynhyrchu rhaglenni ar y cyd â chwmnïau a sianel eraill. Cefais ddiawl o déjà vu o wylio’r rhaglen apocalyptaidd Y Tywydd: O Ddrwg i Waeth (Tinopolis Llanelli) fis yn ôl, gan fod y graffeg a’r effeithiau arbennig yn gyfarwydd ar y naw – cyn deall wedyn mai fersiwn gefn-gefn o Is Our Weather Getting Worse? (Pioneer Productions, Llundain) a welais ar Channel 4 dros y Dolig oedd hi, gydag ambell olygfa ychwanegol o ddilyw Llanelwy a Llanbêr yn fersiwn Erin Tywydd. Newydd gwych arall ydi bod cwmni Green Bay o Gaerdydd ar fin cyflwyno cyfres epig chwe rhan Yr Anialwch gyda chyflwynwyr fel Ffion Dafis, Lowri Morgan a Jason Mohammad yn ein tywys drwy ogoniannau’r Sahara, perfeddwlad Awstralia ac anialdir Namibia ymhlith eraill. Damia bod gwasanaeth Clirlun wedi dod i ben, tra bydd gweddill y byd yn cael mwy o wledd i’r llygaid gyda Deserts mewn HD llawn. Mae’r Sianel dan anfantais enfawr yn hyn o beth – eisoes, clywais am lu o wylwyr Cymraeg yn cefnu ar ddarpariaeth rygbi S4C er mwyn gwylio’r Chwe Gwlad ar sianel BBC HD. Gwell llun clir fel cloch na sylwebaeth gaboledig Huw Eic?

Y newyddion mwyaf cyffrous i mi’n bersonol, ydi’r darpar ditectif drama Mathias (Fiction Factory), ffrwyth cydweithio rhwng S4C a BBC Cymru-Wales. Gwyddom eisoes mai Richard Harrington sy’n chwarae’r brif ran ochr yn ochr â Mali Harries, felly digon o bosibilrwydd am densiwn yn fanno, rhywiol neu beidio. Aber a’r cylch ydy un o’r prif gymeriadau eraill, felly bydd bwrdd croeso Ceredigion yn glafoerio am gyfle i werthu’r ardal i ymwelwyr Nordig ar ôl i sianel Danmarks Radio brynu’r gyfres yn barod. Dychmygwch pa mor wych fyddai gweld drama Gymraeg gydag isdeitlau Saesneg ar y sianel honno a BBC Four, ond dwi’n amau mai’r fersiwn Saesneg Hinterland gaiff ei darlledu dros Glawdd Offa. Sôn am golli cyfle euraidd i addysgu’r byd a’r betws a rhoi stamp cwbl unigryw i’r genre hynod boblogaidd hwn.

 Inspektør Tom Mathias fra Wales

Parhau i ddarllen

shitclic: Pa newydd?

Mae eisiau amynedd Job i fod yn ben bandit Radio Cymru y dyddiau hyn. Os nad ydi beirdd a chantorion y genedl wedi pwdu efo chi, mae’ch bali newyddiadurwyr ar streic undydd a’r gwrandawyr yn prysur troi cefn arnoch fel cwsmeriaid lladd-dy Llandre. Mae’r ffigurau diweddar yn sobor unwaith eto – cyfartaledd o 125,000 o wrandawyr wythnosol ym mis Rhagfyr 2012, 6.7% yn llai na Rhagfyr 2011 a 32.4% yn llai na degawd yn ôl. Colli tir fu hanes y chwaer orsaf Saesneg hefyd (436,000 yr wythnos, gostyngiad o 6.8% ers Rhagfyr 2011) tra mai Radio 2 oedd y ffefryn clir yng Nghymru (872,000 yr wythnos).



Un newydd da i Siân Gwynedd ydi’r ffaith fod ein cantorion roc a phop wedi dychwelyd i gorlan Radio Cymru dros dro, wrth i’r Gorfforaeth Lundeinig ymroi i dalu £50,000 i dribiwnlys yn hytrach na chyfrannu’n syth at gronfa Eos, y corff hawliau darlledu Cymraeg. Mae ’na rywbeth yn drewi fan’na. Ar un llaw, fe wnaeth y ‘streic’ orfodi cyflwynwyr a throellwyr disgiau’r orsaf i weithio’n galetach i’n difyrru ni, a dewis peth wmbredd o gerddoriaeth newydd a gwreiddiol o bedwar ban byd yn lle dibynnu ar restr gyfrifiadurol yn unig. Ac mae ’na berlau comedïol ymlaen bob nos Wener ar raglen Gethin Evans nad yw’n dibynnu’n ormodol ar recordiau i lenwi’r seibiau hir chwithig, wrth i’r cyflwynydd a’i seidcic Geraint Iwan gynnig comisiynau newydd i S4C, trafod straeon newyddion odia’r wythnos a gwylio-a-trydar am Teulu am y tro cyntaf erioed. Ar y llaw arall, mae rhywun yn falch o groesawu un o’r 30,000 o ganeuon aelodau Eos wedi mis o seiniau collwrs Cân i Gymru. Feddyliais i erioed y buaswn i’n clywed Nikki Fox a Derfel byth eto, a dwi ddim eisiau am sbelan go lew eto diolch yn fawr iawn.



Mae ailwampiad newyddion yr orsaf wedi ennill ei blwyf erbyn hyn. Mae arwyddgan newydd Post Cyntaf yn gleniach i’r glust ben bore, ac mae ’na fwy o drafod gemau pêl-droed y noson gynt diolch i ddylanwad Dylan Ar y Marc Jones. Ar wahân i hynny a chwarae gêm newid cadeiriau gyda chyflwynwyr profiadol, mae’r fformiwla lwyddiannus yn parhau. Trueni nad fyddai’r bosus yn caniatáu hanner awr ychwanegol i Rhodri Llywelyn a Gwenllian Grigg ar y penwythnos hefyd, er mwyn cael mwy o sylwedd na’r rhaglen news lite fore Sadwrn. Ar ben hynny, mae ’na ormod o “sori i darfu arnoch chi ond ma’ amser yn brin, diolch yn fowr”. Mae straen y stopwatsh yn broblem i ambell gyflwynydd sy’n baglu dros ei eiriau a pheri i’r gwrandäwr hanner effro golli rhediad y stori. Ac yn ’sgytwad i’r system wedi cyflwyniad hamddennol braf Galwad Cynnar o’u blaenau.

Parhau i ddarllen

shitclic: Myfyriwr, perchennog caffi a’r dyn RAF

Profiad poenus ac emosiynol ar y naw oedd eistedd gerbron S4C wythnos diwethaf. Gyda’r Cyfrifiad diweddar yn cadarnhau bod ein cymunedau a’n siroedd Cymreiciaf yn boddi dan don o Saeson, bu cryn dipyn o son am foddi llythrennol arall hefyd. Ar Sam ar y Sgrin, clywsom am fersiwn DVD newydd sbon o Last Days of Dolwyn (1949) yn seiliedig ar foddi Cwm Elan meddan nhw, ffilm wedi’i chyfarwyddo gan Emlyn Williams ac yn cynnwys rhyw seren newydd o’r Richard Burton. Darlledwyd sawl rhaglen ddirdynnol am golli cwm uniaith Gymraeg yng nghefn gwlad Meirionnydd hanner canrif union ers ffrwydrad Tryweryn. Cefais bwl o deja-vu wrth i’r atgofion lifo ac ailagor hen glwyfau. Wedi’r cwbl, roedd Owain Williams (Now Gwynus neu Now Bom) eisoes wedi adrodd hanes y “trefniadau amaturaidd” ar raglen gyntaf Cadw Cwmni ddechrau Ionawr, gan ddisgrifio’r lwc mwnci o gael pyncjar cyn cyflawni’r weithred fawr yng nghanol yr eira gwaethaf i daro Cymru ers 200 mlynedd. Mae’n amlwg nad oedd yna fersiwn 1963 o Rhian Haf na Derek Tywydd a’i ‘rybudd coch’, felly.

Er gwaetha’r hanes lled-gyfarwydd, rhaid oedd neilltuo awr i wylio Tri Tryweryn (ITV Cymru), cyfuniad o luniau archif, toriadau papur newydd y cyfnod cythryblus hwnnw a phererindod chwerwfelys i’r tri a benderfynodd wneud yn lle dweud. Os mai Owain Williams ydi wyneb cyhoeddus amlwg yr ymgyrch, ac Emyr Llew ddagreuol o Ffostrasol yn ail agos iddo, roedd John Albert Jones y cyn-filwr o Fadryn yn hollol newydd a dieithr i mi. Sioc a syndod oedd deall mai dyma’r tro cyntaf erioed iddo fo ac Emyr Llew weld ei gilydd ers hanner canrif, a’r ddau wedi byw a bod yn y Gymru Gymraeg agos-atoch erioed. Elfen ddifyr arall oedd cyfweld David Walters o’r Bargod, un o ddau o Gymry di-Gymraeg Cwm Rhymni a ddysgodd y lleill sut i greu bom; a’r cynghorydd Elwyn Edwards yn cofio gorymdeithio ar strydoedd Lerpwl wrth i hen ferched y ddinas boeri arno. Roeddwn yn gegrwth o glywed bod rhai o gynghorwyr a pherchnogion busnes barus y Bala o blaid y boddi er mwyn llenwi’u pocedi. Ac ar raglen radio safonol Dei Tomos, fe chwalodd Lyn Ebenezer fyth poblogaidd arall am wrthwynebiad llwyr Aelodau Seneddol Cymru i’r boddi. Ni chododd Nye Bevan lais ar y mater o gwbl, ac atal ei phleidlais wnaeth Megan Lloyd George. Argian, mae’n wir mai ni’r Cymry ydi’n gelynion gwaethaf ni weithiau.

Roedd ’na dinc chwerw yn Cofio Tryweryn hefyd, sy’n ddim syndod gan mai cyn-brifathrawes, ffermwyr a phlant y cwm oedd y cyfranwyr. Rhaglen o archif HTV oedd hon, a ffilmiwyd pan ddaeth sylfeini’r hen gapel a’r bont garreg i’r golwg i godi arswyd yn ystod haf sych 1984. Ffaith hynod ddiddorol oedd i Éamon de Valera, arlywydd Iwerddon ar y pryd anfon llythyr o gefnogaeth i’r pwyllgor amddiffyn. A chan fod streic Eos yn dal i rygnu ’mlaen, cân ingol gan Wyddeles a glywyd yn aml ar Radio Cymru – ‘Dan y dŵr’ gan Enya – yn hytrach na theyrngedau Meic Stevens a Heather Jones i Dryweryn.

Parhau i ddarllen

shitclic: Dewi a’i Farn

Fel rheol, mae blwyddyn newydd yn amser i edrych ymlaen yn obeithiol at y deuddeg mis nesaf. Llechen lân, tomen o addunedau ystrydebol, a hei lwc am iechyd a hapusrwydd (a chyfri’ banc gweddol) am sbelan go lew eto. Bechod na ddywedodd rhywun hynny wrth gysurwrs Job Wales in a Year. Dechreuodd cyfres newydd chwe rhan BBC1 ar nodyn digon anobeithiol, ar ôl cyflwyno’r wyth teulu agorodd eu drysau i’r camerâu teledu gydol 2012 – gan gwestiynu dyfodol ffermwyr, pysgotwyr a pherchnogion busnesau bach y genedl. Ac am genedl amrywiol a diddorol hefyd, o’r miliwnydd o dras Iranaidd sy’n ceisio codi safon bwytai a bariau Heol Eglwys Fair, prif stryd slochian y brifddinas, i berchennog ffatri nicyrs olaf Cymru sy’n cyflenwi rhai o enwau mwya’r byd ffasiwn. Saeson y Bala a thenantiaid fferm fynydd uwchlaw Dolgellau sy’n cynrychioli’r Gogs, ac mae’n chwithig tu hwnt clywed Edwardsiaid Tŷ Cerrig yn siarad Saesneg ar y sgrin. Iawn gwneud hynny’n uniongyrchol â’r camera, ond pam ddim gadael iddyn nhw sgwrsio’n naturiol braf yn eu mamiaith rownd bwrdd bwyd neu wrth gyfarch y wyres fach, gydag isdeitlau ar y sgrîn i’r gwylwyr uniaith rhonc? A rhyfedd nad oes lle yn y blwyddiadur i deulu o’r Gogledd-ddwyrain.

 

Mae yna fwy o lais i bobl y Clawdd ar S4C beth bynnag, mewn cyfresi fel Llefydd Sanctaidd, gydag Ifor ap Glyn yn teithio ac yn tyrchu i’r hanes a chwedloniaeth tu ôl i rai o henebion gwledydd Prydain. Rydym eisoes wedi’i weld yn ymdrochi yn nyfroedd oer iachusol Ffynnon Gwenffrewi ac yn crwydro Abaty Glyn y Groes ger Llangollen – llefydd dieithr iawn i mi, mwya’r cywilydd. Diolch i gyfuniad o straeon difyr a’r naws arallfydol arbennig a grëwyd gan waith camera Rhys Edwards ac Angus Johnstone, mae’n ffordd hamddenol braf o dreulio nosweithiau Sul.

 

Mae Pawb a’i Farn yn ymwelydd cyson â’r Gogledd-ddwyrain hefyd, fel rhifyn nos Iau diwethaf o Dreffynnon dan arweiniad tebol Dewi Llwyd. Y dyn ei hun oedd testun rhaglen deyrnged arbennig gan BBC Cymru i un o’i gweision ffyddlonaf (a wrthododd sawl cynnig i weithio yn Llundain gyda llaw) sy’n ffeirio’r stiwdio deledu 200 milltir i ffwrdd yng Nghaerdydd am gwt radio’r Post Prynhawn 200 llath o’i gartref ym Mangor. Roedd cyfweliad Bethan Rhys Roberts a chlipiau newyddion mawr Degawdau Dewi Llwyd yn werth chweil. Bu’n llygad dyst i rai o ddigwyddiadau mawr y tri degawd diwethaf, gan holi’r Dalai Lama, meddwi ar optimistiaeth Mandela yn y Dde Affrica newydd, a darbwyllo Miss World o Wlad yr Iâ i ddweud “noswaith dda” wrth wylwyr S4C adeg uwchgynhadledd Reagan-Gorbachev yn Reykjavik 1986. Cyfaddefodd mai nosweithiau etholiadol ydi uchafbwynt ei yrfa, ac mae ganddo bedigri go dda yn y maes rhwng saith Etholiad Cyffredinol, pedwar Etholiad Cynulliad a dau Refferendwm. Roedd yn ddigon o foi i gyfaddef fod darllediad etholiadol cyntaf S4C ym 1983 yn “llanast trychinebus”, rhwng cyhoeddi canlyniadau anghywir a’r set bwrdd du, a’r gohebydd gwleidyddol Roderick Richards yn brathu’i dafod wrth i’r map cardbord o Gymru weindio fel malwen ar y sgrîn. Bron na allech ni glywed y stiwdio gyfan yn dal eu gwynt. Chwarae teg i’r Bonwr Llwyd am fynnu rhaglenni o’r safon uchaf mewn Cymraeg cywir bob amser, a phob clod iddo am wffio ceisiadau diweddar o’r top i “symleiddio” neu lurgunio’r iaith. Faint o weision eraill y Bîb sy’n ddigon dewr a chadarn i wneud hynny heddiw?

Parhau i ddarllen

shitclic: Gwlad jocs a chantorion

 
Mae’n fis Ionawr diflas, y bil treth swmpus yn ddyledus cyn diwedd y mis, ac anghydfod cerddorion Cymraeg v BBC Llundain yn gyfle perffaith i elynion yr iaith fwrw’u llid yn y wasg a’r cyfryngau Seisnig, fel rhaglen ffonio-a-ffraeo Jeremy Vine ar Radio 2. Diolch i’r drefn am wên gynnes yr actores Sidse Babet Knudsen i lonni’r galon bob nos Sadwrn ar BBC Four. Ydy, mae ail gyfres o’r ddrama orwych Borgen am brif weinidog Denmarc sy’n ceisio sicrhau cydbwysedd rhwng ei llywodraeth glymblaid a’i haelwyd fregus, yn ôl. Un arall sy’n codi’r ysbryd ydi S4C, sy’n ein difetha’n rhacs gyda danteithion newydd ar hyn o bryd. Daeth Dim Byd yn ôl gyda chwarter awr o sgetshis-seren-wib wedi’u seilio sianeli lloeren Cymraeg dychmygol. O’r maes adloniant (Pantomeim Ffermwyr Hiliol) i’r celfyddydau (Gwneud Pethe; Dim Barn; Colli Pethe) a henebion (Creiriau’r Cymry; Taclau Taid; Pres Datyn), mae ’na gomedi geiriol hollol unigryw Gymraeg yma, ac roedd y sianel ddrama (Terry Huws PI; Oh! no J.O) yn cynnwys hen glipiau swreal o’r actor JO Roberts ifanc yn pledu bwledi fel petai Quentin Tarantino wedi cyfarwyddo drama antur ym Menllech. Rhaglenni i’w gwylio drosodd a throsodd yw’r rhain, felly da chi recordiwch nhw i ddotio a chwerthin ar berlau geiriol a golygfeydd gwirion bost fel cymeriad mewn lycra pinc yn gwibio ar draws Maes Caernarfon.

 

Ar ôl mwynhau hiwmor sardonig Sam ar y Sgrîn (“Es-Ffôr-See it again and again and again” mewn ymateb i gŵyn am ailddarllediadau’r Dolig) nos Wener, tro comedïwyr Gig-l oedd hi i ddiddanu’r genedl. Daeth cyfres boblogaidd Live at the Apollo y BBC i’r cof, ond gyda chwarter – os hynny hefyd – o gynulleidfa yn sinema Crosshands. O leiaf roedden nhw’n g’lana chwerthin, rhai mewn cymaint o sterics nes ’mod i’n poeni am eu hiechyd nhw. I fod yn deg, roedd hon yn well na’r disgwyl, yn enwedig perfformiad bywiog Steffan Alun wrth iddo refru am bla o nwyddau Jac yr Undeb yn y siopau’r llynedd. Gwahoddwyd aelod dewr neu feddw o’r gynulleidfa i fachu’r meic hefyd, fel Alun Saunders a dynnodd blewyn o drwyn perchnogion siopau digywilydd a Chymry Cymraeg SWNLLYD Pontcanna. Ar ôl hanner awr o wynebau newydd, hen lawiau clybiau Llundain sy’n perfformio’n Gymraeg am y tro cyntaf ers cantoedd, mae’n hawdd deall brwdfrydedd y cyflwynydd Frank Honeybone am fywiogrwydd y sin yng Nghymru ar hyn o bryd. A chladdu hunllefau Jocars a Da ’di Dil ’de am byth.

 

Ar ôl rhefru yng ngholofn olaf 2012 am ddiffyg rhaglenni cerddoriaeth roc a phop Cymraeg, dyma’r Sianel yn cyflwyno Calennig yn Y Stiwdio Gefn bob nos Fawrth. Anghofiwch am y ffaith eu bod nhw’n rhannu stiwdio Heno nos Wener (Tinopolis ydi’r cynhyrchwyr wedi’r cwbl) a’r gymhariaeth amlwg â sioe Jools Holland, mae’n gyfres syml ddiffwdan sy’n canolbwyntio ar y gân a sgwrs sydyn rhwng y dihafal Lisa Gwilym a’r cantorion ar dri llwyfan.

Parhau i ddarllen

shitclic: Gwyl y cofio a’r streicio

 
Faint o deledu mae rhywun yn ei wylio mewn gwirionedd dros brysurdeb a bedlam y Dolig? Ar ôl cael gorddos o sbrowts a mins peis (ddim gyda’i gilydd), rydach chi’n barod i sodro’ch hun ar y soffa i wylio’r rhaglenni a farciwyd yn y Radio Times. Ond erbyn yr hwyr, mae cloc y corff ar chwâl ac rydych chi’n chwyrnu erbyn y credits agoriadol, cyn deffro teirawr wedyn i weld mam sobor-fel-sant yn crïo chwerthin i Mrs Browns Boys, cyfres gomedi am Wyddel mewn cwrls a bronnau g’neud, ac un o lwyddiannau mwya’r BBC dros y gwyliau a ddenodd 11 miliwn o wylwyr. Efallai nad ydi’r ffermwyr ifanc mor bell ohoni wedi’r cwbl.

Fel arfer, mae’r Ffilm Fawr Gymraeg yn hollol hanfodol ar gyfer yr ŵyl, ond dwi’n ama mod i’n dderyn prin ymhlith teulu a chydnabod eleni. Roedd sawl un wedi gwylio deg munud o Pianissimo cyn rhoi’r gorau iddi, eraill heb eu hargyhoeddi gan yr hysbysebion. Doeddwn i ddim yn gwbl gyfforddus i ddechrau chwaith, wrth ofni beth oedd cymhelliant pianwr y fflat uchaf a ddenai chwilfrydedd Ela’r ferch ddeg oed yn y fflat isaf. Ond dyna union fwriad Ceri Elen yr awdures a Tim Lyn y cyfarwyddwr mae’n debyg, wrth chwarae ar ein rhagfarnau a’n rhagdybiaethau sinistr ofnus ni, yn union fel ymateb dros ben llestri ei mam (Nia Roberts) a’i thad yn arbennig (Huw Garmon) i’r berthynas gudd hon. Yr hyn a gafwyd yn y diwedd oedd ffilm fach emosiynol a hynod deimladwy am broblemau cyfathrebu, colled a galar, a gallu arbennig cerddoriaeth i leddfu hynny.

Rhois gynnig ar aduniad Noson yng Nghwmni Dewi Pws hefyd tra’r oedd gweddill y byd yn lolian ar Downton Abbey, gan fod gen i gof plentyn o fopio ar ddywediadau (“blydi statig!”) a setiau sigledig 66 Chemical Gardens yn Torri Gwynt. Nhw oedd uchafbwynt y rhaglen arbennig hon hefyd, ond roedd ambell sgetsh fel ‘Crefft yr actor’ yn teimlo fel ymgais i lenwi’r awr. A beth coblyn sydd wedi digwydd i fwng euraidd Ricky Hoyw, neu ‘H’ bellach mewn wig du Arfon Haynes a lliw haul potel, ond sy’n dal i ganu fersiynau echrydus google translate o “glasuron” fel ‘Gwyrdd Gwyrdd Gwair Tŷ Ni’ a ‘Rudolph y Coch Nabod Glaw Drud’. Dychan gwych a deifiol o’r Gymru bei-ling heddiw.

Tybed a glywn ni ‘gampweithiau’ Ricky H ar Radio Cymru, fel Wagner, Geraint Griffiths, Tydi a Roddaist, Il Divo, Cerys yn Saesneg a Katherine Jenkins yn Gymraeg ar ddechrau 2013? Mae streic Eos wedi gadael bwlch enfawr yn amserlen gorsaf sy’n cael ei thrin fel un rhanbarthol gan y Gorfforaeth yn Llundain. Mae’n siŵr bod bosys Llandaf yn falch o’r holl gemau rygbi a phêl-droed byw i lenwi’r cwota 12 awr dros y Calan, ond ers hynny, tocio C2 ac ail-bobi rhaglenni’r bore fin nos ydi’r ateb. Siawns bod yna lwythi o ddramâu da yn archifau’r orsaf sy’n haeddu gweld golau dydd eto, yn hytrach nag ailddarlledu adolygiadau o bapurau a rhaglenni teledu Saesneg y dydd gan Caryl a Dafydd/Daniel…

Bu’n gyfnod o gofio hefyd, gyda dwy raglen arbennig am fawrion byd y campau. Un o olygfeydd mwyaf cofiadwy Grav: ’Sdim Cywilydd mewn Llefain oedd Ray Gravelle y Cymro yn camu dan deimlad i lwyfan Eisteddfod yr Urdd Sir Gâr 2007 yn ei dei Owain Glyndŵr a thrênyrs draig goch, a’i gariad tuag at Mari, Manon a Gwenan ei “dair arwres”. Doedd gan gyfranwyr Garry Speed: Arwr Cymru, fel Gordon Strachan, Osian Roberts, Mark Aizlewood a Howard Wilkinson ddim ofn cyfaddef iddynt grio chwaith ar ôl clywed am hunanladdiad rheolwr y tîm pêl-droed cenedlaethol. Dechreuodd pob atgof gyda’r diwrnod ofnadwy hwnnw pan glywon nhw’r newyddion dros y ffôn, cyn mynd ymlaen i ddangos clipiau o’r hogyn bach o Mancot, Sir y Fflint, aeth ymlaen i ennill parch a chalonnau’r byd pêl-droed ledled gwledydd Prydain a’r byd. Clywais am sawl un a wylodd wrth i’r actores Mair Rowlands arllwys ei chalon ar Beti a’i Phobl hefyd, wrth iddi gofio’n ddewr a gonest am farwolaeth ei mab Mathew a hithau ar ganol ffilmio trydedd gyfres o Teulu. Rhifyn arbennig iawn o gyfres anhepgor ein gorsaf radio genedlaethol.

 

Parhau i ddarllen

shitclic: Taro ’12

Mae’r Diwrnod Mawr yn prysur agosáu, a dwi’n gwneud fy ngorau glas i fynd i ysbryd yr ŵyl er gwaetha felan y Cyfrifiad. Mae panad o de a mins pei Aldi (“Lycshyri” cofiwch) ar y ddesg, Bart Simpson Siôn Cornaidd ar ben simnai gyferbyn, a CD Nadoligaidd newydd Cerys Matthews yn y cefndir. Er, dwi’n amau ei bod hi wedi camddeall geiriau T Rowland Hughes yng nghân ‘Y Darlun’ hefyd… Dyma’r amser traddodiadol i hel meddyliau am ddigwyddiadau’r flwyddyn a wibiodd heibio – y da, y drwg a’r diawledig. A thra cawsom ein boddi dan don o Brydeindod ym mlwyddyn y Jiwibilympics, mae’n well gen i gnoi cil ar arlwy’r cyfryngau Cymraeg yn 2012.

 

Nid bod modd osgoi hynny ar radio a theledu Cymraeg chwaith, wrth i ohebwyr bwysleisio’r BRITISH yn BBC Cymru a darlledu digwyddiadau Taith y Fflam hyd syrffed. Mi fuodd na gryn grensian dannedd o wylio a gwrando ar newyddion y flwyddyn hefyd, wrth i’r hacs Llundeinig fentro dros Glawdd Offa i adrodd am ddigwyddiadau trist yn y parthau dieithr hyn o’r Deyrnas. Daeth “Tallybont” a “Mackuncluth”i sylw’r byd, a chafodd enwau’r cyfranwyr Cymraeg eu camsillafu’n hollol ddigywilydd ar sgriniau Sky News, ITN a’r Bîb. Ydyn nhw’n dangos yr un diffyg parch i enwau pobl a lleoedd Syriaidd, Groegaidd a chenhedloedd amlwg eraill 2012? Ond mae’n gwasanaeth Saesneg “cynhenid” ni cynddrwg, wrth i ohebydd traffig a thywydd Good Morning Wales ynganu Llangernyw a Llanfair Talhaearn â llond ceg o bys slwj poeth. Mewn byd delfrydol, byddai’r gallu i lefaru enwau lleoedd a phersonol Cymraeg yn glir a chroyw yn rhan o ddisgrifiad swydd BBC Wales. Diolch i’r drefn am broffesiynoldeb Siân Lloyd, Derek Tywydd a Tomos Dafydd am bob Lord Jamie Owen.

O’r byd newyddion i ffeithiol, ac roedd ’na gryn dipyn o uchafbwyntiau yn cynnwys teyrnged Ffion Hague i rai o ferched amlyca’r genedl yn Mamwlad, ymchwiliad emosiynol Beti George i gleifion a gwasanaethau dementia yn Un o bob Tri, a gwledd i’r llygaid yn Antur y Gorllewin wrth i Iolo Williams hel natur o Bortiwgal i Wlad yr Iâ. Cawsom gyfresi pry-ar-y-wal rhagorol hefyd, yn enwedig Ysbyty Plant a gododd gywilydd arna’i am gwyno am bwl diweddar o man fluaka annwyd pen. A llongyfarchiadau i S4C am bwysleisio’i rôl fel calon cenedl, nid sianel y “bröydd” simsan yn unig, gyda lle amlwg i dafodiaith cymoedd Tawe ac Afan mewn cyfresi fel Y Glas a Traed Lan. Roedd hi’n flwyddyn o obsesiwn toiledol rhyfedd hefyd, gydag Ifor ap Glyn yn adrodd hanes Tai Bach y Byd a chriw Bois y Caca yn clirio’r carthion eisteddfodol ym Mro Morgannwg.

 

Sôn am bethau anghynnes, daeth enw o’r gorffennol yn ôl i lenwi nosau’r wythnos. Cawsom ddos o dabloid gyda Heno gyda’r orfrwdfrydig Rhodri Ogwen-Williams ac Emma Walford yn cyflwyno clecs ac adolygiadau o’r Sun, negeseuon trydar, a slot goginio fel Miss Cymru yn paratoi brechdan. Wedi’r holl lambastio ar wefannau cymdeithasol a Taro’r Post, cafodd Heno ailwampiad arall fel Wedi 7 Mk II dan arweiniad Gerallt Pennant. Doedd pob adfywiad ddim yn ddrwg i gyd chwaith, wrth i ni fwynhau Noson yng Nghwmni Caryl ar ŵyl ein nawddsant a chymeriadau newydd fel JoJo Eastman y ddysgwraig a Cameron Jenkins y chwaraewr rygbi ifanc yn adlais o Gymru 2012. Sgwn i beth ydi ymateb Sioned Gruuuug i’r ffrae ddiweddar am ddysgwyr yn (methu) cerdd dantio? Roedd ’na ddigon o chwerthin gyda chyfres Dim Byd hefyd, a enwebwyd am wobrau’r Royal Television Society a’r Ŵyl Cyfryngau Celtaidd, wrth i griw Wil a Cêt: Y Profiad ddychwelyd i ddychanu’r Monwysiaid hynny a fopiodd ar y Windsors. Gobeithio y cawn ni ddilyniant arall yn sgil iwfforia’r Babi Brenhinol.

Roedd ’na ddigon o ddrama ar y Sianel hefyd, gyda giamocs athrawon a disgyblion Ysgol Gyfun Gymraeg Bro Taf yn Gwaith Cartref yn llwyddo i wneud yr amhosib, trwy blesio pawb – o ddisgyblion ail iaith Caerllion i deuluoedd ffarm Dyffryn Conwy. Ond mae syndod ac ymddiheuriadau’r flwyddyn yn mynd i Alys, un o ‘dyrcwns’ 2011 y golofn hon. Ydw, mi rydw i a sawl un arall a roddodd y gorau i wylio’r gyfres dywyll gyntaf, yn cael blas mawr ar yr ail, gyda chyfuniad o ias a chyffro, stori ysbryd, hiwmor tywyll a giamocs Kevin, Shane a Bessie. Gyda slot naw o’r gloch nos Sul yn ffyrnig o gystadleuol, a digonedd o ddramâu gwerth chweil ar y sianeli eraill, S4C sy’n ennill y tro hwn.

Bu’n flwyddyn a hanner i gyfres fwya poblogaidd y Sianel o bell, bell ffordd hefyd. Ffarweliwyd â Gwyn Elfyn, awdur bestseller y Gymraeg, ar ôl bron i 28 mlynedd o wasanaeth ffyddlon i Pobol y Cwm. Tra’r oedd y pentrefwyr gladdu ’rhen Denz, cafodd Cwmderi ei hailwampio’n llwyr gan y tylwyth teg wrth i gilfachau newydd ymddangos dros nos, y Siop a’r Caffi’n cael estyniad a Chapel Bethania a garej Garry Monk yn adleoli i’r Stryd Fawr. Bellach, mae’r set newydd ym mhentref drama Bae Caerdydd wedi hen ennill ei blwyf a straeon gafaelgar diweddar yn denu’r gorau o actorion fel Lisa Victoria (Sheryl). Bechod am isafbwyntiau fel Gwyneth y llofrudd, pennod swreal Gemma a’r cadno gwaedlyd (yr anifail, nid ffarmwr tanllyd Penrhewl) a phapur wal lolfa Eileen sy’n dal i beri hunllef.

Bechod hefyd am ddiffyg cyfres gerddoriaeth fodern i ddilyn Bandit, sydd wedi hen fynd i’w bedd ond a lwyddodd i ennill gwobr BAFTA Cymru eleni. A na, tydi hen fideos Bando na Maffia ddim yn cyfri. Ar y llaw arall, cawsom wledd o ganu gwerin ac acwstig Yn Fyw o Acapela, a gobeithio am fwy’r flwyddyn nesaf. Yn y cyfamser, math arall o ganu sy’n mynnu’n sylw rhwng nawr a diwedd y flwyddyn, rhwng Carolau Gobaith, Carolau Llandudno, Carol yr Ŵyl…

Ydi hi’n bryd i mi gael mins pei arall ’dwch? Nadolig Llawen.

 

 

 

 

 

 

 

Parhau i ddarllen

shitclic: Ysbyty Plant

Llond dwrn o bethau sy’n fy ngwneud i’n anniddig y dyddiau hyn. Hysbysebion soffas Dolig, cymeriadau drama sy’n siarad mewn rhegfeydd, Aled Jôs yn gofyn i ni bleidleisio dros bersonoliaeth chwaraeony flwyddyn BBC Cymru (“deiliwch y rhifa canlynol…”) ac unrhyw awgrym o greulondeb yn erbyn plant. Mae ’na ias oer yn mynd drwyddaf bob tro rwy’n gweld y plentyn bach dagreuol yn ei glwt mewn stafell oeraidd fudr yn hysbysebion NSPCC, ond mae’n amlwg eu bod yn effeithiol gan ’mod i bellach yn cyfrannu’n fisol at yr elusen honno. Mae digwyddiadau’r misoedd diwethaf – o ddiflaniad torcalonnus April Jones i’r honiadau o dreisio a cham-drin yn erbyn “sêr” adloniant mwyaf Lloegr y 1970au a’r 1980au, a hyd yn oed stori bedoffeil Pobol y Cwm – yn anodd i’w stumogi.

 
Dwi’n teimlo’n anesmwyth iawn iawn o weld plant yn dioddef anhwylder neu’n gorwedd yn ddiymadferth dan fynydd o diwbiau mewn uned gofal dwys. Mae cydweithwyr byth a hefyd yn trafod rhyw raglenni fel One Born Every Minute Channel 4 neu Hospital 24/7 BBC Wales, ac yn beichio crïo wrth wylio. Cyndyn braidd, felly, oeddwn i o ddilyn cyfres newydd sbon Ysbyty Plant, am rai o’r 9,000 o Gymry bach sy’n teithio dros Glawdd Offa i gael triniaeth a gofal arbennig yn ysbytai Lerpwl, Manceinion a Bryste. Mae’n amlwg yn llafur cariad i’r uwch-gynhyrchydd Sioned Morys o gwmni cynhyrchu Chwarel, sy’n “fam Alder Hey” ei hun ar ôl i’w merch gael llawdriniaeth yno’n fuan wedi’i geni. A’i gŵr, y bardd a’r canwr Twm Morys, sy’n llefaru’r gyfres arbennig hon am deuluoedd o’r Gogledd sy’n gobeithio am y gorau wrth i’w hanwyliaid fynd dan y gyllell yn Ysbyty Alder Hey, Lerpwl. Yn y rhaglen gyntaf o dair, cawsom hanesion Alwen Eifion Huws, 2½ oed o Forfa Nefyn sydd angen triniaeth i sythu ei hasgwrn cefn, a Dafydd Tudor 8 oed o Gynwyd, Corwen sy’n gorfod siarad trwy’i drwyn oherwydd problemau gyda chyhyr yn ei daflod. Nid rhaglen i’r gwangalon mo hon, ond diawch dwi’n falch i mi ddal ati. Do, mi gaeais fy llygaid pan gafodd Alwen fach ei phlygu fel doli glwt gan ddwylo medrus ofalus yr arbenigwyr, ac mi wingais wrth i’r camera chwyddo mewn i geg Dafydd dan anesthetig. Ond y rhannau mwyaf emosiynol o bell ffordd oedd gweld y ddwy fam (roedd y tadau druan yn gorfod aros yn y coridor) yn swsian ffarwel i’w plant a gadael eu hoff flanced neu dedi ar wely’r theatr. Elfen hyfryd arall oedd gweld y ddwy yn cyfieithu dros eu plant i’r nyrsys a’r meddygon.

 

Diolch byth, fe ddaethant drwyddi, a gorffennodd y rhaglen gydag Alwen yn mynd fel mellten o stafell i stafell yr aelwyd yn Llŷn a Dafydd yn pedlo fel bom yn ei gar rasio ar fuarth ei gartref. Er hynny, mi fydd hi’n fisoedd ac apwyntiad dilynol arall eto cyn y caiff eu rhieni dawelwch meddwl. Gobeithio y cawn ninnau hefyd glywed eu hanes nhw, a phlantos eraill y gyfres, yn y dyfodol agos.

Parhau i ddarllen

shitclic: Y Dref



S’long Sarah Lund a “Tak”
 
Dwi wedi cael gorddos o ddramâu ar y teledu’n ddiweddar – yn hen ffefrynnau, ambell un newydd, a rhai tipyn gwell na’i gilydd. Mi fydd yna alaru mawr nos Sadwrn nesaf wrth i ni ffarwelio am y tro olaf un â’r darpar nain Sarah Lund a’i siwmperi enwog, ei hunigrwydd a’i harferiad gwirion o erlid llofruddion gefn liw nos niwlog mewn rhyw warysau mawr gwag neu goridorau grym tywyll København. Rhois gynnig ar Falcon, addasiad Sky Atlantic o nofelau Robert Wilson, gyda chast o Kiwis a Saeson yn cogio bod yn Sbaenwyr. Er bod y deialog yn giami ar brydiau, a gwastraff castio gydag actoresau clodwiw fel Kerry Fox ac Emilia Fox (dim perthynas) ond yn ymddangos mewn dwy dair golygfa ym mhob pennod, prif gymeriad ac apêl y gyfres i mi oedd dinas hyfryd Sevilla – cyrchfan bosib arall yn 2013 os bydd y cyfri banc yn caniatáu. Dinas yr Angylion ydi prif gymeriad Southland hefyd, chwip o ddrama sy’n debycach i bortread pry ar y wal o heddweision LA. Ond sioc a syndod ydi canfod bod yna ddrama gwerth ei gweld ar ITV – nad yw’n gyfres plismyn, doctors-a-nyrsys (er bydd hi’n chwith heb fwy o Monroe) nac yn sebon swanc wedi’i gosod mewn plasty byddigions yn Lloegr ddechrau’r ganrif ddiwethaf.

The Town ydi’r gyfres drawiadol hon, hanes llanc yn ei dridegau sy’n gorfod dychwelyd o Lundain i’w gynefin wedi trychineb teuluol – ac sy’n ffeindio’i hun yn gyfrifol am ei nain (Julia McKenzie) a’i chwaer drwblus yn ei harddegau. Ond mae ’na rywbeth yn ei boeni, o weld negeseuon testun a llythyron anhysbys i’w rieni gyda’r geiriau “I know”. Ac mae Mark (Andrew Scott, seren cyfres Sherlock BBC Cymru-Wales) yng nghanol ei alar yn meddwi a chanu carioci (Rick Astley!) gyda’i ffrindiau bore oes, yn gobeithio ailgynnau tân â hen gariad ysgol, ac yn chwarae ditectif wrth chwilio am y gwirionedd y tu ôl i farwolaeth ei rieni. Mae’n wahanol, yn drist, yn llawn dirgelwch, wedi’i ffilmio’n steilus iawn a’i chymharu â darn o Twin Peaksyn High Wycombe. Prin iawn dwi’n dweud hyn, ond, go dda ITV!
 
 

  • The Killing / BBC Four / 9-11pm nos Sadwrn
  • The Town / ITV1 / 9pm nos Fercher
  • Southland / More4 / 10pm nos Iau


Parhau i ddarllen

shitclic: Bys ar bỳls y genedl

Rydyn ni i gyd wedi cwyno am law mawr eleni. Rhoddodd y tywydd ddampar ar ein haf, difetha ambell ddiwrnod yn Steddfod yr Urdd a chanslo sawl sioe amaethyddol leol. Ond beth ydi ychydig o fwd ar ein sgidiau a dillad gwlyb ar y lein o gymharu â gorfod diberfeddu’ch cartref yn sgil llifogydd? Rydyn ni i gyd wedi gwylio’r lluniau newyddion torcalonnus o bobl yn cael eu cludo mewn cychod, a stafelloedd byw yn drwch o laid a llaca, gan fwmial “diolch i’r drefn nad ni ydi’r rheiny” yn dawel bach i ni’n hunain. Ond gydag un o bob chwech cartref yng Nghymru mewn perygl, mae llai a llai ohonom yn saff rhag grym dinistriol natur…

 
 
Dechreuodd adroddiad Gwyn Loader ar gyfer Y Byd ar Bedwar yr wythnos diwethaf wrth droed yr Wyddfa gan siarad â rhai o drigolion diymadferth Llanberis. Yn eironig, cafodd y rhaglen ei darlledu’r union noson pan drawyd Llanelwy yn ddifrifol. Prif fyrdwn y rhaglen oedd ailymweld ag ardal gogledd Ceredigion chwe mis ar ôl i Ifan y glaw adael ei farc yn fan’no, a holi rhai o’r trigolion sy’n dal i glirio, cyfri’r gost a phoeni am bremiymau yswiriant amhosib. Roedd hanes Hefin Jones yn pwysleisio pa mor frawychus o sydyn ddigwyddodd y cyfan. Pendwmpian yng nghadair esmwyth ei ystafell wydr ydoedd pan deimlodd ei draed yn oeri, deffro a gweld bod pedwar modfedd o ddŵr ar hyd a lled yr aelwyd. O’r pensiynwr 78 oed i yrrwr tacsi, cynghorydd lleol a dyn dŵad o Lundain wedi dysgu Cymraeg, roedd pob un wedi cael profiad a hanner – ac yn pwyntio bys at waith datblygu sylweddol ar orlifdir ‘Parc y Llyn’ yn y 1990au. Concrid lle bu caeau, gan waethygu’r sefyllfa i ardaloedd cyfagos. I bwysleisio ofnau pobl leol, dangoswyd ffilm archif o faes y Sioe Frenhinol dan ddŵr yn y 1950au pan gafodd ei chynnal ar safle Parc y Llyn. Dyna’n union oedd rhybuddion trigolion Rhuthun ynglŷn â chodi stad o dai newydd sbon ar orlifdir Glastir, a drodd yn llyn wythnos diwethaf.

 
 
Dagrau pethau ydi nad oes neb yn fodlon hawlio’r cyfrifoldeb am waith cynnal a chadw’r ceuffosydd a greodd lanast Llanbadarn, gyda Chyngor Ceredigion, Network Rail ac Asiantaeth yr Amgylchedd yn cecru ymysg ei gilydd. Dyn â ŵyr beth oedd teimladau’r trigolion o weld aelod o gabinet Cynllunio Cyngor Ceredigion yn chwerthin a baglu ateb cwestiynau Gwyn Loader. Mae’r sinig ynof yn amau y byddai ’na fwy o weithredu petai cartrefi’r rhai mewn grym yn troi’n Gantre’r Gwaelod…

Unwaith eto, dangosodd newyddiadurwyr Y Byd ar Bedwar fod eu bysedd ar bỳls y genedl wrth adrodd materion cyfoes yr wythnos. Bu sawl rhifyn cofiadwy’n ddiweddar, gyda straeon o’r galon am alcoholiaeth ymysg y Cymry Gymraeg dosbarth canol parchus, a chyfweliad ysgytwol ag un o drigolion Bryn Estyn – un nad oedd eisiau iawndal na gwobr ariannol fawr fel Syr McAlpines y byd, dim ond gair o ymddiheuriad gan dreiswyr y cartref uffernol hwnnw.

 
 
Ydi, mae’n bwysig bod newyddiadurwyr ifanc ITV Cymru yn dal i gyflwyno ongl arall i fonopoli newyddion y BBC.

 

Parhau i ddarllen

shitclic: Ailgyfle i Alys

Mae’r trêlyrs wedi ymddangos ers sbel. Ar S4C, yn naturiol, ac ar ITV Wales hefyd mewn ymgais i ddenu’r di-Gymraeg. Mewn byd delfrydol â phwll diwaelod o bres, byddai hysbyseb ar dudalennau’r Guardian yn ogystal â Golwg, gan fod gohebwyr teledu a darllenwyr y papur newydd Saesneg hwnnw wedi mopio ar ddramâu wedi’u hisdeitlo o Ewrop. Yn y trêlyrs, cawsom olygfeydd montage o bobl yn brygowthan a sgrechian crïo, gyda merch galed fel haearn Dowlais yn eu canol nhw i gyd. Ydy, mae Alys yn ei hôl am ail gyfres. Flwyddyn union yn ôl, ni chreodd babi diweddaraf Siwan Jones fawr o argraff arna i yn sgil campwaith Con Passionate. Roedd rhai o’m cydnabod yn rhannu’r un farn, eraill wrth eu boddau gyda’r straeon amlhaenog, y cymeriadau cymhleth, a’r cipolwg tywyll iawn iawn y tu ôl i ddrysau caeedig y dosbarth canol Cymraeg. Ond gan fod drama deledu Gymraeg yn fwy o dderyn prin yn Oes y Toriadau Mawr, dyma roi cynnig arall arni.

Diolch i’r drefn, mae Alys, ei mab a’r parot wedi cefnu ar y fflatiau llygod mawr a chymeriadau digon anghynnes eraill, ac wedi symud i dŷ cyngor. Ydi hyn yn golygu bod Alys wedi troi dalen newydd ac yn setlo lawr fel Kirstie Allsopp Aberhonddu (man ffilmio’r gyfres) yn pobi panettone a chreu cardiau ’Dolig cain ei hun? Ydi dyfodol Newsnight yn saff? Ar ôl drachtio can o lagyr a rholio mwg drwg i frecwast, gwisgo’i chortyn bêls o sgert ddenim, aiff Alys (Sara Lloyd-Gregory ar dân) fel corwynt o un cythrwfl i’r llall ac i’r diawl â’r canlyniadau. Yn y bennod gyntaf, roedd yn erlid Terry’r gyrrwr tacsi er mwyn sicrhau cyfiawnder i Ceri druan a laddwyd ar ddiwedd cyfres un. Gyda’r cynhyrchydd Paul Jones yn addo “mwy o thriller, gydag elfen iasoer gref”, go brin fydd yna ddiweddglo twt a thaclus i’r stori hon.


Mae ambell gymeriad, fel Debbie’r wraig fusnes o! mor barchus a Ron ei phedoffeil o ŵr wedi ffoi i’r Costa del Crimel, a rhai newydd fel Chris y gwerthwr tai (Richard Harrington) sleimllyd a diegwyddor – dim stereoteipio’n fanna felly – wedi glanio yn eu lle. Mae Heulwen (Gillian Elisa) yn prysur droi’n honco yn ei charafán gyfyng yng ngwaelod yr ardd wrth i denantiaid ifanc hawlio’i phlasty bach. Ond yr orau heb os yw Bessie (Delyth Wyn) sy’n dal i deyrnasu ei meibion di-glem o’i soffa a’i sgwter, gyda lot fawr o hiwmor tŷ bach.


Rhaid canmol crefft Rich Wyn fel y Cyfarwyddwr Ffotograffaidd am lwyddo i greu awyrgylch arbennig law yn llaw a’r gerddoriaeth gefndir iasol. Roedd yr olygfa ddi-eiriau o Wil y Pregethwr yn cerdded o’r gorwel i lawr y stryd fawr wag, llawn sbwriel, bron yn apocalyptaidd.

Er nad oes llawer o gymeriadau y galla i gydymdeimlo â nhw hyd yma, yng nghanol yr holl dwyll, y bygwth a’r blacmelio, dwi eisoes wedi gweld yr ail bennod. A do, dwi wedi ’machu o’r diwedd.

Parhau i ddarllen

shitclic: Magu mysls a moch gwlanog

 
Dychmygwch godi am bump y bore i dreulio rhyw awran ar felin draed. Bowlenaid o All Bran mewn dŵr – ia dŵr – ac omlet i frecwast cyn troi tua’r swyddfa o wyth tan bedwar. Sgrialu i’r gampfa wedyn am dair awr. Yna, adref am swper blasus o gyw iâr a letys fel swper neithiwr ac echnos, ciando, a gwneud yr un hen beth bore fory. A ta-ta i unrhyw fywyd cymdeithasol. Codi cyfog arnoch? Croeso i fyd codi pwysau Delyth Hughes o Lanfairpwll, byd o hyfforddiant haearnaidd ar gyfer cystadleuaeth corfflunio’r UK Bodybuilding Federation. Ar ôl chwysu chwartia a hanner llwgu am fisoedd, dyma blastro grêfi browning o’i chorun i’w sawdl cyhyrog a pheintio minlliw “fel drag cwîn” er mwyn ystumio am hanner awr ar lwyfan. Yn Warrington. Roeddwn i’n hanner disgwyl i Peter Kay neidio i’r llwyfan fel arweinydd y noson, ond na, nid comedi mohono. Roedd criw Dal y Pwysau (Cwmni Da) yn hollol, hollol o ddifri.
 
Honnwyd ei bod yn hobi a ffordd o fyw, ond doedd Delyth lesg a llwydaidd ddim i’w gweld yn mwynhau rhyw lawer. Er eu bod nhw’n ymddangos fel “tarw Belgian Blue yn y Roial Welsh”, un proc a byddai’r rhan fwyaf ohonyn nhw’n disgyn fel pluen. Aeth ei hyfforddwr mor bell â chyfaddef bod rhai wedi’u cludo’n farw o’r llwyfan yn eu thong. I eraill, mae’r gamp yn cynnig dihangfa a phwrpas arbennig mewn bywyd yn lle slotian bob penwythnos. I Mark Humphreys o Fodffordd, roedd yn gyfle newydd ar ôl salwch canser yn ei arddegau, ac yn rhywbeth i’w efeilliaid bach ymfalchïo ynddo. Rhyfedd, felly, na chlywsom bŵ na be gan ei gymar er iddi ymddangos ar y sgrin. Byddai ymateb teulu a ffrindiau’r cystadleuwyr i’r diddordeb obsesiynol yn y corff perffaith wedi ychwanegu elfen amrywiol arall i’r rhaglen.  
 
Roedd Beth Workman a Byd y Bicinis(Apollo) yn well yn hynny o beth, gan i ni glywed ochr arall i’r stori – gan chwaer a chymar y ferch swil o Ben-y-bont ar Ogwr a oedd yn ymgiprys am dlws Ffederasiwn Rhyngwladol Codwyr Pwysau ym Madrid. Seithfed allan o 27 oedd hi’n diwedd, mewn cystadleuaeth a ymdebygai i Miss World gyda nerth bôn braich. Chwarae teg iddi, fe aeth ymlaen i ennill pencampwriaeth Prydain wythnos yn ddiweddarach. Anghofiwch am siop siafins y crysau cochion.  Mae ’na Gymry cyhyrog yn serennu mewn sawl maes arall.
 
Cawsom hanes Cymro uchelgeisiol arall yn Llŷr a Dai Womble (Boomerang) – teitl a hanner – am frodor o Gaerdydd â’i fryd ar gynhyrchu cig moch o’r radd flaenaf ar fferm y teulu yng Nghwm Gwendraeth. Nid mochyn cyffredin chwaith, ond brid gwlanog od ar y naw o Awstria megis cymeriadau cartŵns y 1970au. Aeth diddordeb Llŷr ag ef ar gyrsiau halltu cig o’r Eidal i Ogledd America, cyn cyrraedd penllanw wyth mlynedd o waith gyda’i stondin ei hun mewn marchnadoedd fferm o Bont-iets i’r brifddinas. Er bod ambell ddarn yn swnio fel fideo PR i Hybu Cig Cymru a chanolfan bwyd Horeb, roedd hi’n braf gweld ffarmwr ifanc angerddol dros y diwydiant wedi sterics gwleidyddol gywir y ’steddfod.

Parhau i ddarllen

shitclic: Cymraeg o’r crud i’r bedd

Yn ystod wythnos pan ddaeth gelynion yr iaith allan o’r domen dail unwaith eto, o gachgwn rhyw wefan anhysbys yn y Gorllewin i golofnwyr unllygeidiog-Seisnig y Western Mail a’r Telegraph, roedd hi’n braf clywed perlau’r iaith fyw mewn cyfres newydd o Ar Lafar. Ydi, mae Ifor ap Glyn a’i hen landrofar ffyddlon yn ôl i nodi’r gwahaniaeth a’r ffin rhwng “fo a fe”,  y “nene ene” a’r “hwnco-manco”. Ffin go denau ac annelwig iawn weithiau hefyd, gydag amrywiaethau rhyfeddol o fewn ardal benodol heb sôn am Fôn i Fynwy. Roedd ymweliad y bennod gyntaf â Phenllyn, un o gadarnleoedd naturiol yr iaith, yn codi calon rhywun. Clywsom wahaniaethau amlwg rhwng hogia’r Dre a’r Wlad (roedd y genod yn mitsio mae’n rhaid) ar iard ysgol uwchradd y Bala, gyda chriw’r dre yn dweud “cwtsh dan staer” a’r llancia ffermydd yn dweud “sbensh” am dwll dan grisiau. A draw yn un o ysgolion cynradd y fro, bu Ifor Ap yn holi rhai o’r 22 o ddisgyblion â llond ceg o’r dafodiaith leol – gan gynnwys Charlie o gyffiniau Manceinion. Sylwodd ei brifathrawes ei fod bellach yn siarad Saesneg ag acen y Parc, ond yn troi’n ôl i’w Saesneg Redditch gwreiddiol pan ddaw rhywun di-Gymraeg i’r ysgol. Diddorol ac addysgol. A wnaiff Cwmni Da anfon copi i Western Mails y byd os gwelwch yn dda?

 
Pan welais i’r hys-bys am gyfres ddogfen newydd yn dilyn trefnwyr angladdau, wnes i ddim pwyso’r botwm series link ag awch (oes ’na air Cymraeg addas ’dwch? Holwch Ifor ap Glyn). Beth bynnag ddywedith y ‘gwybodusion’ fod marwolaeth Lêdi Di wedi’n troi ni i gyd yn alarwyr gorffwyll o gyhoeddus sy’n dewis record Elton John neu Robbie Wilias fel ein Hymdeithgan Olaf, mae’n dal yn bwnc preifat a thabŵ braidd sy’n gyrru ias i lawr fy nghefn. Efallai fod darn ohonof yn anesmwytho o weld corff ar y teledu, ond chwarae teg i ddyn camera Traed Lan (Hay Productions + GRJ Media), fe ffilmiwyd y cyfan yn gynnil o barchus a chwaethus, gyda dim ond troed neu gorun yr ymadawedig yn y golwg. Yn yr ail raglen o dair, buom yn dilyn trefnwyr neu gyfarwyddwyr angladdau gwahanol, y naill yn gwmni tair cenhedlaeth o’r Lambed wledig a’r llall o’r Port Talbot diwydiannol, gyda Chymraeg Ceredigion a Chymraeg Cwm Afan yn cyd-fyw. Yn naturiol ddigon, mae angen dôs go lew o hiwmor a stumog gref i ddilyn gyrfa o’r fath. Cofiodd Gareth Jenkins o Faglan amdano’n blentyn yn chwarae Draciwla yn yr arch yng nghwt gwaith coed ei dad, ac roedd Dorian Harris y pêr-eneiniwr yn ein herian gyda “bwci-bo” y tu ôl i lenni’r corffdy. Ond roedd yna ddifrifoldeb, parch a phroffesiynoldeb llwyr wrth eu gwaith hefyd, ynghyd â’r cyfnodau ingol o baratoi corff plentyn neu berson ifanc. Ar ôl diwrnod anodd i Gareth Jenkins, ei ateb yw “rhoi haversack… pigo mynydd a jyst cerdded i’r top, eistedd lan fyn’na, cal pum muned …meddylie… a bydd hwnne’n neud y tro”.

Gyda sgriptio da wedi’i hadrodd gan Sharon Morgan, naws ffilmig a theitl agoriadol crefftus dros ben, roedd yn bortread sensitif a chynnes i fyd anodd a dieithr dros ben.

 

 

Parhau i ddarllen

shitclic: Storm y Sianel Gymraeg

Dwi’n amau weithiau a ydw i’n byw yn nhalaith rhif 51 yr Unol Daleithiau yn sgil sterics storm Sandy, ac a ddylwn i fod wedi pleidleisio ddydd Mawrth dros naill ai’r blaid â’r logo mul neu eliffant. Mae’r BBC a Sky yn debycach i is-sianeli newyddion NBC a Fox wedi’u llywio gan gyflwynwyr gafodd ddos go hegar o botocs, triniaeth gwyngalchu dannedd a lliw haul ffug. Mae Radio Cymru hefyd yn manteisio i’r eithaf ar gyfraniadau Cymry America fel Alison Hill a Steff Owen. Ydy, mae’r wasg a’r cyfryngau wedi mopio gymaint ar ras y Tŷ Gwyn nes ein bod ni’n fwy cyfarwydd â’r cyffro yn nhalaith Ohio na’r ymgeiswyr am swydd wastraffus pen blismyn Cymru a Lloegr. Mae Ann Lois Romney, gwraig ymgeisydd y Gweriniaethwyr sy’n hanu o Nantyffyllon, wedi cael cryn dipyn o sylw hefyd wrth iddi weini pice bach i newyddiadurwyr a’u pobi ar raglenni fel Good Morning America. Os na fydd ei gŵr yn llwyddiannus, gallai wastad bicied draw i Lanelli er mwyn cyfrannu i slot cwcan Prynhawn Da.

Wedi glitz a gormodedd yr ymgyrch fawr Americanaidd, roedd gwylio lluniau a ffilmiau archif o fyd fythol llwydfrown Cymru’r saithdegau a’r wythdegau cynnar yn dipyn o sioc i’r system. Ar ddiwedd wythnos o ddathlu pen-blwydd S4C, roedd rhywun yn teimlo rhyw reidrwydd a dyletswydd arbennig i wylio drama ddogfen Gwynfor: Y Penderfyniad. Trwy gyfuniad o gyfweliadau â gwleidyddion amlwg y cyfnod, dyfyniadau o lythyron personol Gwynfor Evans, a’r dull dyfeisgar o ddangos clipiau newyddion o Sulwyn Thomas ac Elinor Jones ar Y Dydd ar set deledu’r Dalar Wen, cawsom flas ar gyffro a gofid yr oes, wedi i Magi dorri’i haddewid i sefydlu sianel deledu benodol Gymraeg. “The lady’s not for turning” oedd mantra’r ddraig o ddynas ar y pryd, cyn i Peter Hughes Griffiths ychwanegu’n smala mai tro pedol S4C oedd yr unig un i Thatcher erioed ei wneud yn hanes Cymru. Er bod streic newyn Gwynfor dros y Sianel yn weddol hysbys i mi, daeth ambell ffaith newydd a diddorol i’r fei – fel ei siom a hyd yn oed iselder wedi Refferendwm methiannus Gŵyl Ddewi ’79, a’i siom a’i deimladau chwerwfelys ar ôl i’r Blaid Dorïaidd ildio mor fuan yn ei ympryd. Y straeon personol gan deulu Gwynfor oedd uchafbwynt yr awr i mi, wrth i’w blant gofio’n gynnes am dad a thad-cu annwyl. Cawsom hanesyn difyr am benderfyniad ei fab, Guto Prys ap Gwynfor, i arddel enw’i dad yn hytrach na’r cyfenw Evans mewn ymateb i sïon annifyr ei fod yntau fel gweinidog yr efengyl yn gwrthwynebu gweithred anfoesol ei dad. Un a oedd yn wrthwynebus i hyn, fel y clywsom yn ddiweddar iawn, oedd un o aelodau amlwg y Blaid. Rhyfedd felly na chafodd llais Dafydd Elis Thomas ei gynnwys yn y rhaglen. Cofiwch chi, mae ei dawelwch yn fendith weithiau hefyd…

Dwi ddim yn siŵr a oedd angen Aneirin Hughes i actio’r Gwynfor fyfyrgar ar aelwyd y Dalar Wen, gan fod cyfraniadau’r teulu a chydnabod yn ddigon i gario’r stori mewn gwirionedd. Ar ben hynny, mae’r actor reit yng nghanol stori fawr ddadleuol Jimmy Savile-aidd Pobol y Cwm ar hyn o bryd, ond amserlennu anffodus yw hynny’n bennaf.

Rhaglen ddogfen arbennig i ddyn arbennig iawn, a gwers hanes bwysig i’r genhedlaeth newydd o wylwyr sy’n cymryd S4C mor ganiataol nes ei hanwybyddu bron. Gyda llaw, tybed beth fyddai ymateb Gwynfor i fwriad y Sianel Gymraeg i droi’n fwyfwy ddwyieithog gyda gwasanaeth troslais Saesneg y botwm coch? 

Parhau i ddarllen

shitclic: Nid Sianel gyffredin mohoni…

Mae’n gyfnod o gerrig milltir pwysig ar hyn o bryd. Rhai’n bwysicach na’i gilydd wrth gwrs. O hanner canrif o ffilmiau James Bond, deugain mlynedd ers i Kennedy a Krushchev fygwth difa’r ddynoliaeth dan gwmwl niwclear, a phen-blwydd y sianel Gymraeg yn ddeg ar hugain. Yn ogystal â llond trol o atgofion gan y Sianel ei hun, bu ffynonellau mwy Seisnig fel Radio Four yn talu teyrnged iddi trwy gyfrwng drama 45 munud Gwynfor v Margaret. Roedd rhifyn arbennig o Cofio gyda John Hardy ar Radio Cymru fore Sadwrn yn hyfryd o hiraethus, gyda hen gyfweliadau o’r archifau rhwng Sulwyn Thomas a Gwynfor, crynodeb gwleidyddol gan Syr Wyn Roberts a chyfle arall i glywed croeso eiconig Owen Edwards i bawb “ar aelwyd Sianel Pedwar Cymru”. Cafwyd atgofion melys gan y ddwy gyflwynwraig gyntaf, Siân Thomas a Rowena Griffiths, gyda’u hanesion nhw a’r diweddar Robin Jones yn cael eu hel i Lundain fawr i ailwampio’u dillad a’u steil gwallt, a newyddiadurwyr o bedwar ban byd yn gadael Clos Sophia ar y noson gyntaf gyda thedi Superted dan eu breichiau.

Neithiwr, bu Beti George yn dathlu trwy ailymweld ag unarddeg o Gymry ifanc sy’n rhannu’r un diwrnod pen-blwydd ag S4C yn rhaglen ddogfen Plant y Sianel. Os ydi Beti George – un o wynebau cyfarwydd rhaglenni Newyddion Saith ym mabandod S4C – wrthi, rydach chi’n saff o raglen o safon a sylwedd. Wrth iddi deithio ar drên a char o Wynedd i Went, daeth llu o gyd-ddigwyddiadau i’r amlwg, rhwng dau wedi ymuno â’r heddlu, dau yn meithrin gyrfa yn Llundain a dau arall yn hoywon hysbys bellach. Calondid mawr oedd clywed bod pob un yn Gymry brwd a balch ac yn dal i fedru’r iaith ar wahân i Dewi Samuel o Gwm Rhymni, cyn-filwr a glöwr a gyfaddefodd na chafodd flas ar siarad Cymraeg yn yr ysgol gynradd beth bynnag. Roedd rhai fel y milfeddyg Glesni Haf yn hapus braf ei byd, eraill fel Michael Taggart o Fae Colwyn wedi bod drwy’r felin yn y modd mwyaf erchyll posib ar ôl i’w lys-dad ladd ei fam – a’i fod yn dal i weld y llys-dad atgas yn lleol, ers ei ryddhau dair blynedd yn ôl. Wrth grynhoi, dywedodd Beti nad yw gwleidyddiaeth yn golygu fawr ddim iddyn nhw – trueni, oherwydd buaswn i wedi hoffi clywed eu barn ar lywodraeth ddatganoledig y Bae a’u gobeithion am ddyfodol eu gwlad yn gyffredinol. Yr eironi olaf oedd nad ydi Plant y Sianel yn trafferthu gwylio S4C heb sôn am unrhyw deledu’n gyffredinol…

Mae’r nosweithiau Sadwrn nesaf yn gyfle i fwynhau rhai o ffilmiau’r gorffennol, fel Rhosyn a Rhith a’r Milwr Bychan o 1986 – blwyddyn ffrwythlon iawn yn hanes y ffilm Gymraeg! Yn bersonol, gallen i wneud heb Hedd Wyn (1992) sydd eisoes wedi’i darlledu droeon ac yn rhan o faes llafur miloedd o ddisgyblion ail iaith ers oes pys. Go brin fod Huw Garmon a Sue Roderick yn cwyno gyda’r holl freindaliadau chwaith. Trueni na chawsom weld clasurol coll eraill fel y ffilm gomedi ffugwyddonol Canlyn Arthur (1994) am Gymry’r flwyddyn 2096 sy’n cynllwynio i gipio’r Brenin Arthur o’r canoloesoedd i’r presennol, ond sy’n bachu’r arwr rygbi Dai Arthur o’r 1960au mewn camgymeriad. Un o’r ffilmiau Cymraeg mwyaf digri’ a dyfeisgar heb ei thebyg ers hynny.

Parhau i ddarllen

shitclic: CymruNoir

Mae pawb sy’n fy nabod i’n gwybod ’mod i wedi mopio ar nofelau a chyfresi ditectifs. Cyfresi o safon hynny yw, nid rhai CSIaidd o America sy’n ceisio’n dallu ni gyda mwy geriach uwchdechnoleg tri dimensiwn na ffilmiau James Bond, a ditectifs uwch-arolygydd siapus sydd newydd gamu o Venice Beach. Na, mae’n well gen i’r rhai Ewropeaidd bob amser. Gora’ po fwyaf i’r gogledd, lle mae gwynt main yr Arctig yn chwipio’r cymeriadau yn eu siwmperi gwlân Ffaroaidd, a’r felan yn rhan annatod o ddisgrifiad swydd y Polisenlleol. Mae’r e-lyfr acw’n drymlwythog o ddirgelion gwaedlyd o Reykjavik i Oslo, ac mae’r Albanwyr yn prysur gyfrannu at y genre wrth i BBC Scotland addasu straeon y Ditectif Jimmy Perez ar ynysoedd Shetland. Mi fydd nos Sadwrn 17 Tachwedd yn sanctaidd yn chez Wilias, wrth i’r drydedd gyfres – a’r olaf – o Forbrydelsen ymddangos ar BBC Four, gydag ymchwiliadau Sarah Lund i farwolaeth rhyw forwr cyffredin yn ei harwain at Brif Weinidog a llanast economaidd Denmarc. Dwi’n glafoerio’n barod.


Llamodd fy nghalon yn ddiweddar o ddeall ein bod ni’r Cymry am ymuno â’r rhengoedd hyn o’r diwedd, gyda chyfres dditectif wyth pennod awr yr un wedi’i gosod yng Ngheredigion. Nid dilyniant i’r HeliwrDCI Noel Bain nac addasiad o nofelau Malcolm Pryce chwaith, ond DCI Tom Mathias(Richard Harrington) sy’n dychwelyd adref i Aberystwyth. Yn gydgynhyrchiad rhwng Fiction Factory, S4C ac All3Media International, a fersiwn cefn-gefn Saesneg Hinterland ar gyfer BBC Cymru Wales, mae’n swnio’n dipyn o fenter. Mae’n siŵr y bydd tre’r coleg ger y lli a’r Pumlumon cyfagos yn gymeriadau llawn mor bwysig, a’r ffaith fod y gyfres mewn ardal naturiol Gymraeg yn fwy credadwy i wylwyr S4C na phlisman drama yn Grangetown Caerdydd. A chyda Marc Evans (Patagonia) yn cyfarwyddo ac Ed Talfan (Caerdydd) a Gethin Scourfield (Pen Talar) yn cynhyrchu, mae’n argoeli’n dda iawn. Gwerthiant posibl i’r Llychlynwyr, tybed?
 

 

Yn naturiol ddigon, fe wrandawais yn astud ar ddrama radio ddwy ran Radio Cymru – Fflamau gan John Ogwen, am ddirgelwch llofruddiaeth Gwenno Humphreys a gafodd fwled yn ei phen. Roedd y cymeriadau’n cydio’n syth, o’r fam galed mewn cadair olwyn (Betsan Llwyd) i’r Inspector (Iestyn Garlick) a fu’n un o gyn-gariadon niferus yr ymadawedig, er bod cymeriad yr hac (Wyn Bowen Harries) yn ymylu ar fod yn gartwnaidd bron. Ac yn bwysicach fyth, roedd yr actorion yn llefaru pob gair yn glir gan ei gwneud hi’n haws i hen begor ifanc trwm ei glyw fel fi ddilyn y stori. Mae’n braf cael dramâu rheolaidd am saith nos Sul, a rhwng rhaglenni Dewi Llwyd, Beti George, Dei Tomos a rygbi Ewropeaidd yn y canol, mae Radio Cymru ymlaen o fore gwyn tan Homeland.
 

Parhau i ddarllen

shitclic: Fydd y chwyldro ddim ar y radio gyfaill


 
Mae’n siŵr nad oedd y mwyafrif ohonoch fawr callach o golli noson wobrwyo fawr y cyfryngis wythnos diwethaf. Neu ddim balchach, o weld eitem gan Huw Ffash o’r carped coch gwag ar Heno y noson ganlynol. Do, fe ddaeth y gwych, y glam a’r gwachul ynghyd i Ganolfan y Mileniwm nos Sul i ymgiprys am dlws BAFTA Cymrurhwng joch o siampên a lot o swsian aer.

 
Diolch i’r trydarfyd, deallais fod yna ddarllediad byw o’r Bae ar y we a chefais fy siomi ar yr ochr orau. Roedd y cyfan yn glir a chroyw fel petawn i’n gwylio’r seremoni ar sgrîn deledu arferol, a’r gliniadur prin yn rhewi fel s4/clic. Roedd ffilm Marc Evans, Patagonia yn enillydd poblogaidd a haeddiannol mewn pedwar categori, yn ogystal â Lowri Siwpyrfenyw Morgan am Ras yn Erbyn Amser, ond roedd ambell enillydd arall yn peri penbleth. Cefais flas mawr ar gyfres sgetshis Dim Byd, er ’mod i’n rhy hen i’w gwylio mae’n debyg (‘Rhaglen Blant yn cynnwys animeiddiad’); a dyfarnwyd gwobr ‘Rhaglen Gerddoriaeth ac Adloniant’ i Bandit sydd wedi hen fynd i’w bedd. S’long a swadan fach i S4C efallai. Cyflwynwyd y cyfan yn hynod broffesiynol gan Alex Jones, heb ryw Matt, Chris neu Aled Sam wrth ei hochr, gan bendilio’n rhwydd o’r Gymraeg i’r Saesneg. Mae hynny’n awgrymu mai S4C, nid BBC Wales, fyddai partner darlledu fwyaf addas y noson petaen nhw’n penderfynu’i hatgyfodi ar y sgrîn fach, wedi llanast meddwol y gorffennol.

 

Go brin y caiff Radio Cymru “newydd” unrhyw wobr am wreiddioldeb. A go brin mai fi ydi’r gorau i farnu amserlen ddiwygiedig y dydd, a minnau allan o’r tŷ ac yn ddi-weiarles o wyth y bore tan chwech yr hwyr. Troi i’r wefan amdani a chlicio ar wasanaeth gwrando eto. Roedd rhaglen Iola Wynyn addo “sgwrsio, cyngor, cerddoriaeth a chwerthin yn fyw o stiwdio Caerfyrddin”, ac ymhlith eitemau un bore oedd cri am wirfoddolwyr Cymraeg i ganolfan y Samariaid ym Mangor, hanes casglwyr sbwriel ar gopa’r Wyddfa, pos “Pwy ydw i” wedi’i ddwyn o hen raglen nosweithiol Eleri Siôn a sgwrs gydag aelodau o dîm pêl-rwyd “Sêr y Cwm” o’r Gwendraeth – gyda dos go helaeth o ganu cawslyd gan Iwcs, rhyw gôr meibion a Non Caryl Parry Jones.

Yn y prynhawniau wedyn, mae rhaglen Nia Roberts yn fwy agos-atoch rhywsut wrth adrodd “straeon hwn a’r llall a rhoi’r byd yn ei le”. Roedd y rhaglen a glywais i’n cynnwys adolygiad o ffilm gomedi am ras arlywyddol America, sgwrs gyda Daniel Jenkins Jones o’r RSPB a slot “Yn y Ffrâm” gydag enwogyn yn trafod hoff lyfr, ffilm, drama lwyfan ac ati. Ac yn eu plith, ambell gân gan John Doyle, rhyw gôr meibion a Miriam Caryl Parry Jones.

Diolch i’r drefn am gyflwynwyr a recordiau mwy unigryw gyda’r hwyr, yn enwedig C2: Georgia Ruth Williams rhwng 7 a 10 bob nos Iau, cyn noswylio a gadael i Geraint Lloyd ddiddanu’r pennau gwynion BOB noson o’r wythnos.

Gyda llaw, cymrwch gip ar flog Llygad Ddu am adolygiad llawnach a difyrrach o’r amserlen ddiwygiedig.

Parhau i ddarllen

shitclic: Pwy sy’n tramgwyddo?

Rhyfedd fel mae rhaglenni teledu a digwyddiadau’r dydd yn cyd-daro, drwy lwc neu anffawd amserlennu. Cafodd pennod olaf o’r ddrama Good Cop ei gohirio ar ôl i’r ddwy blismones ym Manceinion ymateb i’w galwad olaf trist. Ac er bod rhywun yn deall y penderfyniad i ganslo’r darllediad ar un ystyr, efallai fod y Bîb a darlledwyr yn gyffredinol yn rhy ofnus a sensitif i ddigwyddiadau o’r fath, a ddim yn parchu’r gwylwyr i wahaniaethu rhwng ffaith a ffuglen.

Dychwelodd 999: Y Glas (9pm nos Iau) am ail gyfres, gyda darlun pry-ar-y-wal o griw cyfraith a threfn Abertawe a’r cylch. Cyfres sy’n profi bod angen cryn dipyn o hiwmor, amynedd Job yn ogystal â dewrder i fod yn heddwas. Roedd hanner awr o’r rhaglen hon yn ddigon i wneud i chi anobeithio’n lân dros eich cyd-ddyn dan ddylanwad alcohol a chyffuriau – o’r llanc ifanc oedd ar blaned arall yn sgil gorddos o fethadon neu ‘miaw miaw’ ar lafar gwlad rhemp (“absoliwtli insane” medd Cwnstabl Justyn Knight), i’r rhieni chwildrins yn eu gwelyau ganol p’nawn tra’r oedd eu plant bach yn crwydro strydoedd Treforys. Tu ôl i’w ymddangosiad tawel a phwyllog, roedd Cwnstabl Steffan Jones yn amlwg yn gandryll gyda’r rhieni am esgeuluso’r rhai bach, a dywedodd ei fod yn ysu i fynd adref i roi cwtsh i’w blant ei hun ar ddiwedd shifft. Maen nhw’n ddynol tu ôl i’r ddelwedd galed wedi’r cwbl. Cawsom ‘flas’ ar nos Sadwrn yng Nghastell-nedd hefyd, a’r shifft After Dark sydd weithiau’n dawel, dro arall yn golygu noswaith gyfan o waith mewn deg munud.

 

 
Mae’n gyfres ddiddorol ac yn dipyn o agoriad llygad. Ond fe agorodd fy llygaid fel soseri o glywed rhai o dramgwyddau ieithyddol Rachel Evans, uwch-gynhyrchydd ac adroddwraig y rhaglen. Pethau poenus fel “pedwar wal” a “taith byr”. Mae’n anodd credu na sylwodd rhywun o gwmni Boomerang ar y camgymeriadau sylfaenol hyn, heb sôn am olygyddion y Sianel cyn rhoi sêl bendith â siec hael. Gobeithio nad ydi’r toriadau ariannol yn golygu cwtogi ar safonau ieithyddol hefyd.
 
 
Rhywun arall ddylai gael ei arestio ydi Tyrone Powell o Texas, un o’r 3,500 o deithwyr llong bleser ar wibdaith o borthladd Caergybi i gastell Caernarfon, “one of the most beautiful places in England”. Fo oedd un o gyfranwyr niferus A Summer in Wales (BBC One Wales, 7.30pm nosweithiau Llun a Gwener) sy’n bwrw golwg ddifyr ar ein haf tymhestlog a’i effaith ar atyniadau amrywiol o ffair dreuliedig Ynys y Barri, mulod llesg Llandudno a maes pebyll ar Benrhyn Gŵyr gwlyb domen.

Parhau i ddarllen

shitclic: Cariad at y cwm

Bu daeargryn yn y de-ddwyrain wythnos diwethaf. Clywyd sgrechiadau och-a-gwae o Dreherbert i Drethomas, a llifodd dagrau o anghrediniaeth fel Sgwd yr Eira ar ddiwrnod gwlyb o Hydref. Bu Maer Merthyr a gwleidyddion a-ddylai-wybod-yn-well fel Leanne Wood a Chris Bryant AS Rhondda yn poeri tân a brwmstan, a’r gwefannau cymdeithasol yn eirias dan gyfranwyr gorffwyll. Roedd hyd yn oed y gantores Charlotte Church yn gandryll oherwydd y portread annheg o bobl ifanc hanner noeth yn meddwi, rhegi a dangos eu bloneg ym mariau’r brifddinas. Ie, Charlotte Church, tywysoges y tabloids a fu unwaith yn enwog am feddwi, rhegi a…

Rhaglen pry-ar-y-wal anystrydebol arall o Gymru
 
Oedd, roedd pennau bach cyfryngol Llundain wedi pechu a phardduo enw da trigolion y cymoedd os nad Cymru gyfan, diolch i gyfres “realiti” newydd MTV. Ydy, maen nhw’n dal i’w cynhyrchu er bod y mwyafrif helaeth yn eu hanwybyddu nhw ers oes aur Big Brother dros ddegawd yn ôl. Anwybyddu cyfres The Valleys ddylai pawb fod wedi’i wneud. Yn hytrach, trwy gwyno amdani ddyddiau os nad wythnosau cyn y bennod gyntaf, fe gawson nhw gyhoeddusrwydd rhyfeddol. Ac yn rhinwedd y golofn hon, roedd rhaid i mi gael sbec fach do? Roedd ugain munud o raglen awr yn ddigon i mi. Nid oherwydd mod i’n Disgusted of Llandrindod Wells ond am fod y cyfan yn ddiflas o ailadroddus, wrth i’r naw cymeriad cartŵn symud i’w tŷ newydd ym Mae Caerdydd. Ond fe chwarddais o glywed rhybudd mewn Cymraeg cywir dechrau’r rhaglen ac o boptu’r hysbysebion am “iaith gref a golygfeydd o natur rywiol”. Chwerthin hefyd ar dwpdra ac anwybodaeth y cwmni cynhyrchu wrth geisio creu’r argraff nad oedd y naw hyn erioed wedi tywyllu Caerdydd o’r blaen (“plucked from the tranquillity of Valley life, the cast will be given the opportunity to leave their hamlet towns and change their lives in the city of Cardiff”) fel petaen nhw’n hanu o Lanfair Mathafarn Eithaf yn hytrach na hanner awr i fyny’r A470. A do, fe ddefnyddiwyd defaid plastig a phentwr o gennin yn y deunyddiau cyhoeddusrwydd. Gwylltio buaswn innau degawd a mwy yn ôl, ond bellach, yn y Gymru dawel hyderus ôl-ddatganoledig, does gen i uffarn o ots.

 

Llanc ifanc sy’n fwrlwm o hyder ar hyn o bryd ydi’r athletwr Aled Siôn Davies o Ben-y-bont ar Ogwr. Er gwaetha’i lwyddiannau cynnar ym mhencampwriaethau’r byd yn Swistir 2009 a Seland Newydd 2011, ni thalodd y gweddill ohonom unrhyw sylw tan Lundain 2012. Dan arweiniad John Hardy, cawsom hanner awr o’i hanes yn Aur Paralympaidd Aled Davies gan gynnwys ei berthynas arbennig os tanllyd weithiau gyda’i hyfforddwr Anthony Hughes a’r awgrym iddo gael ei fwlio pan sylweddolwyd ei fod yn ‘wahanol’. Bechod i’r rhaglen wibio fel y ddisgen honno yn y Stadiwm Olympaidd fis yn ôl, ac na chlywsom fwy am yr aberth teuluol a chymdeithasol wrth anelu am y brig. Roedd ei fam (“the Welsh mam with a tissue”) yn haeddu llawer mwy o sylw, ond ni chafwyd bŵ na be gan ei frawd, cyfrannwr cyson i’r cyfryngau Cymraeg adeg y Gêmau. Un o’r uchafbwyntiau oedd gweld plant lleol yn heidio o amgylch Aled ger ei flwch post aur. Go brin y caiff cymeriadau The Valleys y fath groeso’n ôl adre ar ôl i’w lliw haul ffug bylu a’u cyfri banc sychu’n grimp ar ddiwedd eu pum munud o enwogrwydd.

Yr Aur

Parhau i ddarllen

shitclic: O’r cae pêl-droed i faes y frwydr



“Gwarthus”, “siomedig”, “difrifol”. Dim ond rhai o’r geiriau a ddefnyddiwyd i ddisgrifio – na, nid gyrfa newydd Catherine Môn Windsor fel page 3 girl – ond y siop siafins yn Serbia wythnos diwethaf, gan griw Ar y Marc. Er bod un cefnogwr yn galw am roi Coleman (neu’r Dyn Glo, chwadal Dylan Jones y cyflwynydd) ar y clwt, roedd y mwyafrif call a synhwyrol yn rhoi’r bai yn blaen ar ysgwyddau’r unarddeg di-glem ar y cae. Ie, y miliwnyddion hynny sy’n fwy o dodos na dreigiau yn eu crysau cochion, os nad ydyn nhw wedi tynnu’n ôl o’u dyletswyddau cenedlaethol ar y funud ola, wrth gwrs. Chwaraewyr “is na’r safon” meddai Kevin Ratcliffe ar Sport Wales (BBC Two Wales) sydd bellach dan ofal Dot Davies. Gorffennodd yr eitem ar nodyn lled obeithiol, wrth i’r gohebydd ein hatgoffa bod tîm Terry Yorath wedi cael cweir o 5-1 gan Rwmania ym 1992, cyn dod o fewn trwch blewyn i gyrraedd UDA ’94 erbyn diwedd yr ymgyrch ragbrofol. Diawch, efallai nad oedd Dylan Jones mor wamal â hynny wedi’r cwbl gyda’i “daw eto haul ar fryn hogia”.

 

Mae’r ystrydeb ‘dim ond gêm ydi hi wedi’r cwbl’ yn wir iawn o gymharu â’r holl ddioddefaint a fu ac sy’n dal i fod yn y byd gwaedlyd go iawn. Ar nos Sul, darlledwyd y rhaglen gyntaf o saith sy’n cynnig y “cofnod mwyaf cynhwysfawr erioed o brofiadau’r Cymry Cymraeg yn ystod yr Ail Ryfel Byd”. Cychwynnodd Lleisiau’r Ail Ryfel Byd (9 o’r gloch nos Sul) ym 1939, gyda llu o glipiau British Pathé wedi’u lleisio gan sylwebydd Oxbridge stoc y cyfnod. Mor gyfarwydd nes bod yna rhyw déjà vu o weld y Natsïaid ar dramp yn Tsiecoslofacia a Gwlad Pwyl, Llundain yn drwch o fagiau tywod, a’r werin yn ymgasglu rownd setiau radio tai, ceir a siopau i wrando ar gyhoeddiad enwog Neville Chamberlain. Roeddwn i’n dechrau ofni nad oedd hon fawr amgenach na fideo TGAU Hanes gyda throslais Ifor ap Glyn. Diolch byth, felly, am rai o’r hanner cant o Gymry a rannodd eu profiadau a’u hatgofion am y blynyddoedd tywyll hynny 70 mlynedd yn ôl – o Hetty Blecher yr heddychwraig o Abertawe, Idris Jones Llanbedrog a fu’n aelod o’r comandos, i Eunice Davies o Rydaman sy’n cofio cario mwgwd nwy i’r ysgol gynradd. Ac roedd perlau o fân ffeithiau yn ychwanegu elfen newydd i’r cyfan, fel hanes sefydlu Pwyllgor Diogelu Diwylliant Cymru yn sgil pryderon y pentrefi bach Cymraeg o gael eu boddi gan lond platfform Lime Street o faciwîs, troi gwersylloedd gwyliau Prestatyn a Phwllheli yn ganolfannau ymarfer i’r cyw filwyr, a BBC Bangor yn gartref i gyfresi radio poblogaidd fel It’s That Man Again ar ôl i’r Gorfforaeth adleoli ei hadran adloniant ysgafn o Lundain. Gyda mwy o hanesion fel hyn, dyfyniadau o lythyrau’r milwyr ac erthyglau’r Cymro a’r Herald Cymraeg ar y pryd, dwi’n edrych ymlaen at stamp newydd a Chymraeg ar hen hanes.

 

 

 

 

 

Parhau i ddarllen